Psychologie

Tussen partners in een liefdesrelatie lijkt het me duidelijk.

Maar bij bijvoorbeeld vrienden, of om iemand te troosten, of bij je ouders; waarom is het fijn om met je lichaam tegen dat van iemand anders aan te drukken? Waarom geeft dat een fijn en geruststellend gevoel? Wat maakt dat wij behoefte hebben om met ons lichaam tegen dat van iemand anders te drukken?

Ik merk dat ik graag sombere muziek luister als ik me rot voel, maar vrienden zeggen dat ze juist vrolijke muziek willen horen om zich beter te voelen. Wil ik mijn eigen emotie graag versterken?

En is het ook erfelijk? Want ik heb het een heeeeeel klein beetje; ik kan dingen heel goed onthouden in details en ook uitleggen .. maar iemand in de familie heeft het echt zeg maar ^^ - die ziet iets bijvoorbeeld als hij in de auto zit en dan komt hij thuis en dan tekent hij het na ..

Toegevoegd na 11 minuten:
Naja, oké. Mijn oom heeft het dan niet in zo een obsessie vorm zeg maar.. dat hij er gek van word. Das wel heftig trouwens!

Hoe zouden we zo'n man als Hitler nu in de Psychologie noemen?
Manisch depressief, Borderline of wat eigenlijk?

Af en toe als ik in mijn bed lig ('savonds) denk ik wel is dat ik die dag eigenlijk niet echt heb geleeft. Ik heb niks bereikt en heb die dag gewoon de dingen gedaan die ik elke dag doe. Ik heb niet echt nagedacht over iets. Ik heb gedaan wat mensen van me verwachte.

Heb je het ook niet is wanneer je bijvoorbeeld ergens alleen naar toe moet op de fiets. En je bent er al voor je het weet en je kan je bijna niet herinneren hoe je bent gefietst. Dat heb ik wel is over een hele dag.

Hoe komt en kan dit?

Ik hoop dat je me vraag en me uitleg een beetje snapt.