Hoe kan het dat we tegelijk een tekst kunnen lezen en met een gedachte bezig kunnen zijn ?

Zodat we totaal niet meer weten wat we lazen omdat de gedachte het lezen heeft verdrongen. Maar we weten wel dat we echt de letters hebben gelezen en dat zin voor zin?
Hoe doen de hersenen dit ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het komt doordat de prefrontale cortex (regelt onder andere aandacht) best slecht is in het parallel verwerken van informatie, maar het optische zintuig en bijbehorend neuraal netwerk kunnen het wel goed. Dus je kunt tegelijk nadenken en kijken (of lezen), maar je kunt de visuele informatie nauwelijks onder de aandacht brengen als je aandacht al ergens ander heen gaat.

Bronnen:
American Scientist Mind, Cognitive...

het is niet zo dat je werkelijk tegelijk kunt lezen en een andere gedachte kunt hebben... dat lijkt maar zo... je aandacht verplaatst zich zo snel van het een naar het ander dat het lijkt of het tegelijkertijd gebeurt... je hebt maar 1 aandacht ...zie de aandacht als een pijl of een schijnwerper... waar de pijl naar wijst, of de schijnwerper op schijnt is op dat moment in jouw aandacht... de aandacht is zeer flexibel en richt zich voortdurend op het een óf het ander....

Jij kunt net als een computer SCHIJNBAAR twee dingen doen... Een computer is sequentieel (met 2 of 4 cores 4 keer sequentieel), maar een computer kan niets tegelijkertijd, hij doet het zo snel dat het lijkt dat hij alles tegelijkertijd doet... Zo zit dat ook met mensen, die denken ook sequentieel... Maar sommigen zijn snel en kunnen naast het lezen ook nadenken over iets anders... (En dan heb ik het niet over mensen die zich kunnen splitsen...) Hoe doen de hersenen dit? Ze doen/kunnen wat mogelijk is...

Allereerst: elke vergelijking met andere concepten (zoals eerder genoemd: computer) is slechts een metafoor die een ASPECT van overeenkomst kent. Niet het hele deel. Hersenen zijn wel eens vergeleken met een computer maar dat liep al snel mank. Computers zijn, hoe ingewikkeld ze misschien ook lijken, veel eenvoudiger. Ik hou 't op de veronderstelling dat A) zien en denken ALTIJD samen gaan. B) concentratie geen constante is.

Omdat deze twee "opname"disciplines op verschillende plaatsen in de hersenen plaatsvindt, maar de verwerking daarvan op één. En ja, dan moeten de hersenen prioriteiten stellen. En dat gaat weer a.d.v. concentratie. Maar ik kan je verklappen dat we binnen 50 jaar wel in staat zijn deze twee disciplines parallel te kunnen uitvoeren. Hoe? Dat is een andere vraag.

In de vorige antwoorden heb ik het woord "COLLECTIEF BEWUSTZIJN" nog niet gelezen. Mensen hebben vermogens op het geestelijk vlak. Simultaan werden en worden soms op exact dezelfde tijd dezelfde (uit)vindigen gedaan. In deze tijd zou dat met de mogelijkheden van de computer eenvoudig te verklaren zijn, dit verschijnsel bestaat echter al langer dan computers en andere communicatiemiddelen opp spraak de DE tom-Tom (van die oerwoudtrommels dus) na. Hoe komt dit? Ons ondebewustzijn kan veel meer dan we denken en hij lijkt ook als een soort interface te kunnen functioneren waarmee we kunnen koppelen op het collectief bewustzijn, wat velen als begrip NIET accepteren , maar waarvan velen VOELEN dat dat wel bestaat. Het is mijn idee, dat we belangrijke dingen op deze manier kunnen zenden en ontvangen. Zo zou je kunnen verklaren dat sommige mensen weten dat een dierbare overleden of juist (tegen de verwachting in) nog in leven zijn. Ook mensen die specifiek denken , zoals uitvinders, ontvangen soms gedachten die ze niet als van zichzelf ervaren maar "ingegeven zijn" Ook Einstein heeft dit wel aangegeven over zijn beroemde formule. In wezen zien we bij grote vindingen, dat daar intuitieve kennis aan te pas gekomen moet zijn. Zelf denk ik dat dat met het collectief bewustzijn te maken heeft, de denkkracht van verschillende geesten (denkers) kan daarin parallel geschakeld worden en de delen van eenieder dan gevormd woorden tot een bruikbaar geheel, in omvang groter dan de delen, een soort gedachtensynergie. Tegelijkertijd kunnen dan meerdere ontvangers dezelfde uitkomst krijgen en wordt dus de vinding tegelijk door verschillende mensen op verschillende plaatsen gedaan. Dit denk ik, het is dus een mening.

Om hier een goed antwoord op te geven, zouden we volledig inzicht moeten hebben in de hersenfuncties. Er zijn al vele onderzoeken gedaan, maar 100% inzicht in die functionaliteit is er niet. Hieronder even kort wat we wel weten: Onze hersenen zijn onderverdeeld in twee helften: de linker en rechter hersenhelft. De linker hersenhelft is verantwoordelijk rationele-verbale elementen, zoals denken, nadenken, kennis op doen, communiceren.. alles in verband met taal. De rechter hersenhelft richt zich op emotionele-non-verbale elementen: ruimtelijk inzicht, herkennen van patronen, maar ook is dit het deel waar gevoel in ontwikkeld wordt. Het is van belang dat je bij 'multitasken' op een zo snel mogelijke wijze van de ene naar de andere hersenhelft overschakelt. We hebben het hier over lezen en gedachten. Vanuit deze theorie zou ik dan zeggen dat dit beide in de linker hersenhelft plaatsvindt, waardoor je constant binnen deze hersenhelft zou moeten schakelen om alles waar te nemen. Wanneer je verzonken bent in gedachten, gebruik je de meeste capaciteit voor de gedachtegang, waardoor het niet mogelijk lijkt om tegelijkertijd een goede interpretatie van de tekst te kunnen hebben. Om waar te nemen gebruik je een ander gedeelte in de hersenen die gegevens opneemt, maar uiteindelijk door 'overcapaciteit' niet de mogelijkheid krijgt om deze gegevens te filteren in informatie. Hieronder een link over multitasken en het verschil tussen mannen en vrouwen.

Bronnen:
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-e...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100