Wat zegt de Bijbel over dierenmishandeling?

Of staat daar niks over in de Bijbel?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

God staat ons toe voordeel te trekken van de dieren. Op grond van bijbelse beginselen mogen wij dieren doden opdat ze ons tot voedsel en kleding dienen, of om ons voor letsel te behoeden (Genesis 3:21; 9:3; Exodus 21:28). Het leven is echter heilig in Gods ogen. Onze heerschappij over de dieren moet op een evenwichtige wijze, die van respect voor het leven getuigt, worden uitgeoefend. De bijbel spreekt negatief over een man, Nimrod genaamd, die dieren en misschien ook mensen kennelijk uit sensatie doodde. — Genesis 10:9. Jezus sprak als volgt over Gods zorg voor dieren: „Worden niet vijf mussen voor twee geldstukken van geringe waarde verkocht? Toch wordt niet één daarvan vergeten bij God” (Lukas 12:6). En toen God van gedachten veranderde in verband met het vernietigen van een stad vol beoefenaars van goddeloosheid die berouw hadden getoond, zei hij zelf: „Moest ik . . . geen deernis gevoelen met Nineve, de grote stad, waarin meer dan honderd twintig duizend mensen zijn . . ., benevens veel huisdieren?” (Jona 4:11) Hij beschouwt dieren kennelijk niet als louter wegwerpartikelen, waarvan men zich naar believen kan ontdoen. Toen God de Israëlieten wetten gaf, leerde hij hun dat zij dieren goed moesten verzorgen. Zo verlangde hij van hen dat zij een verdwaald dier naar zijn eigenaar moesten terugbrengen en dieren die in moeilijkheden verkeerden, moesten helpen (Exodus 23:4, 5). Dieren moesten, net als mensen, voordeel trekken van een sabbatsrust (Exodus 23:12). Er waren wetten inzake de juiste behandeling van vee (Deuteronomium 22:10; 25:4). Dieren moesten kennelijk verzorgd en beschermd worden, en niet worden uitgebuit. In Spreuken 12:10 wordt Gods standpunt uitdrukkelijk vermeld: „De rechtvaardige zorgt voor de ziel van zijn huisdier, maar de barmhartigheden van de goddelozen zijn wreed.” Terwijl de rechtvaardige de behoeften van zijn dieren kent en hun welzijn hem ter harte gaat, blijven de barmhartigheden van de goddeloze volkomen onberoerd door deze behoeften en is de behandeling van dieren slechts afhankelijk van het profijt dat men van ze kan trekken. Wat de goddeloze wellicht als een genoegzame verzorging beschouwt, kan in werkelijkheid een wrede behandeling zijn. (Zie in tegenstelling daarmee Ge 33:12-14.) Dat de rechtvaardige zich om zijn dieren bekommert, vindt een precedent in de zorg die God zelf voor de dieren als deel van zijn schepping toont. — Vgl. Ex 20:10; De 25:4; 22:4, 6, 7; 11:15; Ps 104:14, 27; Jon 4:11.

De bijbel plaatst mensen hoger dan dieren. Daarnaast denken velen dat dieren geen ziel hebben. Daaruit concluderen veel mensen dat ze met dieren mogen doen wat ze willen. Ik denk zelf dat een (elke) goede God, als Hij zou bestaan, elk onnodig lijden zal willen voorkomen ook of met name het lijden van weerloze slachtoffers waaronder ook dieren.

Over dierenmishandeling als zodanig staat er naar mijn weten niets in de Bijbel. Maar wel over rentmeesterschap. Wij hebben de aarde en alles wat daarbij hoort van God gekregen, met de opdracht er goed voor te zorgen. En daar hoort dus dierenmishandeling niet bij.

het zal niet worden gepromoot, maar wellicht tilt 'men' er niet zo zwaar aan. vind het zelf bijzonder onfris en vooral dieronvriendelijk om een heleboel paartjes dieren op een boot te gooien en de rest te laten verdrinken. ook het offeren van dieren is m.i. niet echt schappelijk en naar het dier toe en nogal zinloos. (ff ervan uit gaande dat het *niet* als voedsel dient voor de mensen) animalseks (ook dierenmishandeling m.i.) is verboden volgens de bijbel. daarbij is het wellicht ook afhankelijk van welke bijbel (geloof/stroming/interpretatie?) je bedoeld, maar in grote lijnen zal het idee hierover hetzelfde zijn. zo zijn er geloven die denken dat mensen terug komen als koeien, wat de koeien heilig maakt ,of bv de rattentempels waar de ratten met de mensen mee eten en beslist geen ongedierte is. vond een tekst over dit onderwerp welke misschien boeiend is om te lezen.

Bronnen:
http://www.wimrietkerk.nl/index.php?option...

Over dierenmishandeling staat wel degelijk wat in de bijbel genoemd. Vooral in de Torah (wet, uit het Oude Testament) zijn diverse voorbeelden aan te tonen, waaruit blijkt dat mensen goed moesten omgaan met dieren. Zo mag je volgens een Joodse wet "het bokje niet koken in de melk van zijn moeder". Dit is een teken, dat er respect was voor het dier. Verder zijn er ook Joodse rituele slachtwetten, die er alle op gericht zijn het dier zo min mogelijk te laten lijden. Ook al denkt men daar anno 2012 anders over, je moet het zien in de context van die tijd, men had toen nog niet de middelen om de slacht zo in te richten. Het is altijd ook een vraag of wij daar misschien niet wat te overdreven in zijn. Verder verbiedt de bijbel ook heel duidelijk seks met dieren, wat je ook onder dierenmishandeling kunt scharen. Zie: Leviticus 18:23, Leviticus 20:15, Leviticus 20:16. Bedenk ook, dat voor de gemiddelde Israëliet zijn dieren een uiterst kostbaar bezit waren en dat hij dus wel 10x zou nadenken alvorens ze te mishandelen. In het Nieuwe Testament vindt je ook een goed voorbeeld van het respect voor dieren; Jezus zegt tegen de Farizeeërs op een gegeven moment dat als op de Sabbath (de heilige dag, als niemand werk mocht verrichten) men toch wel zijn kalf uit de put zou halen. Dit duidt er dus op dat zorg voor dieren boven het sabbathsgebod ging. Conclusie: In de Bijbel is wel degelijk aandacht voor de dieren en de mens heeft vanaf Genesis al de zorg voor dieren is belangrijk. Dat begint eigenlijk al in Genesis, het scheppinsverhaal. De mening dat dieren geen ziel zouden hebben en mensen wel, is een ietwat overtrokken mening. In de grondtekst zijn wel aanwijzingen dat erkent werd dat ook dieren een ziel hebben. De mens is in de Bijbel dus geen alleenheerser die maar mag doen en laten wat hij wil, nee, de mens moet zorgdragen voor de dieren en het land, zodat het goed gedijt. Daar kunnen wij anno 2012 nog heel veel van opsteken!

Het leven is heilig in Gods ogen,daarom moet de menselijke heerschappij over de dieren op een wijze gebeuren , die van respect voor het leven getuigt worden uitgeoefend. De bijbel spreekt negatief over een man, Nimrod genaamd, die dieren en misschien ook mensen kennelijk uit sensatie doodde. — Genesis 10:9. Jezus sprak als volgt over Gods zorg voor dieren: „Worden niet vijf mussen voor twee geldstukken van geringe waarde verkocht? Toch wordt niet één daarvan vergeten bij God” (Lukas 12:6). En toen God van gedachten veranderde in verband met het vernietigen van een stad vol beoefenaars van goddeloosheid die berouw hadden getoond, zei hij zelf: „Moest ik . . . geen deernis gevoelen met Nineve, de grote stad, waarin meer dan honderd twintig duizend mensen zijn . . ., benevens veel huisdieren?” (Jona 4:11) Hij beschouwt dieren kennelijk niet als louter wegwerpartikelen, waarvan men zich naar believen kan ontdoen. Toen God de Israëlieten wetten gaf, leerde hij hun dat zij dieren goed moesten verzorgen. Zo verlangde hij van hen dat zij een verdwaald dier naar zijn eigenaar moesten terugbrengen en dieren die in moeilijkheden verkeerden, moesten helpen (Exodus 23:4, 5). Dieren moesten, net als mensen, voordeel trekken van een sabbatsrust (Exodus 23:12). Er waren wetten inzake de juiste behandeling van vee (Deuteronomium 22:10; 25:4). Dieren moesten kennelijk verzorgd en beschermd worden, en niet worden uitgebuit. In Spreuken 12:10 wordt Gods standpunt uitdrukkelijk vermeld: „De rechtvaardige zorgt voor de ziel van zijn huisdier, maar de barmhartigheden van de goddelozen zijn wreed.” In een bijbelcommentaar wordt dit vers als volgt weergegeven: „De goedheid van een rechtvaardige strekt zich zelfs uit tot stomme dieren, maar een goddeloze is wreed, ook wanneer hij meent heel zachtaardig te zijn.” — Believer’s Bible Commentary, door William MacDonald. De rechtvaardige behandelt dieren met goedheid en tracht te weten te komen wat ze nodig hebben. Een goddeloze zegt misschien dat hij van dieren houdt, maar in het gunstigste geval zijn zijn „barmhartigheden” feitelijk wreed. Zijn daden verraden zijn zelfzuchtige beweegredenen. Hoe waar is dit in het geval van degenen die dieren tegen elkaar opzetten in de hoop geld te winnen!

Deuteronomium 22:10 U mag een rund en een ezel niet samen voor de ploeg spannen. Deuteronomium 25:4 U mag een rund bij het dorsen niet muilkorven. Exodus 22:18 Wie gemeenschap heeft met een dier, moet ter dood gebracht worden. Exodus 23:10 Wanneer je een verdwaald rund of een verdwaalde ezel van een vijand van je aantreft, moet je hem het dier zonder uitstel terugbrengen. Exodus 23:12 Zes dagen lang mag je werken, maar op de zevende dag moet je rust houden; dan kunnen ook je rund en je ezel uitrusten.... De bijbel zegt veel over hoe zijn volk dieren wel en niet mocht behandelen. Het woord dierenmishandeling komt niet voor in de bijbel. Niet iedereen is het eens over wat wel en wat geen dierenmishandeling is. Het mag duidelijk zijn dat de mensen een bijzondere rol hebben gekregen die anders is dan dieren. De bijbel heeft het daarom in geen geval over de gelijke behandeling van mens en dier.