Ik heb medicijnen gekregen voor mijn problemen maar durf het niet te nemen wat nu? (uitleg)

laatste stage kreeg ik last van derealisatie gevoelens, ik had zat er elke dag tegenop en vraag mezelf af hoe ik het 3 maanden heb kunnen volhouden. Nu ter ondersteuning (gesprekken+(medicatie)) bij ggz, alleen de medicijnen (prozac) durf ik niet te nemen vanwege de bijwerkingen.

kan iemand me hiermee helpen, wat het beste is?
En hoe zorg ik ervoor dat het gevoel niet terugkomt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Bijwerkingen en de mate waarin je de bijwerkingen ervaart, verschillen per individu. Het hoeft dus niet te zijn dat je ernstige bijwerkingen ervaart, ondanks dat veel sites schrijven dat je bijwerkingen zult gaan ervaren. Ik kan en mag je hier ook geen advies geven wat wijsheid is. Als je denkt dat je zonder de medicatie de behandelingen aankunt en dat ze ook effect hebben, dan moet je dat zeker proberen. Je merkt snel genoeg of de behandelingen alleen aanslaan. Als je toch de medicatie wil gaan proberen, zou ik jouw directe omgeving vragen om je een beetje extra in de gaten en ook rekening met jou te houden - merken zij of merk je zelf dat er in hun/jouw beleving ernstige dingen met jou gebeuren, trek dan meteen aan de bel bij de huisarts en/of behandelaar. Vraag ook jouw behandelaar of jouw huisarts of je eventueel met (kleine) vragen bij ze terecht kan, zodat je een backup hebt bij onzekerheden als deze. Er is geen vaste werkwijze bij dit soort zaken, dus je moet vooral doen waar jij je goed bij voelt. Sterkte!

De oorzaak van jouw derealisatie gevoelens is voor mij onbekend. Wat me wel opvalt is dat derealisatie vaak voortkomt door het een en ander gebruik van blowen. Één keer blowen kan al voldoende zijn om om in het derealisatie- proces te komen. Soms gaat het na een tijdje vanzelf over maar vaak moet je er zelf heel veel voor moeten doen. De kunst is dan dat je dit doodenge gevoel gewoon nuchter moet accepteren om er daarna jezelf er van bewust moet maken dat er geen echte redenen zijn om bang voor te zijn. De hersenen hebben dan waarschijnlijk een stof aangemaakt die je wilt beschermen om te overleven en uit zich dan in angstprikkels of gevoelens. Deze signalen zijn normaal gezien natuurlijk, maar door omstandigheden in je leven zo overmatig aangemaakt, dat ze een gezond bewust zelfdenkend wezen op een overdreven en onnatuurlijke wijze kunnen verstoren. Het roept dan uit voorzorg twijfels en angstgevoelens op waar het meer bewuste verstand onder controle zal zeggen; dit is onzin. Weg met die flauwe kul. Accepteer gewoon dat je dit overkomt en werk aan het besef dat er eigenlijk geen enkele reden is om bang te zijn. Vertel het je brein te stoppen met die aanmaak van die angstgevoelens omdat ze niet bij de echte werkelijkheid horen. Jij alleen bent de baas over jouw brein door het te voeden met gezond zelfdenken. Op naar de toekomst die ikzelf bepaal om van uit mijn leven naar vermogen het beste te halen wat er maar in kan zitten. Neem afstand van dit angst- of wat voor onwerkelijk gevoel ook wat je is overkomen. Jouw lichaam en hersenen hebben alles ter beschikking om je te genezen. Wat je wilt en wat je denkt kan aangemaakt worden in jou eigen apotheek waar geen farmaceutische geknutsel tegenop kan. Pillen proberen iets van de natuur na te bootsen wat jouw lichaam zelf beter zou kunnen mits je in staat bent jouw hersenen aan te sturen en de boodschap/opdracht duidelijk door te geven. Geen bijverschijnselen; gewoon willen. Nu had ik nog een hele waslijst wat ik nog wou zeggen, maar ik moet het verkorten in enkele stop woordjes. Herken onnozelheid en neem er afstand van. Maak je eens goed kwaad en kom flink op voor jezelf. Ben dapper en accepteer de gevolgen van je dapperheid. Je bent teveel mens en te weinig dier. Verminder jouw gevoeligheid en vermeerder jouw humor. Lach en speel met dit laatste leven wat je hebt. Ben het gedeelte van je brein dat jezelf wat wijsmaakt de baas. Tekens zijn op.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100