Wij kan mij verklaren waarom ik mijn vaders dood aan heb voelen komen?

Rare vraag misschien, maar ik ben heel nieuwsgierig wat de sprirtuelen onder jullie hier van denken. Maakt niet uit of het vanuit religieus of ander spiritueel standpunt is. Hier mijn verhaal:

Toen ik tien was lag ik op een avond in bed na te denken over hoe het leven zou zijn wanneer één van je ouders gestorven is. Ik vroeg mezelf af wie van mijn ouders voor mij het 'minst belangrijk' was... en kwam uit op mijn vader. Ik heb toen liggen huilen door de gedachte en schuldgevoel. Enkele uren later overleed mijn vader, totaal onverwachts (hartinfarct).

Ik heb dit aan verschillende mensen verteld en vaak krijg ik dan de reactie: "heb je dat niet achteraf verzonnen?" Nee, dat heb ik absoluut niet. Ik kan me dat moment dat ik op bed lag tot in de details herinneren, ook dat ik de volgende dag het gevoel had dat het mijn 'schuld' was omdat ik mijn vader 'doodgewenst' had (gelukkig heb ik dit niet lang gehad).

Pas een jaren later vertelde ik dit aan mijn moeder, haar reactie: "Goh, dat ik ook raar, je broer heeft die nacht gedróómd dat papa overleed." daar keek ik wel even raar van op.

Ik kom uit een nuchter gezin. We zijn niet religieus en paranormale zaken houden wij ons niet mee bezig. Toch zijn wel zo openminded dat we dit als 'vreemd' bestempelen, en niet als toeval of onzin.

Nu ben ik dus benieuwd welke verklaringen er zijn voor dergelijke voorgevoelens/dromen... het mag trouwens ook een wetenschappelijke verklaring zijn, maar denk niet dat die er is :-).

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik ben zelf ook heel nuchter, en ik geloof dus wel degelijk in het toeval. Maar wat ook een rol kan spelen, is dat mensen veel meer dingen opmerkingen dan waar ze zich bewust van zijn. Het kan dus heel goed dat jij en je broer onbewust iets aan je vader hebben gemerkt: misschien had hij ineens een vale gelaatskleur, ademde hij sneller dan normaal of was er iets anders waardoor jullie je - zonder het te weten - zorgen over hem maakten. Dan is het helemaal niet gek dat je daar, wakend of in een droom, over nadenkt.

Laat ik vooropstellen dat ik de verklaring van CaatPeeters heel plausibel vind. Een andere verklaring zou kunnen zijn: Tijd wordt ook wel de vierde dimensie genoemd. Wij zijn als mensen in staat drie dimensies te zien: lengte, hoogte en breedte. Normaliter kunnen wij de tijd niet zien. Waarom zou het niet mogelijk zijn dat we bij bepaalde ingrijpende gebeurtenissen even de vierde dimensie kunnen zien en kunnen aanvoelen wat er zal gebeuren? Daarvoor hoef je niet spiritueel te zijn, maar hoef je alleen een bepaalde aanleg te bezitten om gemakkelijk(er) contact te maken met deze dimensie.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Spiritualiteit
http://wetenschap.infonu.nl/diversen/13843...
http://www.visionair.nl/wetenschap/univers...

Spiritueel gezien, zijn we tijdelijk op aarde, om dan weer terug te gaan naar waar we vandaan komen. ( overgaan). Het leven van de mens staat, grotendeels vast in een soort van draaiboek. Voordat iemand overlijd, is er een soort van proces gaande, dat met het overgaan( sterven) heeft te maken. Niet zelden zien de achterblijvers soms al een dag van de voren, schimmen. vormen, licht, van dierbare overleden die de persoon komen halen ( overgaan). Niet zelden zijn er vlak voor het sterven 'personen' waargenomen, die rond het bed aanwezig waren, of een hoek van de kamer stonden te wachten op het moment van overgaan. Het proces van het sterven, stopt niet in ruimte van de stervende ( zieke) , maar straalt vaak zeer ver weg, vaak verder dan het huis zelf, verder dan de plaats zelf, het land. Gevoelige mensen, kunnen vaak informatie oppikken van dit proces. Het kan dan soms bij een ander, als een boodschap over komen in de vorm van een gedachte. Bijna altijd gepaard met een zeer heftige emotie. Emotie's van verdriet, maar ook van een vreemde vorm van blijdschap, boosheid enz. Jij hebt dit opgevangen van je vader, die spoedig zal gaan sterven. Zo is het bij jou gegaan, zo is mijn nieuwe antwoord. Schuldgevoel is totaal niet nodig, je hebt het niet zelf veroorzaakt, het zijn processen buiten jou om, waar je geen invloed op hebt. Je hebt het alleen mogen waarnemen. Hopend dat dit een helder antwoord voor je kan zijn, na al die chaos van de discussie's. Geef deze ervaring een goed plaatsje in je hart en koester het. groeten Ed

God spreekt soms tot mensen via dromen. Dit kunnen zowel ongelovigen als gelovige mensen zijn. Vaak komen boodschappen tot ons via symbolen in ons onderbewustzijn maar soms is er ook sprake van een reële droom waarvan de betekenis heel helder is. Er is een strijd in de hemelse gewesten gaande en nood en ellende komt van het kwaad. Vanuit het bovennatuurlijke kan een droom of een symbool onze geest bereiken. Een droom kan een hulpmiddel van God zijn om ons te waarschuwen. In de slaap zijn we namelijk ontvankelijker in onze geest. ( het is goed om dan te gaan bidden ) Het schuldgevoel moet je van je afzetten, want jij gaat niet over leven of dood. Waarschijnlijk heb je wel in je onderbewustzijn signalen gevoeld dat er iets vervelends stond te gebeuren.. Veel sterkte en wijsheid in jullie familie.