Hoe verklaar ik het "gevoel" om te huilen bij gevoelens voor mensen?

Ik heb iemand ontmoet op de vakantie, via via, die erg dicht in de buurt van "zielsverwant" komt.
Deze persoon geeft mij zo'n fijn gevoel. (niet verliefd hoor!!) Maar we snappen elkaar heel goed en het voelt alsof we elkaar al jaren kennen. Zoveel respect en luisterend oor van beide kanten....

Gelukkig woont hij er dichtbij en kunnen we elkaar makkelijk spreken. Maar iedere keer als ik aan hem denk ga ik bijna huilen......Hoe verklaar ik dat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Gevoel van ontroering en geluk. Heb ik ook als ik soms naar m'n kinderen kijk. Kan zomaar gebeuren, om de gekste dingen.

ik zou zeggen geluk je hebt iemand gevonden die je begrijpt en met wie je alles kan delen , niet veel mensen hebben dat :D

Dit heeft heel misschien te maken met jouw 'empatisch vermogen'. Google het maar eens. Waarschijnlijk heb je een groot empatisch vermogen.

Een zielsverwant is iemand waarmee je op dezelfde lijn zit. Het voelt zo vertrouwd, en het is net of je hem al jaren kent. Jullie voelen elkaar aan zonder woorden, en je weet, want je voelt het diep van binnen, hij is de spil van mijn leven. Je weet in tijden van wanhoop en onzekerheid kan ik bij hem terecht. Zijn energie en levenskracht doorstroomt jouw aderen. Deze waarheid roepen diepe emoties op, want je hebt jouw zielsverwant ontmoet. Onbewust weet je, ik ken hem al eeuwen. Toegevoegd na 50 seconden: Prijs je gelukkig, en koester deze vriendschap.

Sommige mensen zijn uitermate gevoelig voor signalen van anderen. Maar wat jij bedoelt gaat veel verder, het is op een ander niveau. Zelf zeg je al zielsverwant, spiritueel gezien, hebben we al meerdere levens gehad en mogelijk heb jij nu iemand ontmoet uit een van je vorige levens. Echter dat kunnen we als mens niet herinneren, niet physiek tenminste, we herkennen geen gezicht meer of zo. Wat jij beschrijft komt vaker voor dan je zult denken. 2 jaar geleden is mij dat ook overkomen, velen zullen hier om lachen, maar ze doen maar. Het lijkt nog het meest op een soort verliefd zijn, maar dan nog heftiger, veel heftiger. We hebben elkaar ontmoet en dat was ongelooflijk mooi, ondanks een groot leeftijdsverschil, het voelt alsof ik een verlorengewaande geliefde weer teruggevonden had. Het kan allesoverheersend worden, totaal niet te begrijpen voor een ander, volkomen onmogelijk eigenlijk. Op het moment als je aan hem denkt, voel je een heftige emotie, het zit ergens tussen verdriet en blijdschap in en het geeft tranen, veel tranen. Het liefst ben je altijd bij hem, maar dat is onmogelijk, het zou ook niet werken, je eigen leven gaat gewoon door, moet gewoon door gaan. Het is ook geen echte liefde, tenminste geen liefde uit dit leven, wel uit een vorig leven. je bent niet de eerste die met dit soort verhalen hier op G.V. komt, je bent de vierde of vijfde dat ik weet. Wel heel bijzonder en heel echt, koester het, het is niet voor niets, dat je het in deze fase van je leven tegen komt, daar is een rede voor. Laat maar af en toe een traantje hoor, het zal je goed doen. Toegevoegd na 22 uur: Leeftijd speelt geen rol, bij een ontmoeting op zielsnivau.

Bronnen:
Rana Natuurpark

Je huilt omdat het je zoveel doet. Het raakt je veel meer dan 'normaal'. Je voelt dat het zo enorm betekenisvol is voor je leven. Een soulmate is erg waardevol! Misschien ken je hem al van een vorig leven, misschien ook helemaal niet. Ik had deze ervaring bij mijn oudste dochter toe ze werd geboren. Ik had een enorm gevoel van herkenning. Ik zag haar en kon alleen maar denken: maar jou ken ik al! Waar was je! Heel vreemd, bijzonder, mooi. Gewoon van genieten!

Je huilt dan van geluk... Je bent zo blij dat je die 'eindelijk' weer gevonden hebt. Eindelijk kan de rust weer terugkeren. Alle balast valt van je af en al het verdriet kan eindelijk loskomen als een bevrijding. Sommige mensen hebben ook de gave dat het verdriet van een ander zomaar los kan komen. Die beginnen dat spontaan te huilen. De gevoelens zijn gemengd, maar de hoofdgevoelens is toch die van bevrijding. Eindelijke bevrijding van je verdriet die je al die jaren hebt opgebouwd en hebt verdrongen. Je zielsverwante kan dit bij je prikkelen. Anderen ook als zij je juiste 'sleutelwoord' tegen je zeggen die je innerlijke bevrijdt. Zo heb ik voor het eerst pas weer kunnen huilen nadat er tegen mij was gezegd dat er veel verdriet aan me te zien was. Dit was zo een bevrijding dat ik het inderdaad heb kunnen loslaten. 1 zinnetje was voldoende om die bevrijding los te laten.

Gevoelens zijn niet altijd te verklaren. Ze zijn om te ervaren en in dit geval heel erg van te genieten en te koesteren! Iets kan ZO mooi zijn, ZO diep en positief overheersend voelen, dat het de emotie huilen teweegbrengt. Maar ik denk, dat je er ook van kan (glim-)lachen ;-) Je ervaart iets heel moois en bijzonders in je leven. Dit is een feest: niet verklaren, maar ervaren!

Bewust of onbewust schermen wij ons elk moment voor bepaalde zaken af. Indien we onszelf zouden vergelijken met een wandelende magneet dan zou je kunnen stellen dat er per seconde eindeloze mini-magneetjes aan ons blijven kleven vanwege dat afschermen of sluiten van de hoofmagneet, om toch maar niet gekwetst te worden in die zachte kern ervan. Indien je weinig ontspant dan kan zo'n mini-magnetenlaagje wel eens dikker worden dan je zou vermoeden. In wezen willen die allemaal naar binnen om met jouw kern/hart aan energie- en informatie-uitwisseling te doen. Maar als je dat niet gewend bent dan doen zo'n zichtbare en onzichtbare uitwisselingen pijn. Op het moment dat je dan toch gaat ontspannen dan begint onze hoofdmagneet zich te roeren. Dan wil die zich helemaal openen naar die andere hoofdmagneet en je kan het al raden... dan komen er barsten en scheuren in dat aangekoekte laagje mini-magneten. En het loslaten van oude ballast kan inderdaad bepaalde emoties vrijmaken en om dat proces draaglijk te houden kan een mens wenen. Je zou dus heel simplistisch kunnen stellen dat wenen de wasverzachter tijdens het wassen van onze emoties is. Gewoon toelaten en elke keer als je het voelt opkomen eens Bewust Glimlachend Genieten omdat je daarmee de mini-magneetjes transformeert naar het soort Intense Goed-Gevoel-Impulsen die dieper gaan eender welk gevoel ter wereld. Speel met deze ervaring en visualiseer jouw eigen verhaal bij dit gebeuren... zo heb je er dubbel plezier aan. Je kan het woord mini-magneetjes ook vervangen door hormonen en dan krijg jij hierbij misschien een bevredigende kijk op dit wonderlijk fenomeen. Bedankt om deze vraag te stellen en jouw verhaal met ons te delen. Ik vond het best boeiend om hier eens op unieke wijze op te reageren ;-)

Hoi Wicca, jouw vraag is echt een vervolgvraag op jouw vraag: "Wat is een ego?". Ik ga door op mijn antwoord. Veel ouders oefenen een dwang uit op hun kinderen. Nog steeds helaas. In plaats van hen te geven wat ze op dat moment nodig hebben. Dus velen van ons zijn gewend aan 'zinloze' dwang, in allerlei vormen en maten. Die 'zinloze' dwang voelt heel onprettig aan: alsof wij niet ons eigen leven mogen leiden, alsof wij er niet mogen zijn; het tast ons diepste wezen aan, ons bestaansrecht. En dit voorbeeld van onze ouders dragen wij helaas met ons mee. Het is echt heel erg moeilijk, om toch volkomen oordeelsvrij met een ander om te gaan. Nu heb jij iemand gevonden, die jou 100% neemt zoals jij bent. En dat voelt heerlijk. Dit gevoel kende je helemaal niet, maar je weet intuïtief dat dit 'goed' is. Je verheugt je hierover. Toegevoegd na 1 minuut: Het zijn vreugdetranen. Toegevoegd na 3 dagen: N.a.v. de opmerking van Wendy: De volwassene in ons kan toestemming aan het Kind geven om te zijn zoals het is. Dat is mooi, maar het blijft nog wel een omweg: je moet met je verstand verantwoorden wat je bent. In de laatste slag blijft ook dat achterwege. Je bent dan vrij. Als je zo iemand ontmoet, dan herken je dat. Het niets-meer-moeten.

zoals je kan lezen ben je niet de enige met dit gevoel, en ook zelf herken ik het, maar plaats het onder een andere noemer (HSP zoals de vaste mensen hier inmiddels wel weten) wederzijds begrip, herkenning, erkenning, aanvaarding, respect....dat is gewoon enorm groots en het ligt veel dieper dan de gewone vrienden en koetjes kalfjes gesprekken met iemand. ik denk omdat je overal open over kan en durft te zijn emoties gewoon aan het oppervlak liggen en bij het minste of geringste aangesproken worden. zelf denk ik niet dat het tranen van verdriet zijn of van een andere pijn als ik het zo lees, maar meer van diep respect, dankbaarheid en waardering voor deze persoon, maar hier kan je zelf het beste antwoord op geven. zie het niet als een raar iets, maar accepteer dat het zo is omdat deze persoon speciaal is voor jou, en jou het gevoel geeft dat je meer bent dan zomaar een wereldburger of vriend, maar probeer ook met je beide beentjes op de grond te blijven staan en van de vriendschap en het speciale gevoel te genieten. dingen hebben niet altijd een reden, een naam of oorzaak nodig, het is zoals het is dus hou het 'puur' is mijn advies.

Wat ik er uit haal en dat heb ik zelf ook dat noem dus HSP iemand hsp is heel erg gevoelig voor alles van gevoelens om je heen verdriet liefde blijschap ik heb een clip je bijgevoegd daar is hele serie van ik zou kijk er naar misschien spreekt het je aan .HSP is heel mooi ik zie als gave waar iets mooi mee kan doen soms zelf mensen mee helpen als erop juiste manier kan om gaan .Ik heb ook een test die zelf kan doen en rustige invullen .Ik hoop dat hier wat mee kan en wens je s6 met ondervinden en uitzoeken

Bronnen:
http://www.hooggevoelig.nl/drupal6/?q=node/162
http://www.hypnotherapienederland.nl/hsp.htm
http://youtu.be/CMZShhzp8Ig

inlevingsvermogen

miss is het dan wel echt je soulmate als je daar in gelooft ..... mooi toch als dat kan ? heel bezonder

verborgen emoties