Hoe komt dat 'gedachten & gevoelens' voor een groot deel in ons onderbewuste verborgen zijn?

ik ervaar soms dat veel mijn gevoelens of gedachten onbewust zijn....

vb een band met een bepaald persoon lijkt in jou gedachten of naar jou gevoel helemaal niet zo sterk zijn, maar wanneer het erop aankomt.. dan lijk je toch plots een sterke band te voelen..

vb sommige gedachten blijven zo vergankelijk in ons hoofd zitten.. Maar wanneer je praat met iemand, haal je plots heel sterke punten boven waar je (voor je het uitsprak) nooit bewust aan hebt gedacht!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je tweede voorbeeld kan ik wel verklaren. Dan zijn jullie allebei enorm op elkaars lippen van aandacht. Dat jullie elkaar de energie geeft om uitermate helder te zijn. Zo helder dat je zelfs contact gaat maken met de spirituele begeleiders. Deze geven jouw je heldere uitspraken en wijze inzichten. Waar je zelf nog nooit eerder van gehoord hebt. Dit is zo mooi en dit is waarom een kleine groep personen soms bij elkaar komen door toeval die allemaal op gelijke spirituele niveau zitten. Samen groeit hun niveau en kunnen ze de wijze inzichten van de wereld aanschouwen. Ik hoop dat je spiritueel bent, anders zul je dit antwoord als lariekoek beschouwen.

Omdat het bewust voelen van al die gedachten en gevoelen HEEL HEFTIG is, te heftig, daarom is het getraumatiseerd en denk je en ervaar je dat niet bewust... Je ervaart het wel, maar niet bewust... Klopt in de drive van expressie kun je boven je oude niveau uitstijgen en zaken zeggen die je zelf niet voor bewust mogelijk had gehouden...

Er gebeurd veel te veel om allemaal bewust bij aanwezig te zijn, bewust waar te nemen. Om je ergens van bewust te zijn moet je je aandacht erop richten, daar heb je ruimte en tijd voor nodig. Gelukkig nemen we ook een heleboel onbewust waar anders zou er nog vreselijk veel meer langs ons heen gaan.

Ik zou de term onderbewuste maar niet gebruiken. Veel van wat we denken en doen en voelen is nieuw voor ons. Hoe bewuster je leeft hoe meer je je zelf leert kennen. Als je jong bent valt er nog heel wat aan jezelf te ontdekken.

O. Het lijkt me onlogisch, dus dan zal het wel een ingeving zijn. Hoe het komt dat je gedachten hebt: dat hoort nou eenmaal bij herinneringen. Dat je er zo af en toe aan denkt, zou ik als teken van leven willen duiden. Om het direct een heel sterk punt te noemen, lijkt me overdreven. Bewust ergens aan denken vind ik een onmogelijke bijvoeging.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100