Hoe begin een gesprek?

Ik heb thuis wat problemen en op school werd ik erg gepest.
In de derde gebeurde dit allemaal tegelijk, dus ik ging naar mijn vervangende mentor(mijn andere was met zwangerschapsverlof) en zij had het pesten opgelost.
Omdat ik toen mijn vervangende mentor niet echt vertrouwde vroeg ik een andere docente mee, puur vanwegen vertrouwen. Ik durfde echt niet zonder haar.
Ik ben al mijn vertrouwen verloren door mijn thuisproblemen en het gepest.
Toen heb ik alles verteld met die docente en mentor.

Een tijdje geleden zij mijn vervangende mentor dat ik met mijn echte mentor moet gaan praten.
Zij moet het volgens haar echt weten.
Wat ik doormaak en heb doorgemaakt.

Dus nu sta ik weer voor een moeilijk iets.
Ik durf namelijk niet alleen naar mijn mentor toe te gaan.
Ik vertrouw haar echt niet.

Nu is mijn vraag:
Wat kan ik doen?
Hoe begin ik tegen mijn mentor dat gesprek, ik weet namelijk niet goed hoe ik dat begin?
Hoe kan ik haar vertrouwen?
En kan ik weer die docente meevragen?
Zou ze dat weer willen, mijn problemen weer aan horen?

Ik ben namelijk al mijn vertrouwen kwijt, alleen durf ik niet, maar ik moet!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

a een mentor is er om te helpen b leerkrachten helpen ook graag, anders hadden ze een ander beroep gekozen. je kan dus de leerkracht vragen je te steunen hierin, maar je kan ook de vervangende mentor vragen om hier je te helpen hiermee. je vertrouwd deze #toen# niet zo. nu wel? het gaat even om overbrengen van de informatie. als het balletje dus aan het rollen is bij de persoon die jij wel (makkelijker) kan vertrouwen, is de eerste en moeilijkste stap in ieder geval al gezet. geef aan dat je niet weet hoe je het gesprek moet beginnen, ik weet zeker dat er een oplossing is en de vervangende mentor of andere leerkracht je hier bij wil helpen. je moet dus niet alleen, dus vraag hulp hierbij. die volwassenen redden zich wel, het gaat nu om JOUW. JIJ moet verder, JIJ kan hulp gebruiken. dus als zou een leerkracht 100 keer je verhaal moeten horen. als jou dat kan helpen. eucje zal wat verklappen. ik zat net als jij in de sores, thuis en ook op school. hulp vragen? dit heeft lang geduurd. ik vond het zo eng dat ik liever de pispaal was en het ook niet thuis vertelde (hier speelde al genoeg, en begrip was er niet bepaald) elke stap die ik deed was eng, bij elke stap vroeg ik me af of ik niet opviel, raar was, een reactie uit zou lokken bij de bully's. eucje had een faalangst ontwikkeld, en MOEST wel praten want het leven was echt niet meer prettig. en toen was er begrip, een luisterend oor (ook dat was eng en wekte wantrouwen) men vond mij niet lastig, geen aansteller, het was niet om de aandacht te doen, en het luchtte dus enorm op om ergens op terug te kunnen vallen. ik denk dat het voor jou ook verstandig is om een vinger aan de pols te laten houden. liever niet natuurlijk (het vluchtgedrag) maar het scheelt gewoon echt. je vertrouwen heeft zo'n knauw gekregen dat kleine dingen een enorme hoge berg zijn voor jou, dus voorkom dat je omringt wordt door enkel bergen. dit maakt de dingen allemaal veel moeilijker dan het hoeft te zijn, en je hebt al meer dan genoeg aan je hoofd. maak die start en neem die stap, al heb je 10 mensen nodig hierbij! het klinkt dus heel erg standaard en makkelijk, maar je moet echt door die zure appel heen bijten. en heb jij hier hulp bij nodig, vraag er dan om. het gaat om jou, om jouw toekomst en om jouw welzijn. dit zet je niet even aan de kant omdat het moeilijk is. je bent het verplicht naar jezelf om hierin verandering te brengen, en praten is echt een hele goede start. succes, en vooral veel moed gewenst!!

Heb je op school geen vertrouwenspersoon? Dit is iemand die gespecialiseerd is in jouw probleem. Deze persoon zal alles wat je zegt voor zich houden als jij dat wilt.

Vraag de docente gewoon nog een keer om mee te gaan, dit is de vorige keer ook goed gegaan. Leg ook uit waarom je niet alleen durft.

Vraag aan je mentor of je die andere docente mee mag brengen. Het is netter dat je dat eerst vraagt, voor je samen met die docente bij haar in de kamer staat.Aan die docente vraag je natuurlijk of ze dat wil, en ga niet al van te voren denken dat ze dat toch niet willen. Het gaat allemaal vast wel meevallen. En vertrouwen is eng, maar iemand wordt geen mentor als hij/zij niet de wil heeft een ander te helpen. Dus veeg je moed bij elkaar en vertel ze allebei dat je heel graag nog een steuntje extra in de rug wil hebben

Hoi, Heb zelf ook dit soort problemen gehad. Ik vond het zelf fijn om mijn moeder mee te laten komen bij dit soort gesprekken. Zo weet je moeder (mag ook vader zijn natuurlijk) wat er precies allemaal speelt, maar weet je mentor ook dat jouw probleem vanaf jouw (familie)kant serieus genomen wordt. Ik kreeg zelf pas echte (re)acties vanuit school/mentor nádat mijn moeder (en later allebei de ouders) meekwamen. Je kunt ook iemand anders meenemen naar dit gesprek, maar je moet in ieder geval iemand meenemen die je wel vertrouwd! Je zegt dat die ene docente al een keer met je mee geweest is, dus vraag haar het nog eens. Waarom zou ze het nu ineens vervelend vinden dan? Als ze tot nu toe al moeite voor je gedaan heeft, waarom zou dat dan nu ineens anders zijn? Veel succes!

op deze training video kun je het allemaal zien. (engels) http://www.videojug.com/film/how-to-keep-a-conversation-going

Bronnen:
http://www.videojug.com/film/how-to-keep-a...

Begin in iedergeval het gesprek met een welgemeende glimlach op je gezicht, dat is een goede ijsbreker en geeft zelfvertrouwen, echt waar! En idd vragen of ze weer mee gaat, het ging vorige keer ook op die manier goed. Vertel dat.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100