Psychologie

Mensen zeggen vaak dat het belangrijk is jezelf te zijn, maar is ieder "masker". iedere reactie niet onderdeel van hoe je bent/ wie je bent. IK ken wel reacties van mij waarbij ik me minder fijn voel, maar dat is toch ook een onderdeel van mijn omgang met de werkelijkheid, dus van mij? (waar ik natuurlijk wel verandering in kan aanbrengen)

Het betreft een experiment met stroomtstoten geven aan een menselijk persoon onder druk van het 'experiment'.

De proefpersoon moet steeds stroomstoten uitdelen middels een knop aan de persoon die hij vastgebonden heeft zien worden aan de andere kant van de muur. In werkelijkheid is de stroomstootgever degene die onderwerp is van het experiment en is de vastgebonden persoon losgekoppeld van de stroom.

Het experiment gaat erover hoever de stroomstootgever wil gaan om het experiment te doen slagen, zelfs als de 'proefpersoon' niet meer reageert (geluid) op de stroomtoten.

Ikzelf ben een echte optimist. Ik denk ook in oplossingen en niet in problemen.
Hoe kan ik deze filosofie overbrengen aan iemand die neigt naar pessimisme en vooral in problemen denkt en daardoor de voor de hand liggende oplossingen niet ziet?