Zijn er mensen die hier scheikunde studeren of ervaring hebben met het studeren van scheikunde?

Ik zou graag inhoudelijk wat info willen over de studie. hoe ervaar je de studie? Lijkt het op het vak Scheikunde van het vwo of is het totaal anders?
Maar het belangrijkste vind ik nog; hoe is het werk? Is het vooral lees/stamp werk of is het veel denk/inzicht werk? En zijn er veel practica waarbij je zelf dingen mag uitzoeken, of zijn de practica eerder demonstraties waarin veel uitgelegd wordt? Probeer gedetailleerd te zijn. Het liefst heb ik een beschrijving van je week. :D Want dit is de info die ik niet kan vinden op sites van universiteiten.
Ik studeer nu geneeskunde en dat is de eerste paar jaar alleen stampwerk, bijvoorbeeld namen van enzymen onthouden zonder enige scheikundige formule erbij. Dat mis ik een beetje in mijn studie. Bovendien weet ik niet zeker meer of ik arts wil worden, dus ik zit nu best wel met een dilemma. =/

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik ben uiteindelijk wel niet in de sector terecht gekomen, maar kan wel een deel van je vraag beantwoorden. De landbouwingenieurs kregen samen les met scheikunde. Om één of andere idiote reden, geeft (gaf) men de stof grotendeels zoals men ze historisch ontdekt heeft. Aanvankelijk is het dus lees/stamp werk waarbij je met een aantal vuistregels over o.a. sterke en zwakke zuren/basen enz... mag gaan knutselen. Pas op het einde van het eerste semester wordt het wat interessanter, als je met redoxpotentialen en halfreacties wat meer inzicht krijgt. Het tweede semester kan je dan zowat alles berekenen. Maar niet eerder dan als ze er orbitaaltheorie bijhalen, kan je jezelf een virtuele 3d voorstelling maken van hoe de zaakjes kunnen interageren. Dus, de eerste jaren 60/70% blokken, 30/40% inzicht. Volgens de prof chemie om het kaf van het koren te scheiden. Heel veel namen (blijkbaar een prestigezaak) van dode geleerden, merken, stoffen, procedés, materialen enz... De 1ste 2 jaar hadden we 8 u labo per week. Ieder voor zich, bereiding en resultaat telden 50/50. Exploderende tolueenkolven op een bunzen, erlenmeyers vol heet koningswater die uiteenspatten op de tegels met weggevreten schoenen tot gevolg, niet te blussen broomverbrandingen op je tengels, the real thing. Praktijkexamenamen was een gedeeltelijk bodemanalyse of een potjesvraag. Hier zijn een x-aantal stoffen, je krijgt een labo en mag na 2u komen vertellen wat er in zit. Ruiken en proeven werd afgeraden, afkijken was zinloos want niemand krijgt het zelfde. Met al de practica kwamen we wel aan bijna 2x zoveel uur als bv de psychologen, minder tijd dus om te feesten. Van mijn weinige chemische werkervaring en volgens mijn vrienden uit de studententijd, moet je echt top of de bill zijn zelf iets in de research te doen. Enkelen hebben een topfunctie als labohoofdverantwoordelijke in onderzoekcentra (altijd dezelfde onderzoeken), anderen zijn kader in (altijd dezelfde) industriele productie, vooral vrouwen komen in het onderwijs.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100