Psychologie

De meeste mensen kennen wel zo iemand. Het lijkt wel alsof hij/zij altijd vrolijk is. Wat er ook gebeurt, ze hebben altijd een grote lach als reactie. Zelfs in chatgesprekken zetten ze achter elke zin minstens een smilie.

Waar komt dit gedrag vandaan?
Sommigen zeggen dat dit uit onzekerheid ontstaat maar is dit in alle gevallen zo? Waarom wordt het hiermee gelinkt? Kan het andere oorzaken hebben? Is het niet mogelijk dat het bij je persoonlijkheid hoort?

Ben erg nieuwsgierig omdat ik mezelf er soms ook wel eens op betrap maar een vriendin van mij is er echt extreem in, terwijl ze totaal niet onzeker is.

Zo af en toe kom je iemand tegen die het gesproken woord niet goed lijkt te begrijpen. Als je hem een vraag stelt, geeft hij antwoord op een gerelateerde vraag, maar net niet op de vraag die je hebt gesteld. Als je iets vertelt, reageert hij op een verhaal dat lijkt op hetgeen je net hebt verteld, maar het net niet is.

Dit lijkt onafhankelijk te zijn van het onderwerp, en onafhankelijk van de gesprekspartner; voor zover ik kan zien, is het een eigenschap van de betreffende persoon.

Ik ken een klein aantal van zulke mensen, en ik heb me lange tijd afgevraagd wat er dan mis gaat. Uiteindelijk kwam ik tot een zelfbedachte verklaring. Die luidt dat de betreffende personen op de één of andere manier niet het hele verhaal tot zich nemen, maar dat ze van de gesproken tekst alleen de belangrijkste trefwoorden horen. Die trefwoorden zijn als het ware de enige woorden die doordringen. Ze horen dus geen verhaal, maar slechts een serie losse trefwoorden. Van die losse trefwoorden maken ze zelf een nieuw geheel.

(Meer uitleg en voorbeelden in reactie.)

Is er een officiële aanduiding voor het taalverwerkingsprobleem (of wat het ook is) dat ervoor zorgt dat iemand een "trefwoordenluisteraar" is?