Wetenschap

Basisch geïoniseerd water is water (H2O) dat door een ionisatie- of elektrolysekamer is verandert in OH- (en H+).
Dat basische water zou dan goed zijn om te dienen als anti-oxidant voor bijv. vrije radicalen en een al te zuur lichaam, waardoor het geneutraliseerd wordt.

Nu worden er wel veel van die ionisatie machines gebruikt en verkocht, die dus dienen als een productie vlak voor de consumptie. Maar dat (actieve) water kun je blijkbaar niet lang houden zo. Want: "behalve de pH-waarde zijn al deze veranderingen instabiel en het water zal dus na verloop van tijd weer terugkeren naar zijn oorspronkelijke verschijningsvorm."

Het lijkt er dan op dat je geen flessen kunt kopen met geioniseerd water. En als dat zo is, begrijp ik niet goed waarom niet?
Want als je nu zo'n fles hebt met alleen OH- (en wat andere mineralen) , hoe reageren dan die moleculen met elkaar zodat het niet 'houdbaar' is?

En hoe ziet een fles met alleen OH- eruit? Het is immers geen water meer?

Zie:
http://www.alkalinewater.nl/water-ionisator/water-ionisators.html
http://www.waterionisatie.aquatechnic.nl/geioniseerd_anti_oxidant_water.html

Ik heb best een hoop edelstenen, waarvan de helft nog niet mooi glimt... Graag zou ik willen weten of dit ook met de hand kan, of met een Dremel...
In ieder geval zoek ik een meerdere manieren
Hoe deden ze het vroeger, toen er nog geen stroom was uitgevonden?
Is er een goede manier om dit te doen zonder dat je meteen veel geld moet neertellen voor een "tuimelaar"?

Als bij een zwangerschap de moeder resusnegatief is en kind is resuspositief, dan maakt het lichaam van de moeder daar antistoffen tegen. Bij het eerste resuspositieve kind maakt dit bijna nooit uit, maar als de moeder dan nog een resuspositief kind krijgt, dan zal het lichaam van de moeder antistoffen aanmaken en het bloed van het kind afbreken, wat, onbehandeld, dodelijk is voor het kind.

Nu heb ik zelf nooit gehoord dat de moeder ook antistoffen heeft voor een toevallig andere bloedgroep van het kind. Maar gebeurt dat ook nooit? En belangrijker waardoor is dat wel bij de Rhesusfactor?

Er werd onlangs een vraag gesteld over ontstaan van deze ringen. Maar is er (behalve demonstratie aan leerlingen en studenten) ook een toepassing van bekend?

Soms lees je bijv. iets als: De cornea, waarvan het bolronde oppervlak het voornaamste lichtbrekende element van het oog is, projecteert samen met de ooglens waarvan de verstelbare brekende functie voor de scherpstelling wordt gebruikt, een scherp, ondersteboven staand beeld op het netvlies.

Het wordt dan weleens vergeleken met een camera obscura. Het invallende licht werpt een afbeelding van de buitenwereld op de tegenoverliggende wand. Net zoals bij afbeelding door een lens het geval is, wordt de buitenwereld op zijn kop afgebeeld. Zie afbeelding

Maar het in het oog komen de lichtstralen toch in een soort brandpunt bijeen. En is dat brandpunt dan altijd gespiegeld? Zo ja hoe kan dat dan?
Onze lens is biconvex (dubbelbollig) zie plaatje.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Camera_obscura_(optica)
https://nl.wikipedia.org/wiki/Menselijk_oog
https://nl.wikipedia.org/wiki/Brandpunt_(optica)
http://zichtopzien.blogspot.nl/2012/06/ondersteboven-zien.html