Taal

De formulering van deze vraag is natuurlijk een grapje. Maar zowel dt-fouten en spatiefouten worden heel vaak gemaakt. Ik maak mijzelf hier ook veelvuldig schuldig aan. Maar welke van de twee wordt het meeste gemaakt?

Ik zie vaak bij vooral jeugdigen dat ze schrijven: Ik ga maar is naar huis. Ze bedoelen natuurlijk: Ik ga maar 's naar huis.
's komt dan van het woord eens, maar dat weten ze blijkbaar niet meer.
Ik vind het altijd erg moeilijk lezen als er IS ipv eens (of 's) staat.

Waarom hebben we er voor gekozen om deze klanken met twee bestaande letters aan te geven ipv een aparte letter voor deze letters te creeëren?