Hoe is men bij de vorm van de standaard reageerbuis gekomen?

Wat maakt deze vorm optimaal om oplossingen in te laten reageren t.o.v. andere vormen (bijvoorbeeld platter maar met een groter oppervlak)?

Ik mag toch aannemen dat er wel onderzoek is gedaan naar allerlei vormen en dat dit het meest optimaal zou zijn.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De standaard reageerbuis heeft een aantal handige eigenschappen: - door het heldere glas kun je goed zien wat er gebeurt - door de bolvormige bodem kun je goed mengen, daardoor zijn er geen hoekjes waar de reactie minder goed verloopt - meestal heb je hooguit enkele milliliters in de buis zitten. Er is dan nog veel lege ruimte over. Daardoor heb je ruimte om te kwispelen of te vortexen, ook weer ook goed te mengen. Als je de buis op een vortex zet, komt de vloeistof niet verder omhoog dan tot de plek waar je je vingers hebt. De standaard reageerbuis is overigens niet de enige vorm die in gebruik is. Er zijn ook langere, kortere, dikkere en dunnere buizen. Er zijn ook buizen met een platte bodem. 't Is maar net voor welk doel je de buis wilt gebruiken.

Het grootste belang was dat ze snel en gemakkelijk te produceren waren. Het harden van glas was in de tijd van ontstaan nog niet doorontwikkeld. Deze buisvorm was makkelijk en snel te blazen met behulp van mallen. (Is mij verteld door een glasblazer).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100