Psychologie

Ik ben zelf betrokken geweest bij een zwaar auto ongeval. Hoewel ik na de frontale botsing volledig bij bewustzijn was(later gehoord van ambulance personeel) kan ik me hier niets meer van herinnenren. Zelfs niet van een aantal pijnlijke medische handelingen.

Ik heb vaak wel spijt de volgende ochtend dat ik weer zo laat naar bed ben gegaan, en ben soms jaloers dat mijn man voor dag en dauw er weer zo vroeg uitgaat.......... Alleen als ik moet werken sta ik vroeg op en dat bevalt me ook prima, maar als ik vrij ben draai ik me op dat moment liever nog eenkeer om en slaap nog heerlijk 1 of 2 uurtjes door. Maar als ik dan wakker ben is de ochtend alweer bijna voorbij, zonde eigenlijk!

Ik heb 2 heerlijke kleinkindertjes en geniet er naar mijn idee veel meer van dan vroeger van mijn eigen kinderen. In de tijd dat mijn eigen (3) kinderen klein waren had ik meer het idee: ik WORD geleefd, te weinig van genoten achteraf gezien. Wel jammer eigenlijk...

Het valt mij dagelijks op dat ik onrustig word als ik bijvoorbeeld van mijn huis naar het station loop. Gelukkig ben ik niet de enige zo heb ik ondervonden. Wanneer ik zie dat ik iemand nader dan ga ik naar de grond staren of opzij kijken en degene die ik ga passeren doet dat ook. Zodra we elkaar voorbij zijn is die spanning weg en komt er een gevoel van lichte opluchting. In drukke ruimtes is dit gevoel veel minder. Waarom kan oogcontact zoveel indrukken teweeg brengen? Laatst kwam er een meisje zitten naast me in de bus, zodra zij vriendelijk lachte naar me was de spanning weg alsof je geaccepteerd word. Ik ben erg benieuwd hoe andere mensen dit beleven.

Ik heb me wel eens laten vertellen dat als je een voetbalteam in een rood shirt laat spelen ze gemiddelt vaker winnen dan dat ze bijvoorbeeld in een wit shirt spelen. Klopt dit of is dit een broodje aap?

Toegevoegd na 19 minuten:
Wetenschappelijk aangetoont. Dat blijkt uit onderzoek van de universiteit van Münster.

Bron: http://www.faqt.nl/?p=1382