Psychologie

Ik ben laatst getuige geweest bij een dodelijk ongeval op de A1. Voor het geval dat mensen er van gehoord hebben. Ja het ging om die man die zijn band verwisselde. (Nee ik ben niet degene die, de man heeft aangereden) Heel erg naar allemaal, en ook heel triest omdat zijn kinderen erbij waren en die hebben het voor hun ogen zien gebeuren.

Ik merk nu dat ik er redelijk mee om kan gaan. Maar er is wel iets bij mij veranderd daarna. Ik slaap ineens heel erg veel. Moet huilen om niets. Word heel erg snel boos. Autorijden gaat me slecht af. En ik heb nergens meer zin in.

Ik ben net getrouwd, maar het is net alsof alle herinneringen daaraan zijn weggevaagd. Mijn tante vroeg van de week "Hoe was het?" en ik zeg "JA! WAT DENK JE ZELF!" ze bedoelde de huwelijksreis. Ik dacht dat ze het ongeval bedoelde.

Nu vraag ik me af of dit in verband staat met dat ongeval. En of dit tijdelijk is en vanzelf weer over gaat. Of dat ik toch iets moet doen.

Ik heb zelf de pest aan psychologen en psychiaters. Omdat ik er al te veel gezien heb in mijn verleden, in verband met mijn ADHD.

Dus ik vraag me serieus af wat zij voor mij zouden kunnen doen.

1. Ik weet dat ik goed gehandeld heb.
2. Ik weet dat ik er niets aan had kunnen doen.
3. Ik weet dat reanimatie geen zin gehad had.

Ik praat er over met verschillende mensen. En een heleboel mensen die ik gesproken heb, hebben zelf ook iets dergelijks mee gemaakt.

Mijn vriend en ik lijken eigenlijk bizar veel op elkaar en komen er ook steeds meer achter dt we veel dinge hetzekfde hebben. Het patroon van omgaan met problemen, tot aan dezelfde mobieltjes vroeger. Zelfs in de mobielen die we nu hebben op rare wijze kreeg ik een scheur in mijn mobiel scherm. Hij had zijn mobiel een week van te voren laten vallen en er zat een scheur in. Mijneis spontaan gekomen maar zelfs die scheur liep hetzelfde over het scherm.

Nu vannacht lag hij te slapen en lag ik op de bank na te denken waarop hij opeens in zijn slaap hardop esn antwoord gaf op wat ik dacht.
Ik vind dit echt bizar en het roept veel vragen op. Hoe kan dit

Op het internet doet de bewering de ronde dat de gezichten van personen in je dromen ALTIJD gezichten zijn van mensen die je eerder gezien hebt. Wel kunnen het gezichten zijn die je allang vergeten bent.

B.v. punt 4 op deze pagina:
http://plazilla.com/14-vreemde-weetjes-over-dromen

Ik vraag me af of dat waar is, maar vooral hoe zoiets te onderzoeken is.

Stel ik wil de volgende stellingen bewijzen, of verwerpen:
1) We dromen altijd over bekende/bestaande gezichten
2) Ook gezichten die we al lang vergeten zijn komen voor.

Hoe zou ik dat aan moeten pakken ?

Als men een maquette ziet staan lopen ze er altijd even naar toe om te kijken. Waarom vind men dit zo interessant?

Ik heb het over mijzelf. (ik begrijp dat internet informatief is, doch een psychiater kan dit beter analyseren) Ik heb het sterke vermoeden dat ik Borderline persoonlijkheids stoornis heb. Daarnaast herken ik mij erg in ADD, en enige kenmerken van Asperger.Maar zeer zeker ook Nacisme.