Psychologie

Ik heb weer het weekend heerlijk gekampeerd. Lekker aan de waterkant met zo min mogelijk kleding aan en nergens rekening mee houden met niemand alleen met mezelf, mn vriend en de hondjes. We zijn nu weer terug thuis, met weer normale kleren aan, weer gewoon rekening houden met de buren en weer onder een dak slapen ipv de vrije natuur. Ik heb nu zo een ongelofelijke hoofdpijn en ben ontzettend duizelig en misselijk. Dat had ik vorige week ook na het kamperen. Kan het zijn dat de overgang van de vrijheid naar gevangenschap teveel is??? En kan ik daar iets aan doen??

Toegevoegd na 3 uur:
O o!!! Ik heb de woorden vrijheid en gevangenschap meer gekozen om duidelijk te maken wat ik bedoelde!! Toch hebben jullie wel gelijk dat ik in mijn thuissitiatie niet erg gelukkig ben. Het probleem alleen is dat ik er niks aan kan doen op dit moment :( bedankt voor de reacties tot nu toe !!

Ach je kent het wel, je komt honderden mensen tegen en je bent ze al weer vergeten, maar zo af en toe is dat totaal anders, het komt bij je binnen als een bom!
Zonder ook maar een woord te hebben gezegd.
Zonder elkaar te kennen.
En dan heb ik het niet over verlieft worden of zo iets, het is heel anders, veel intenser, veel heftiger.
Het lijk onbewust , op het weerzien van een dierbare die je lang geleden uit het oog verloren bent.
Het gevoel is niet te verklaren, eigenlijk niet eens te omschrijven.
Wat kan dit zijn ?

Toegevoegd na 20 uur:
Verbazingwekkend, dat er zo veel zijn die ook deze ervaring kennen en wat een geweldige antwoorden!

Toegevoegd na 1 week:
Onvoorstelbaar wat deze vraag bij jullie heeft los gemaakt!
35 punten voor de vraag!
38 antwoorden!
514 reacties!
Ik wil bij deze een ieder bedanken voor jullie inbreng.

Ik spring heel vaak op een trampoline. Als ik dan ga slapen en ik lig een tijdje, begin ik opeens het gevoel te krijgen dat ik liggend aan het springen ben op een heel zacht wolkje. Of dat ik samen met mijn matras achterover in een grote put val. Als ik dan wakker wordt, kan ik me 10 seconden niet bewegen. Meteen als ik wakker wordt, schop ik mijn been hoog in de lucht en lig dan op mijn zij, en kan ik me dus die seconden niet bewegen en lig dan ook 10 seconden op mijn zij, en dan meestal weer op mijn buik.

Heeft iemand hier ervaring mee, of weet wat ik bedoel? Ik hoor het graag.


Xx.

Toegevoegd na 9 minuten:
P.S. Ik weet dat het om slaapverlamming gaat, maar ik wil graag weten waarom ik het gevoel heb alsof ik spring op dat zachte wolkje en alsof ik in een grote bak val samen met mijn matras...

Ik heb het idee dat mensen altijd (ook al is het maar heel weinig) enigszins neigen naar één van de twee ploegen in een wedstrijd. Of bestaat de 'neutrale kijker' wel echt?