als je tegen een dier praat, hoort hij dan echt de taal op de manier zoals wij mensen met elkaar communiceren?

En stel dat ze ook kunnen praten, zouden ze dan gewoon met ons kunnen praten als waren het mensen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Nee, naar mijn mening niet... Al pikken ze wel woorden op en herkennen die... Zo snappen mijn katten bijvoorbeeld het woord "zit" en gaan dan ook zitten (nou ja, meestal)... Als ik tegen ze aan sta te kletsen begrijpen ze niet letterlijk wat ik zeg door mijn woorden... Toch komen bepaalde dingen voor mijn gevoel wel over, niet via woorden maar door lichaamstaal of (onbewust) telepatisch... Dieren reageren meer op stemgeluid en intonatie dan op de werkelijke woorden... Zo kan ik gerust mijn katten scheldnaampjes geven (zal t hier niet herhalen) en dan gaan ze helemaal uit hun dak, rollen, springen, koppies geven en spinnen... Echter als mijn vriend met zijn stem iets liefs zegt willen ze er maar weinig van weten...

Nee dat hoort hij niet. Als je als voorbeeld een hond neemt, die begrijpt het woord zit niet. Hij hoort alleen de toon en herkend dat teken. Een papagaai, die de hele dag hallo roept, weet echt niet wat dat woord betekend. Het is hem geleerd om dat te roepen.

Ja hij hoort dat wel maar begrijpt er niets van. Wel hoor hij aan de toon of je blij,boos,humeurig,verdrietig etc. bent. Bepaalde klanken herkent hij wel als je hem daar op traint bijv. zit,af poot etc. Het is per hond en ras verschillend hoeveel "commando's hij kan onderscheiden. Maar begrijpend luisteren kan een hond niet hij zal er niks van begrijpen als je een verhaal verteld maar als er een klank in voorkomt die hij kent zal hij daarop reageren.

Taal begrijpt mijn ene (slimme) kat niet. Dus als ik op liefkozende toon brom: wat ben je toch een kreng, dan purrrt ze genoeglijk terug :-) Ze pikken toon en signalen op, niet de inhoud van het gesprokene. Mijn andere (laten we zeggen iets minder slimme) kat gaat er vanuit dat alles wat gezegd wordt foute boel is (het is een paniekbeest), tenzij ik al met eten in m'n handen sta, dan kan ik zeggen wat ik wil maar dan is alles goed :-)

De hersenen van dieren functioneren anders dan die van de mens. Dus als een dier al iets van een soort menselijke taal zou hebben, dan nog zou het niet kunnen spreken als de mens. Daarvoor mist de dier het vermogen bepaalde verbanden te leggen, dat wat een mens wel kan. Als je tegen een dier iets zegt, zoals 'af' tegen een hond, hoort de hond het zelfde als wat jij hoort als hij voor zijn lege voederbak staat en hij 'blaf' zegt. Je hoort namelijk iets dat eigenlijk niet binnen de eigen communicatiemogelijkheden valt, maar waarvan je weet wat er wordt bedoelt. Je interpreteert zijn 'blaf' door de lokatie en de situatie. En zo interpreteert de hond ook jouw commando's: bv de lokatie, de volume van je stem, je aanwijzingen met je handen.... Het is puur aangeleerd, maar niet een geïntegreerde communicatiewijze waar je ook gevoelens mee kan uiten.

Taal, zowel verbaal als non verbaal, gaat via een zender naar een ontvanger en vice versa. Dieren communiceren, dus zenden en ontvangen veelal anders dan wij mensen. Ze zullen ons dus met onze klanken en gebaren moeilijk snappen. Sommige dieren echter, komen met onze klanken en gebaren overeen. Ze zenden en ontvangen deels hetzelfde. Apen bijvoorbeeld. Sommige dieren, bijvoorbeeld honden en katten, voelen instinctief aan wat wij willen zenden/ontvangen. Dus je zou kunnen zeggen dat je antwoord voor een deel ja, voor een deel nee is :)

Bronnen:
Me, myself and I.

Je verwart horen met begrijpen. Een dier hoort wat je zegt, zoals je het zegt. Maar hij begrijpt het niet, omdat hij onze taal (en manier van communiceren) niet kent. Net zoals jij een hond wel kan horen blaffen, begrijp je niet wat hij "zegt", en kun je niet terugblaffen en op die manier met hem communiceren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100