Waarom zeggen atheïsten soms/vaak, dat god niet bestaat?Als god niet bestaat (wat een atheïst geloofd) kun je hem toch niet afwijzen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je neemt aan dat atheïsen God afwijzen maar daar heb ik nooit van gehoord. Alleen als je in God geloofd kun je hem ook afwijzen.

Je kunt alleen maar iets afwijzen dat bestaat. Bij niet bestaande zaken is dat overbodig.

Als atheïst ontken je het bestaan van wat een theïst verzint (=god).

Atheisten zeggen vaak dat God niet bestaat, omdat andere mensen zeggen dat God wel bestaat.

Sorry dat ik het zeg maar dit argument slaat kant noch wal. Wij atheïsten zeggen dat god een verzinsel is van de mensen. Kortom een atheïst geloofd wel dat god bestaat maar alleen in de hoofden van de mensen. Het argument dat je in iets moet geloven om hem af te wijzen slaat ook nergens op. Ik neem even voor het gemak aan dat je gelooft in de abrahamitische god. Dat betekend dat je niet gelooft in bijvoorbeeld het bestaan van thor. Dan wijs jij hem toch ook af? Je hoeft niet in iets te geloven om het af te wijzen.

Atheïsten wijzen God ook niet af. Ze ontkennen domweg dat er iets als een God bestaat. Afwijzen van God gebeurd oa door satanisten. Zeggen dat God niet bestaat is iets anders dan God afwijzen. Toegevoegd na 5 minuten: Idd een beetje zoals Christenen niet geloven dat er goden als Thor en Odin bestaan. Afwijzen van een God houd in dat je het bestaan van God wel aanneemt/gelooft maar dat je die niet aanhangt of nog sterker: de directe tegenstander aanhangt (satan tov de Bijbelse god of Eirene tov Ares in de Griekse mythologie).

Dat is een hele verkeerde redenatie. Ik neem aan dat ook jij tenminste een keer in je leven gezegd hebt dat Sinterklaas/kerstman/paashaas/kabouters/elfjes/feeën/zeemeerminnen/eenhoorns/kleine groene mannetjes/Xenu/Vishnu/Zeus/Apollo en ga zo maar door niet bestaan. Iets hoeft niet te bestaan om afgewezen te worden. Sterker nog, als iets niet bestaat, moet het juist afgewezen worden. Bovendien is het ook zo dat er een heleboel mensen zijn die regelmatig roepen dat god wel bestaat. Religieuze instanties als kerken en moskeeën bijvoorbeeld melden het zeer regelmatig, alsook sommige van de meer fanatieke aanhangers. Dan is het onredelijk om niet het tegendeel te mogen beweren. We laten mensen die in complottheoriën geloven toch ook gewoon hun zegje doen, zelfs wanneer we het er niet mee eens zijn? Zou ik dan niet kunnen zeggen dat ik het niet met een standpunt eens ben, omdat ik daarmee het gelijk van dat standpunt zou aantonen? Ik geef dit standpunt echter alleen wanneer in de discussie of het publieke debat daarnaar gevraagd wordt, of over gaat. Sommige mensen vinden het dan vervelend om te horen, maar dan ben ik niet degene die het onderwerp heeft aangesneden. En als naar mijn standpunt gevraagd wordt, dan moet ik die toch op de een of andere manier kunnen uiten, lijkt me, zonder dat deze drogreden ineens aangehaald wordt. Toegevoegd na 3 minuten: Er is trouwens inderdaad ook een subtiel verschil tussen afwijzen en ontkennen, zoals een aantal eerdere antwoorders hebben aangegeven.

Ik weet dat b.v. Maarten 't Hart de Christelijke God regelmatig afwijst (doe ik zelf ook wel eens) maar uit zijn stukjes blijkt duidelijk dat dit om een, volgens hem, hypothetische god gaat die hij zo benadert. Ik zou een god als Zeus, een god die zijn eigen kinderen verslindt, ook afwijzen (en Maarten waarschijnlijk met mij). Als ik wetgever was zou ik een hypothetische kinderverkrachter ook strafbaar stellen, ook als ik niet zeker wist dat die bestond, maar omdat er geruchten rond gingen dat hij bestond. Het is dus zaak verschil te maken tussen hypothetische en bewijsbare zaken en niet deze verschillende dingen over een kam te scheren.

i rest my case: http://www.goeievraag.nl/vraag/iedereen-gewoon-agnost.17957