Bepaalde mensen maken je blij als je ze aankijken, hoe komt dat?

Ach je kent het wel, je komt honderden mensen tegen en je bent ze al weer vergeten, maar zo af en toe is dat totaal anders, het komt bij je binnen als een bom!
Zonder ook maar een woord te hebben gezegd.
Zonder elkaar te kennen.
En dan heb ik het niet over verlieft worden of zo iets, het is heel anders, veel intenser, veel heftiger.
Het lijk onbewust , op het weerzien van een dierbare die je lang geleden uit het oog verloren bent.
Het gevoel is niet te verklaren, eigenlijk niet eens te omschrijven.
Wat kan dit zijn ?

Toegevoegd na 20 uur:
Verbazingwekkend, dat er zo veel zijn die ook deze ervaring kennen en wat een geweldige antwoorden!

Toegevoegd na 1 week:
Onvoorstelbaar wat deze vraag bij jullie heeft los gemaakt!
35 punten voor de vraag!
38 antwoorden!
514 reacties!
Ik wil bij deze een ieder bedanken voor jullie inbreng.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat het komt, omdat de meeste mensen naar binnen kijken. Als ze lopen, zijn hun ogen wel open, maar ze nemen niet waar. Ze bestaan, en vegeteren binnenin zichzelf. En natuurlijk zijn er mensen, die bang zijn, en speurend uitkijken. Dat er vooral niemand iets zal doen, dat ze zich niet zullen bezeren, dat er niemand ze zal overvallen of te na komen. En héél af en toe kom je iemand tegen die met het hart in de ogen naar al die levende wezens om hem heen kijkt, om het bewonderend en genietend in te drinken, om het een deel te maken van zichzelf, om te kunnen groeien. Zoals een onbevangen kind voor het eerst in de dierentuin. Zoals een artiest die voor het eerst de Zonnebloemen van van Gogh ziet Dat er zo iets moois bestáát!! En als zulke ogen jóúw ogen ontmoeten, als jij ook vol verwondering en met het hart in je ogen loopt, dan gebeurt er iets. Iets bijna feestelijks - een feest van herkenning. Dan besef je, dat er niets groters, niets kleiners, niets volmaakters bestaat, dan een levend wezen, druk bezig met léven. En diep-in beseffen, dat het leeft met elke cel van zijn lichaam en ziel en hart.

Misschien is het gewoon een klik! Die je zo pats boem kunt hebben! Het kan ook zijn dat je ziel, de ziel van die ander herkent uit een vorig leven..... Kan toch!! Dat is mijn theorie, je moet iets te maken hebben gehad met die ziel:$ *okee kom maar met die minnen:(*

een vrolijk mens met een heerlijke lach op haar/zijn gezicht daar word ik nog blijer van Misschien is dat het bij jou! Dofa

Sommige mensen hebben ongewild een uitstraling, die op andere mensen inslaat als een bom. Daar kun je blij, maar soms ook verdrietig van worden. Zeker is, dat zo'n ontmoeting je uren kan bezig houden. Of de persoon die deze uitstraling op jou heeft er zich daar ook van bewust is, zou ik niet weten.

Ja ik ken dat ook wel. Ik denk dat het gewoon een bepaald gevoel is van, deze persoon past bij mij of heeft veel met me gemeen. De uitstraling bevalt je en daar door krijg je een gevoel dat je interesse hebt waardoor je vrolijk word. Gelukkig zijn word je door nieuwe dingen te krijgen/leren. Bijvoorbeeld nieuwe kleren, auto, huis, baan en ook dus nieuwe mensen....

Dat maak ik elke dag mee. Gewoon op mijn werk. Omdat ik daar wel 100 verschillende mensen ontmoet. Of het nou buitenlanders zijn of Nederlanders dat maakt niet uit. En of de mensen nou jong of oud zijn,je ziet het gewoon aan ze. Ze stralen wat uit. Iets wat je gerust stelt ,,iets positiefs. Mischien vergelijk je ze wel met jezelf. Met sommige heb ik niet eens zin om maar een woord te wisselen. Maar andere.daar wil je wat van weten,die interesseren je. Mensen die je niet kent,,maar wel graag zou leren kennen. Omdat je denkt dat het goede mensen zijn. En dat is meestal ook zo. Maar je trekt naar ze toe. En waarom. Geen idee. Maar het komt van de mens uit. De blik in hun ogen,en alles wat ervan uitstraalt.

Dat komt door hun uitstraling. Die mensen zijn zichzelf er denkelijk niet van bewust maar kunnen een verpletterende indruk op een ander maken. Ik ontmoet ook wel eens van die mensen. Je kent ze niet, je hebt er nog nooit een woord mee gewisseld maar toch, baf! en je bent volkomen aan ze verknocht. Zou het een oer-iets zijn?

Het zou kunnen dat het naast de uitstraling ook gewoon aanstekelijk werkt. Tegenwoordig is het bijna overal en altijd ieder voor zich. Dat is ook niet echt goed voor je gemoed, laat staan voor de eensgezindheid. Als je dan iemand tegenkomt die naar je lacht of een knipoog geeft, of gewoon recht in de ogen kijkt kan hij natuurlijk iets bij je losmaken. Of, als we op de "zweverige" toer gaan, is het een onbewuste klik met die persoon omdat je hem of haar kent uit een vorig leven, een andere dimensie of omdat hij/zij jou aan iemand doet denken die je gelukkig maakt(e) en bij wie je je veilig voelt. Het kan van alles zijn. Geniet er maar van, ik word ook altijd blij als men mij gewoon even aankijkt. Soms zie je dan dat de persoon in kwestie een "zuurpruim" lijkt te zijn, maar uiteindelijk toch "ontdooit". Zo'n ontspannen gezicht is toch leuk om te zien? :-)

Vaak door een lach op hun gezicht of "dat" iets in hun ogen. Mij is wel ook vaak opgevallen dat partners die het goed met elkaar kunnen vinden meestal meerdere bepaalde gelijkenis hebben, zelfde ogen of neus, postuur en bepaalde houding etc. Kopieren van gedrag brengt ook herkenning en stelt mensen vaak op hun gemak. Maar blij word je pas van een kleine lach op het gezicht, een connectie die positief beantwoord wordt.

Omdat ze iets vriendelijk en positief uitstralen, denk ik. Ik heb het al meegemaakt, en dan ervaarde ik in een flits ook een vertrouwdheid of herkenning. En merkwaardig genoeg is het soms wederzijds. Ik keek toen om en de andere persoon op hetzelfde moment ook. Heel bizar. Het heeft inderdaad niets te maken met verliefdheid, het 'pakt' je gewoon.

heel moeilijk te omschrijven,ben zelf ouders en zoon kwijt en nog een paar heel dierbaren vrienden,maar heb zelf in coma gelegen,ben zelfs op gegeven in het ziekenhuis in nl MAAR woon nu in hongarije naar een besluit om het max uit het leven te haelen. ik kan de taal nog niet, maar wil zeggen dat het denk ik een levens ervaring is.iets wat je kent geven,het leven bestaad niet uit nemen,je ziet het aan iemand,de ogen, het doen,de uitstraling,kort om ik kan het herkenen onmidelijk,en dat is geen verliefdhijd. als je genoeg levens ervaring hebt,daar ligt dat ook aan denk ik,en als twee menssen ongeveer op het zelvde pad zitten.is moeilijk te omschrijven maar ik geniet er van. gr robert12

De taal waar geen woord aan te pas komt (lichaamstaal) mensen gebruiken deze taal al eeuwen om iemand te laten merken of ze hem/ haar wel of niet aantrekkelijk vinden.De ogen worden wel eens de vensters van onze ziel genoemd. Wanneer het gaat om lichaamstaal, spelen zij dus een uiterst belangrijke rol. Toegevoegd na 57 seconden: Dit heeft niks met verliefdheid te maken...

Ja Ed .het is raar maar waar ! Emotie 's en gevoelens zijn besmettelijk ! Heeft iemand verdriet ,of is heel vrolijk , pijn .of depri .!je neemt het zo over.hoe dat komt ?een mens is een sociaal wezen ,heeft gevoel(emphatie) voor een ander . Althans een normaal mens:) blijf lachen .

Ik zou van twee mogelijkheden uitgaan. Het kan een zielsmaatje zijn. Zoiets als liefde op het eerste gezicht. Dan niet verliefd. Of die persoon zit zodanig lekker in zijn vel dat hij veel energie om zich heeft waar jij extra door gevoedt wordt. Die persoon 'straalt' als het ware zijn liefde overal naar toe. Net zoals iemand die heel zwaarmoedig is je helemaal omlaag kan trekken.

Hangt ervan af of jij open staat voor het fenomeen re-incarnatie en karma-afwerking. Er zijn eindeloze manieren om dit uit te leggen of te verklaren maar dit schiet mij het eerst binnen. Indien jij in jouw vorige Gelijktijdige incarnatie met die ander reeds een hele nauwe band had dan matcht jullie DNA en/of jullie energetisch plaatje voor een heel hoog percentage en dan zijn er verder geen woorden nodig om aan te voelen dat het goed zit. Jullie hebben dan als het ware jullie karma al 'goed' afgewerkt. Men heeft het dan ook wel over de spreekwoordelijke klik of de zogenaamde chemie tussen 2 mensen. Zoals ik reeds zei, je kan dit op nog vele andere manieren uitleggen en ik weet zeker dat je zelf ook wel tot een voor jou bevredigende verklaring komt. Veel plezier ermee en geniet met volle teugen van die spreekwoordelijke kliks hoor want ze zijn zowel de olie als de brandstof voor onze huidige en hiernavolgende ruimte-reizen ;-)

ogen zijn de spiegel van de ziel zegt men, dus als je een klik kan 'voelen', iets kan 'herkennen' dan zijn de ogen juist de meest het meest voor de hand liggend. zo vreemd is het misschien niet eens als je je bedenkt dat het andersom ook kan. als iemand maar oogcontact blijft maken dan kan je je bijzonder ongemakkelijk voelen.

hoe dit komt .. ik denk om dat u/jijzelf ervoor openstaat of er fijn gevoelig voorbent . Herken hetzelf heel goed je eigen uitstraling heeft effect op de andere maak niet uit met wieof waar zomaar een willekeurige vreemde een blik, glimlach of groet in de trein bijvb . Ben ik gesloten of inmezelf gekeerd met allerlei gedachten bezig heb ik nope contact . Het intense en heftiger beleven is niet te verklaren laat staan te delen met iemand die dat niet heeft . Geniet van je/u eigen gevoel en wees er blij mee ))

Ja, dat kan zomaar gebeuren, dat is heel intens en slaat in als een bom inderdaad :-) Dat gaat verder dan op het eerste gezicht verliefd worden. Als je zo'n ervaring hebt is het mogelijk dat je dan iemand ontmoet die in diepste wezen een deel van jezelf is. In sommige channelings die ik hoorde werd verteld dat wij, voor wij ons avontuur als mens op aarde begonnen, androgyn waren, geen vrouw, geen man, maar onzijdig. En voor we op de aarde aankwamen werd onze ziel in tweeen opgesplitst, een mannelijk en vrouwelijk deel, zodat wij de afgescheidenheid konden ervaren van elkaar (en de Bron). Dan heb je dus een andere helft. Andere channelings geven zelfs aan dat je ziel opgesplitst kon worden in 2 tot 9 delen (dat was persoonsgebonden), met daarbij één Hoger Zelf, dus hetzelfde Hogere Zelf voor alle 2 tot 9 delen. Dan heb je dus zielenbroeders en -zusters. Hoe dan ook, het kan dus heel goed zijn dat je onbewust met je andere helft samen levens hebt geleefd op aarde, niet wetende dat het je andere helft was, of dat je ene helft aan de andere kant van de sluier was en jij op aarde je leven leefde, bewaakt, geinspireerd, door je andere helft (of andersom). Dat geldt ook in het geval van je zielenbroeders en -zusters. Nu hoor je uit verschillende hoeken dat we in een eindtijd leven, 2012, wat volgens mij niet betekent dat de wereld vergaat maar dat we naar een andere tijdperk overgaan en een groter bewustzijn (zullen) hebben. Velen van ons hebben inmiddels door vele levens heen geleerd wat ze konden leren als mens zijnde. Dat wil ook zeggen dat veel mensen in deze tijd de mogelijkheid hebben hun andere helft op een nu bewust niveau weer te ontmoeten. Om weer compleet te worden. Dat is geen wet van Meden en Perzen maar de mogelijkheid in deze tijd is groter dan ooit. Dus ja, als dat gebeurt en je ontmoet je andere helft, dan is dat een onmiddellijke herkenning, als een bliksemstraal uit de heldere hemel wordt je ziel getroffen, zonder woorden. En dat is wederzijds. Het kan heel goed zijn dat één van de twee zich niet bewust is wat er gebeurt, waarom zijn/haar wereld ineens op de kop staat door deze ontmoeting maar de ander zal het zich bewust zijn. Het kan ook zijn dat je op dat moment beide weet wat er gaande is. Maar hoe dan ook, in beide gevallen is het intens en raakt je tot diep, diep in je ziel. En volgens mij heb jij het over die intentie Ed. En toch wil het niet zeggen dat je dit leven dan verder bij elkaar zal blijven.

Het schijnt bewezen te zijn dat wanneer iemand die veel glimlacht naar zijn omgeving zelf ook gelukkiger is. Waarom men dat niet doet is een grote vraag. Probeer het eens zou ik zeggen, het werkt echt! Omdat iedereen in deze wereld tegenwoordig volledig in zijn eigen wereld is en chagrijnig kijkt en muziek luistert is het al heel bijzonder als iemand (een onbekende) je aankijkt. Daardoor denk ik dat je, zeker als diegene ook nog eens lacht, meteen het gevoel hebt van: "hee wat leuk!". Ik geloof niet in iets bovennatuurlijks als soulmates en reïncarnatie of deja vu's dus de individualistische samenleving lijkt mij de beste verklaring.

Ik ken dat gevoel, hoewel ik het niet vaak mee maak en ik voel het als een soort herkenning. Er is een soort energie die uitgestraald wordt die prettig, herkenbaar aanvoelt. Alsof je in hetzelfde stralingsveld zit met die ander. Het gekke is dat je als je elkaar beter leert kennen al weet wat die ander zeggen wilt. Je voelt al aan hoe die persoon denkt en dat ligt vaak dicht bij jouw denkwijze. Zelf sta ik niet al te snel open voor anderen, ik kijk altijd eerst de kat uit de boom, maar soms is er iets in de ogen van iemand dat vertrouwd aanvoelt. Het gekke is dat dat vaak wederkerig is. Ik heb heel vaak dat onbekenden me hun levensverhaal vertellen, misschien omdat ik goed kan luisteren en andere mensen me interesseren, maar ik zal dan meestal alleen maar meevoelend of troostend reageren.Toch raak ik soms met zomaar iemand in gesprek doordat diegene iets in zijn/haar ogen heeft dat mij opmerkzaam maakt. Er is dan een soort wederkerige klik en bij zo iemand vertel ik vaak moeiteloos meer dan ik normaal zou doen. Ik weet niet wat het is, maar ik denk dat het een soort stralingsveld is, een bepaald aura misschien waar de energiestralen van sommige personen moeiteloos inpassen en vandaar die vertrouwdheid en die aantrekking tussen mensen die er gevoelig voor zijn.

Als zij/hij jou aankijken is het een vorm aandacht. 2 zaken spelen hier. Hoe jij dit soort zaken ervaart en de in tensie van die andere persoon. Ik heb ook wel vaker dat ik ergens op een bedrijventerrein loop en denk mensen te kennen. Ik kom en ben dan ook bijna wel overal geweest in Nederland dusja wat zou de kans zijn dat ik iemand tegen kam die ik ken. Daarbij heb ik rood haar dus meeste kennen mij beter dus als ik in hun zicht kom wacht ik hun reactie af. Ik ben niet de beste in namen en gezichten te onthouden. Ik weet ed dat jij graag spirituele ziet. Reïncarnatie is mij ook bekent. Maar zolang er geen bewijs/tegenbewijs gevonden is houd ik het als onbewezen. Daarmee denk ik dat als wij dezelfde situatie zouden hebben we het alle 2 anders zullen bekijken. Ik zie het als toeval. Me ervaren leiden me naar het gevoel dat ik bij een persoon heb. Kan dus zijn in mijn ogen dat hij ooit iets gedaan heeft wat ik niet wilde vergeten of dat hij gewoon op iemand lijkt. Je moet ook niet vergeten dat je gevoelsmatig meer mensen kan herinneren dan daadwerkelijk met gezichten erbij. Het verschil tussen je emotionele geheugen en je geheugen waarmee je personen kan visualiseren. Laat het onverklaarbare, onverklaarbare. Juist door het onverklaarbare te benamen begrens men zich om verder te zoeken naar een verklaring. Wetenschappelijke is alles te verklaren. Het is gewoon een kwestie van tijd.

Schatrijk. Een uiterst kostbare vraag zonder vorm \o/ U kunt het zien als een 'offerplaats'. Een altaar van lang geleden. Een vergeten nuance wat wij zijn geworden als mensheid, door te voelen. Ik begon, zoals altijd, bij een interessante vraag te schrijven met als doel een kort helder antwoord, evt een kort verhaaltje. Had het kunnen verwachten. Ik ben er kapot van. Het samensmelten van 2 mensen, tot 1 hartslag. de 1 geest van zijn, u in de ander zien, jezelf, entoch een onbekende, tegenkomen in waardering, een herkenning van jezelf, het delen van geest als water, zonder te zien. Het delen van onze vorming in unieke voertuigen. In persoonlijke zelfhaat, waar de liefde in de samenkomst vooruitgang reikt. Alles in deze abstractie, door uzelf is/kan (worden) bereikt, met uw levenskracht, met verdriet dat u overwonnen heeft. Het zijn onze, door onszelf, gemartelde karakters die diep vanbinnen verlangen naar dit wonder, dat als antwoord is ..... (ik baal dat ik het niemand kan/wil, of meer ga vertellen - of beter gezegd, hoe ik het beleef - over kan brengen aan (n)iemand of jullie, eventueel.. Het wordt gelezen of gehoord, met schaamrood op de wangen, over de schouderkijkeend of er niet iemand u ziet, of stiekem meeleest, omdat de ogen de spiegel naar de ziel verrijkt. Daar waarbij de luiken door de bredere kaders langs de vensters, de maskers laten verpulveren, in de eeuwigheid. Barrières die eventueel worden doorbroken. Alles is te bereiken. Ook de waarheid is er dat bestaat. Weet u? Juist, U. U bent waarheid. Maar is het dan werkelijk zo gemakkelijk? Vraag uzelf eens af wat U is, of U bent.. (te beantwoorden door zelf te redeneren, of heeft u er iets anders voor nodig?...*) Ying yang, +/-, de samenkomst. Sensitief als eenheid uit uw kern. Het helderste, diepste en luidste geluid in de kosmos, is een fluitende harttoon. (buikvlinders, of ook een prachtig voorbeeld 'waar de lach zich inslikt'.., een ademvernauwing waar de geest overneemt, het lichaam verlaat door een gevoel van gelukzaligheid. De hartkleppen vallen tegen elkaar en sluiten de opening naar de hartkamers, waarna het bloed in de slagader terugstroomt naar het hart, naar de plaats met de laagste druk. Tijdstip, rustpunt van nul 0.0. Het lichaam waar ons hart als centrum, nulpunt (energie) bereikt. De kernfrequentie, het centrum bereikt van de universele stroom, een kosmische dans, een universele Kwintessens,

volgens mij is het dat je even werkelijk contact met die persoon maakt, op gevoelsniveau, en als mensen zulk direct (en diep) connecten word je daar heel blij van. hoeft maar een seconde te duren :) n.b. en het werkelijke ik van mensen is altijd positief denk ik geniet ervan! :)

Misschien moet een mens niet alles willen verklaren. Misschien zijn ervaringen er om ervaren te worden, niet meer en niet minder. Verklaren, beredeneren, willen begrijpen, relativeren: allemaal nodig op z'n tijd. Gracieus ervaringen aanvaarden zoals ze zijn en ervan genieten ook.

Soms heb je mensen, en die glimlachen naar je, bijv. een snel glimlachje, of een beetje druk, of juist weer een beetje uitlacherig, of, zoals sommige mensen, een beetje een ''Moet-dat-nou''glimlach. Maar als je dan zo iemand tegenkomt, die gewoon vriendelijk en liefdevol glimlacht, dan krijg ik dat gevoel.Mischien is dat ook bij u?

Ik heb het ook wel eens, maar er zijn ook gewoon mensen met een vriendelijk of grappig gezicht;)

Heerlijk om zo'n ontmoeting te hebben. Ik vind dat altijd een soort cadeautje en maakt mijn dag inderdaad heel happy. Het is wat mij betreft een soort openheid in het gezicht in de blik, een direct contact zonder woorden... ..een soort herkenning en een erkenning van je bestaan in dit leven in het hier en nu, met ook hele mooie dingen om je heen, zoals mooie mensen waar je blij van kan worden. Positieve vibes die de ziel kussen ;-)

Herkenning, een blik die uitspreekt-uitstraalt-uitroept dat je samen een geheim of een ervaring deelt. Sommige mensen hebben van nature zo'n uitdrukking op hun gezicht en toveren zo'n uitdrukking op mijn gezicht, omdat ik hem herken. Een soort mini-flirt die doet vermoeden dat er veel meer is, dat er diepe betekenis kan zijn in een enkele blik. Het zou best wel eens kunnen dat voor ieder van ons die blik een klein beetje anders is, en dat ik dat gevoel bij bepaalde personen krijg, waar een ander het nooit bij zou vermoeden. Leuk!

Soms heb ik het ook , dat ik mensen zie , die me laten denken aan iemand die me nauw aan het hart ligt en bijvoorbeeld overleden is (zus, papa) dezelfde tred, dezelfde uitstraling en houding hebben. Daar word ik erg blij van en betrap ik mezelf erop dat ik al een volledige schets van karakter maak terwijl ik dat helemaal niet kan weten. Het is ook wel een gevoel dat men krijgt.

Beste, Eddijst ... wellicht heb je wat aan de bijgevoegde link... Ik zelf heb dat als ik (ben zelf nogal opgewekt te typeren als "spuit 11" en internationale ervaring als gedetacheerde ICT-er met ADHD) boodschappen doe, je zelfverzekerdheid of misschien juist je onzekerheid je de nodige houding meegeeft waardoor je juist ineens dat gevoel krijgt wat je ervaart. Herkenning, chemische processen die je niet kan ruiken, (bewijsmateriaal is genoeg te vinden op internet, dat bijvoorbeeld Fermenonen al grote parten spelen in het belevingsgevoel naar de andere partij) Uitspraken: "Als blikken konden doden" of "Ik kan verdrinken in je ogen" zijn geen uitvinding van internet, maar bestaan al eeuwenlang. Ik als snotjong van 32, heb daar (met 4 oudere zussen) zeker wel ervaring mee. Leuke vraag, normaal antwoord ik niet op forums maar vond je vraag zo leuk gesteld. Mijn conclusie: Uitstraling! van 2 kanten.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Feromoon
http://www.lisettethooft.nl/images2/De%20a...

Je hebt mensen die hier op aarde, in hun lichaam aanwezig zijn en elke dag hun leven maar gewoon leven. Dan heb je nog de mensen die op een heel ander niveau aan het werk zijn, raar genoeg zijn dit vaak mensen die hier in het 'echte leven' juist niet als meerderwaardig worden gezien. Dat ter informatie (van mijn mening). Ik heb het idee, dat als je zo iemand tegenkomt waar jij het over hebt, het iets betreft van of een eerdere ontmoeting (in je slaap, een andere sfeer, een ander leven) of herkenning (van een pure emotie). Omdat je onbewustzijn hier vaak veel beter op af is gesteld dan dat beetje 'bewust-zijn', weet je vaak niet wat je overkomt en kun je er o ver na denken wat je wilt maar je lijkt het niet te kunnen begrijpen. Terwijl je onbewust weet dat het wel goed zit. Mijn vriend en ik, waren in eerste instantie wel verliefd. maar er was iets raars, het leek alsof we elkaar al lang kende, al jaren, toch kende we elkaar net weken. Het was zo vertrouwd, alsof we alle jaren daarvoor al bij elkaar waren, al zouden we elkaar al zeker 19 jaar niet hebben kunnen zien. Het was heel erg overduidelijk, dat de lichamen niet overheen kwamen, met wat we gewend waren. maar de rest, leek op zen plek te vallen... Het was, alsof we eindelijk weer samen waren, na een afspraak lang geleden gemaakt, voordat ik aan de andere kant van nederland geboren werd. om 'toevallig' door omstandigheden hier verzeilt te raken en hem tegen te komen wanneer ik het niet had verwacht..... Ze zeggen wel eens dat ogen je naar de ziel kunnen brengen. Ik ben zeker van mening, dat de ogen, en de uitstraling ervoor zorgen dat e kijkt of in ieder geval met je blik blijft hangen! En de rest, het overneemt. Ik denk dat het diepe intense gevoel komt van een connectie in een hogere sfeer, me tje gevoelslichaam. Ik weet neit of je die persoon dan echt al kent hoor, ik geloof dat e om tig andere redenen contact kunt krijgen met andere mensen. 1 daarvan is dan toch wel dat meer contact om welke reden dan ook gewenst is. (zelfs als dat achteraf een nare maar waardevolle les blijkt te zijn) Toegevoegd na 2 minuten: ooh even toevoeging. Ik merk dat het vooral met mensen is die zichzelf zijn. De sluiers van wat lijkt te zijn of wat ze zouden moeten zijn is dan verdwenen en je komt tot de kern, die vaak veel intenser ervaren word. Ik hoor vaak van anderen dat ik 'die' uitstraling heb. Nu zo ter plekke valt mij een ander antwoord binnen: mensen op jezelfde niveau van zielenontwikkeling.

Veel mensen leven helaas als individuen, in zichzelf gekeerd, ontoegankelijk. Als ze zich uiten naar vreemden staan ze op zenden, daarna komt er weer een periode van inkeer en strenge filtering op de eventuele oogcontacten. Eigenlijk is dat in en in triest, want het is zo mooi om de essentie van een ander wezen te zien, ook al heb je dat wezen nog nooit eerder gezien. Het is zo heerlijk en verwarmend om een mens tegenkomen (dieren zijn meestal altijd open, een enkele die getraumatiseerd is daargelaten) waarmee door direct oogcontact een diepe verbinding wordt gelegd tussen de wezens. En het is echt zó simpel en voor de hand liggend. Probeer het maar eens met iemand uit, om een paar minuten en als het lukt nog veel langer diep in elkaars ogen te kijken, zonder (!!!) iets te zeggen of te doen. Alleen zitten er zonder gedachten wat je van iemand vind er puur 'zijn' en naar elkaar kijken. Ik denk dat het niet is omdat je af en toe een 'zielsverwant' tegenkomt, maar omdat de spoeling zo dun is met mensen die zich écht durven open te stellen, om in elkaars essentie te kijken, onbevangen, onbevooroordeeld, pril en kinds. En dat het juist de herkenning gaat van dezelfde essentie die ieder mens met zich meedraagt. Dat kun je bijna niet anders als blij van worden. Over zielsverwanten dat kan natuurlijk wel dat je die tegenkomt, ik vind dat ook aannemelijk dat die kans er in zit. Maar dat is wel een uitstapje op het verhaal waar het om gaat hier.

Misschien is het een lot.

Ik heb niet alle antwoorden hierboven gelezen, wel een aantal, maar het kan zijn dat dit dubbel is. Ik denk dat het voor een heel groot deel te maken heeft met aandacht, en dan echte aandacht. Zo ken ik iemand, die als ze praat, met mij, maar ook met anderen, echt alleen aandacht heeft voor diegene. Ze is niet superknap, heeft geen ongelooflijk sprankelende ogen, maar de diepe aandacht die je in haar ogen ziet is zo echt en puur, dat het me ontroert.

mischien door hun lach of mischien zijn ze schattig het persoon zelf kan je vanbinnen ook een vrolijk gevoel geven

ik denk dat bij deze mensen de ziel meer zichtbaar is in het fysieke dan bij anderen

*Die mensen houden van zichzelf en zijn in staat anderen lief te hebben en dus zeer aantrekkelijk voor velen. *Die mensen hebben je wat te vertellen wat voor jou belangrijk is, en jij hen wellicht. *Het IS wellicht iemand die je al levens lang kent, en dus inderdaad onbewust herkent. *Sommige mensen hebben alleen qua uitstraling al een genezende uitwerking, omdat je het aan hen af ziet dat zij boordevol liefde zitten, en dat aanstekelijk werkt... En zo zijn er ook mensen die iedereen ver uit de weg gaat, omdat hun uitstraling bij voorbaat al een heel fout gevoel bij je geeft... Die eerste indruk is heel belangrijk... Dat wou ik nog even kwijt... mooie vraag Ed, dikke plus van mij Toegevoegd na 42 minuten: de uitstraling vertelt veel... heel veel.. Toegevoegd na 49 minuten: deze vraag intrigeert me, maar schaam me haast te zeggen dat ik zelf eigenlijk altijd veel mensen op me af heb komen die uit zichzelf tegen me praten en beginnen over dat ik hen aantrek en ze mij wel an moesten spreken. Ik kan nog altijd niet echt duidelijk plaatsen wat dat dan precies is, maar we hebben elkaar wel altijd wat te vertellen. Vaak moet ik me ook trug trekken om aan de hoeveelheid aandacht te ontkomen, omdat die dingen me overweldigen en energie kosten, dus ben ik in steden e.d. niet veel te vinden, liever in de natuur :)

Heel kort antwoord, de ogen zijn de ziel van de mens. Het is ook wat ik al eerste bekijk, de ogen van een mens, daar lees je heel veel in. groetjes

Ik denk iets heel anders, je maakt contact met een persoon en die persoon denkt 'als je lacht word je blij, dat kan ik dus ook doen.'

je geef je zelf al eigelijk antwoordt,op de vraag die je stelt. we verlaten dit lichaam en komen weer terug, de verbinding wat jij voelt kan van het vorige leven zijn. je kent die persoon ergens van maar je weet niet van waar. het kan goed voelen maar ook niet goed. als het goed voelt is het net een magneet en wil je meer weten,maar toch voor zichtig zijn, want je weet niet wat de reactie is van de andere kant, voelt het niet goed dan neem je afstand en hou je het in de gaten. het kunnen ook gidsen zijn of engelen,in een menselijke lichaam. de ervaring wat jij beschrijft heb ik in mijn slaap gehad,het intense gevoel zoveel liefde dat kun je niet vergelijken met liefde voor je partner of voor je kind,dit is veel en veel dieper, en het is niet uit te leggen omdat er weinige zijn die deze ervaring hebben ervaren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100