Hoe komt het dat sommige mensen altijd lachen, vanuit psychologisch oogpunt?

De meeste mensen kennen wel zo iemand. Het lijkt wel alsof hij/zij altijd vrolijk is. Wat er ook gebeurt, ze hebben altijd een grote lach als reactie. Zelfs in chatgesprekken zetten ze achter elke zin minstens een smilie.

Waar komt dit gedrag vandaan?
Sommigen zeggen dat dit uit onzekerheid ontstaat maar is dit in alle gevallen zo? Waarom wordt het hiermee gelinkt? Kan het andere oorzaken hebben? Is het niet mogelijk dat het bij je persoonlijkheid hoort?

Ben erg nieuwsgierig omdat ik mezelf er soms ook wel eens op betrap maar een vriendin van mij is er echt extreem in, terwijl ze totaal niet onzeker is.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Er zijn wel degelijk mensen die gewoon een zonnig karakter hebben. Het is echt niet altijd een teken van onzekerheid hoor! Je hebt baby's die al bij de geboorte sneller door positieve stimuli getriggerd worden. Hun moeders hebben al vaak gelachen naar hun baby en de kindjes zien daardoor ook altijd de gekrulde mondhoeken. Een kind doet alles na en de kindjes die al snel ook hun mondhoeken krulden om vervolgens in een gezellige lach uit te komen, zijn die met een zonnig karakter. De vrolijke baby's zijn voor een deel al voorbestemd om energieke peuters te worden en groeien uit tot een zonnig karakter en het leven grotendeels door een roze bril zien. Het is vaak ook voor een deel genetisch bepaald hoe een kind in het leven staat. Hun persoonlijkheid is genetisch aangestuurd. Het ligt er ook vaak aan hoe hun ouders zelf in het leven staan en met de opvoeding meegeven aan ernst en somberheid. Een kind met vrolijke blije ouders zal zelf ook altijd vrolijk en blij zijn, in elk geval optimistisch zijn. Juist mensen die extravert zijn en open naar iedereen zijn heel vaak optimistischer dan die mensen die stilletjes en introvert zijn. Zij zijn terughoudend en kunnen vaak zelf doemdenkers zijn. Positieve mensen lachen altijd en zien in alles iets leuks, prettigs of interessant, zij neigen automatisch naar het positieve. Dit soort positieve mensen liggen vaak erg goed in hun groep. Ze hebben vaak heel goed ontwikkelde sociale vaardigheden, zorgen voor een leuke sfeer en hebben ook zo'n positief effect op hun omgeving. Ze nemen anderen vaak mee op sleeptouw, hebben vaak overtuigingskracht en communiceren graag met anderen. Het omgaan met deze mensen doet dus eerder goed dan dat het ergerlijk is. De mensen die hier wel last van hebben, zijn zelf vaak nors en vinden het vrolijke gedrag maar overdreven en aanstellerig. Feit is dat je wanneer je van nature een optimistisch zonnig karakter hebt, je ook meer geluk blijkt te hebben. Je optimistische aard ontwikkelt een soort van bescherming tegen ziektes zoals depressies enz. Je herstelt vaak sneller van een operatie als je vol goede moed bent en alles wat meer van de zonnige kant bekijkt. Met stress wordt beter omgegaan en ook hartproblemen zijn minder aanwezig omdat je meer gelukshormoon dan stresshormoon automatisch aanmaakt.

Bronnen:
http://www.radio2.be/de-madammen/over-zonn...

Je schrijft het al in de vraag. De oorzaak is onzekerheid. De persoon in kwestie is bang om niet aardig te worden gevonden door anderen. Hij of zij (en ik denk dat het meestal [jonge] vrouwen zijn die dit doen) gebruikt een constante lach om daarmee zo vriendelijk mogelijk over te komen. Hun persoonlijkheid is nog in ontwikkeling, ze weten nog niet precies wie zij zijn of twijfelen er te veel aan of hun karakter wel geaccepteerd kan worden. Het kan soms ook gebeuren in een onverwachte situatie, dat iemand die normaal wel gewoon functioneert ineens niet weet hoe te reageren. En dan gaat lachen terwijl het feitelijk ongepast is. Maar dan begrijpen anderen wel dat dit uit de onzekerheid voort komt.

Los van de al gegeven antwoorden betreffende onzekerheid en een optimistische natuur kan het ook zijn, dat mensen altijd/vaak lachen om gevoelens te vermijden. Nou is onzekerheid ook een gevoel, maar vaak zit daarachter angst en dat is het m.i. meestal, wat men probeert te vermijden door te lachen. Sommigen lachen zelfs door het huilen heen. Het weglachen van gevoelens/emoties komt dus voort uit het niet willen/durven ervaren van die emoties. Lachen is een vrij logische manier, omdat lachen ook een emotie is, alleen wordt deze ervaren als een prettige. Wie ik een goed voorbeeld vindt van het weglachen van moeilijke emoties is Amanda: de persoon in de 3e aflevering van dit seizoen van Obese. In het programma wordt ook duidelijk waarom dat is en hoe het komt/wat erachter zit. http://www.rtl.nl/xl/#/u/2a3dd954-2316-43f9-af54-8f5feb4d5820

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100