Psychologie

Ons ego wil graag gestreeld worden, we zijn allemaal gevoelig voor complimentjes, we hebben graag allemaal wel eens aandacht en bewondering voor dingen die we doen, kunnen we wel leven zonder ons ego?
Is het niet onze drijfveer in ons leven?

Je kent dat wel op kantoor. De telefoon gaat. De persoon voor wie de telefoon bedolet is neemt op en gaat vervolgens druk rondjes lopen? Waar komt dit gedrag vandaan?

Dan bedoel ik niet vanuit religieuze of culturele overweging. Ik bedoel meer in deze westelijke wereld, waarin 'onafhankelijkheid' een mogelijkheid is.

Mensen hebben toch een eigen wil, dus alleen opvoeding lijkt mij niet de reden. Ik vraag mij af of het 'dieper' in het brein genesteld is. Of het ligt aan bepaalde persoonlijke eigenschappen. Of is het gewoon gemakzuchtig?

In deze heb ik het over de groep, waarin het rollenpatroon niet dusdanig meer van toepassing had hoeven te zijn.

Heb weleens gehoord dat mensen toch een toekomst met iemand zagen ondanks dat ze niet bij elkaar passen. Vraag mij dus nu af hoe dat kan? Waarvan je weet dat het niet gaat werken, waarom zien mensen daar dan toch een toekomst mee waar ze voor gaan? Puur uit noodzaak of om de spanning juist?