Psychologie

Wanneer mensen in een situatie zitten tijdelijk kunnen ze vaak niet genieten van kleine dingen. Bijvoorbeeld een knuffel van je vriend of vriendin doet dan vrij weinig met hen. Of iets lekkers eten wat ze normaal heerlijk vinden smaakt nu eigenlijk "normaal" i.p.v heerlijk.

Hoe komt dit? Willen wij wanneer we ons niet prettig voelen geen blij gevoel ervaren wanneer we dat juist nodig hebben. Vinden we het oneerlijk tegenover ons zelf om ons zo te voelen omdat de situatie er niet naar staat?

Wie kan hier het antwoord geven?

Laatst ging een kind van mijn vriendin voor een weekje weg met school. Op kamp ergens in overijssel. De moeder vond het helemaal niet zo prettig dat ze daar naartoe ging. Ze zat die tijd ook niet zo lekker in haar vel omdat het slecht ging op haar werk. Ineens ging ze nog meer problemen zien die er niet waren en die niet relevant waren voor haar.
Hoe kan het als iemand niet lekker in zijn/haar vel zit nog meer beren op de weg gaat zien die er helemaal niet zijn?

Gister las ik in een blaadje dat mensen emotioneel met elkaar verbonden zijn. Maar voordat ze emotioneel verbonden zijn zorgt er toch iets voor dat ze emotioneel worden. De één wordt van een klein hondje emotioneel terwijl die ander pas emotioneel wordt in dezelfde mate bij het zien van een romantische film.

Er zitten dus duidelijk verschillen in..

Wanneer mensen emotioneel worden van dezelfde dingen kan het dan zo zijn dat ze vaak ook meer dezelfde dingen overeen hebben, of is dat helemaal niet waar?

Vaak zie, hoor of lees je dat je iets moet accepteren.
Dit is iets waar veel mensen problemen mee hebben om het ook daadwerkelijk te doen.

Iemand nuttige inzichten over het HOE van iets accepteren?

Toegevoegd na 26 seconden:
*en vaak wéét je ook dat je zelf iets moet gaan accepteren...