Hoe verklaart men een voorgevoel?

Net als een Deja vu, maar dan net andersom?
Of anders?

Ik heb vaak voorgevoelens, als er wat gaat gebeuren wat echt niet zo leuk is. Dan krijg ik zo'n naar gevoel, dat blijft dan tot het is gebeurt.
Maar ik heb het ook gehad dat ik gewoon (een hele middag) precies wist wat er ging gebeuren en het klopte allemaal.
Ik vind het zo apart, maar ik weet dat ik absoluut altijd op mijn gevoel moet afgaan.
Maar hoe kan zoiets?

Toegevoegd na 15 minuten:
Oja mijn vader heeft het ook sterk, mijn moeder niet en de rest ook niet

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Soms kun je het niet verklaren maar soms heb je gewoon zo'n naar gevoel dat je wel weet dat iets gebeurt. Zoals laatst toen ik bijna naar school ging had heel mijn familie steken in hun magen, en we hadden het gevoel dat er iets ging gebeuren, die dag toen ik naar huis ging van school ben ik soort van ''aangereden'' door een fiets. Ik dacht al van.. dacht was mijn voorgevoel.

Voorgevoel is intuïtie en dat is er gewoon, maar niet iedereen herkent dat en luistert ernaar, helaas... Ik ken een vrouw en die trouwde een man en op het moment van ja-zeggen dacht ze, dat is de grootste fout in mijn leven en ze zei toch "JA"... En veel en veel later kwam het er toch uit... Het ging niet goed, het voorgevoel was er maar ze luisterde ere niet naar... Iedereen heeft dat in meerdere of mindere mate... En niet iedereen luistert ernaar... Ik raad je aan om dat wel te doen, het bespaart je (wellicht) veel ellende... Het is er gewoon, luister er naar en blijf dat doen als je dat al kan...

Je hebt miljoenen voorgevoelens. Van die voorgevoelens komt nooit wat uit. Nou ja nooit, een enkele keer wel. Ik zal een voorbeeld geven. Elke keer als Jantje niet op tijd thhuis komt, denkt moeder: hij zal toch niet onder een auto gekomen zijn? Als zo een noodlottig voorval zich dan toch voordoet en arme Jantje onder een auto komt, zegt moeder: Zie je wel, mijn voorgevoel klopte!

Goed omgaan met je gevoel is erg belangrijk, maar het mag beslist je leven niet gaan beheersen. Als je een hele dag een naar gevoel hebt, omdat er wat gaat gebeuren, dan wordt je veel te veel er bij betrokken. De verantwoording van de dingen van de wereld, zijn niet jouw verantwoordig, dat je er bij betrokken wordt, door een akelig voorgevoel te krijgen is niet de bedoeling. Wat je nog moet leren, dat is je eigen af te schermen tegen deze invloeden waar jij ten onrechte last van hebt. Hooguit als deze dingen gebeuren in je directe omgeving, (dierbare) mag je er bij betrokken raken. Je bent nu nog een radio, die allerlei zenders ontvangt, zonder te weten waar van daan en wat het is. Maar ook aan deze radio zit een knop die je uit kan zetten. Zoek er naar en leer het te begrijpen. Ik kan je de knop niet aan wijzen, die moet je zelf ontdekken.

Ik denk dat je de energie voelt van die gebeurtenissen. Net zoals je waarschijnlijk de sfeer en emotie kan aanvoelen in een ruimte. Ik geloof dat er een universum is waarin alle gebeurtenissen plaatsvinden. Hieraan zijn ook energieën gekoppeld. Deze energieën veranderen naar de gebeurtenissen die gaan plaatsvinden. Personen kunnen deze energieën meenemen en meerdere personen kunnen deze energieën bundelen. Zodat uiteindelijk de gebeurtenis plaatsvindt. Ik denk dat jij deze energieën en de veranderingen heel goed kan waarnemen, zo goed dat jij de gebeurtenissen die de energieen teweeg brengen kan lezen.