Hoe legt een gelovig persoon gehandicapt geboren kinderen uit?

Dit is toch duidelijk een geval van een foutje van de natuur. Wat is god's reden hiervoor.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dat weten ze niet... Als er iemand aan een ziekte overlijd in een gelovige familie, en je zegt: Dat is de straf van God. Dan worden ze hartstikke boos. Waarom? Dat weet ik niet, dat doen ze waarschijnlijk omdat ze daar niets op terug hebben...

Ik heb er een aantal verklaringen voor gehoord. - Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. - God wil het geloof van de ouders testen. - De ouders hebben gezondigd. Dit is hun straf. - Het kind heeft in een vorig leven gezondigd. - Het kind is wel gehandicapt, maar niet ongelukkig. Dus waar zeur je over?

Bronnen:
Horen zeggen

Dat legt hij uit volgens de handleiding gegeven in het boek van de gelovige... En als een gelovige goed zijn best doet, dan gelooft de gelovige dat het waar is wat er staat... En als de gelovige gelooft, dan hoeft hij nooit meer te kijken en dan gelooft hij het verder wel... Dus het verschilt van geloof tot geloof en van gelovige tot gelovige... Als je mij zou vragen als ongelovige, dan antwoord ik dat er mensen zijn die zo nieuwsgierig zijn hoe dat van binnenuit voelt, dat zo´n persoon aan god vraagt om een lichaam dat aan die voorwaarden voldoet... En god stemde toe... Wat is god toch aardig, vind je niet?

Het is inderdaad in mijn optiek ook een gat in gelovige argumentatie maar ik heb wel een aantal verklaringen gehoord. - het is een test in de geloof van god voor het kind zelf of de ouders. Ook al zijn ze "vervloekt" met een negatief iets. Dit is een test van god om te kijken of ze desondanks de negatieve kant nog steeds in een almachtige god geloven. - Het is het gevolg van de menselijke zonde tegenover god. Al heeft god alle macht in de wereld hij wordt vrij pissig als ze tegen hem zondigen. Het gevolg is alle ellende in de wereld. De eerste vind ik iets meer geloofwaardig dan de ander. Maar desalniettemin vind ik het een valide punt om de gebreken van de theologie aan te geven.

De perfecte wereld (het aardse paradijs) die God geschapen heeft verdween op het moment dat Adam en Eva zich niet aan hun belofte hielden en toch van de verboden vrucht aten. Daarom hebben we nu niet alleen oorlog en honger, maar ook spelingen (fouten) van de natuur, en de hoop op een plaats in het Hemelse paradijs. Om daar te komen wordt de mens zijn leven lang op de proef gesteld. De een meer dan de ander, maar ieder huisje heeft zijn kruisje.

Net zoals elk kind vanaf zijn geboorte een aantal talenten (parabel van de heer en zijn 3 zonen) meekrijgt dat verschilt van kind tot kind, zo zit het ook met dit soort lasten. Ik zeg niet dat het eerlijk is; want eerlijk is dit gewoon niet. Maar doordat de mens lasten meekrijgt, kan hij/zij zijn/haar geloof sterken. Het is overigens ook voor gelovigen een moeilijk punt. Let er wel op dat van straf nooit sprake is. Ouders worden dus niet gestraft. Een ieder die hiervanuit gaat, net als wreedheid van een God, kan zich beter wat meer verdiepen in geloven alvorens te oordelen.

Iedere ziel kiest er voor om op aarde in een bepaald lichaam te komen. Dit doen we om bepaalde ervaringen door te maken en te groeien als ziel. Iemand die dus gehandicapt is geboren heeft er als ziel voor gekozen om die ervaringen mee te maken die benodigd is voor zijn spirtuele groei. In de ogen van God is iedereen gelijk. Wij zijn het die er een stempel op drukken dat zoiets zielig of onrechtvaardig is, terwijl in de beleving van de gehandicapte persoon wellict heel gelukkig is. Het gaat juist om onvoorwaardelijke liefde. Zulke liefde maalt niet om het feit of iemand lelijk of gehandicapt is

Ik denk dat gelovigen juist kracht putten uit hun geloof en het aanvaarden. En niet zoals sommigen gv stellen dat ze ooit een "fout" gemaakt hadden in het verleden. Dat is typische calvinistische culpabilisering. Neen ,het aanvaarden omdat er nu éénmaal een genetische afwijking geweest is. God heeft hier niets mee te maken. Je kunt dit aanvaarden of niet. En je geloof komt daarom niet direkt aan het wankelen.

Ik ga toch ook maar een antwoord geven, vanuit mijn visie. God kan alles perfect maken als Hij dat wil, bewijs daarvoor is in vele voorbeelden te noemen, met de mens als mooiste en beste voorbeeld. Wanneer wij mensen verwachten dat alles perfect is en blijft, wordt het vanzelfsprekend. Ik denk dat het een manier is van God om ons ook af en toe stil te laten staan dat juist niet alles vanzelfsprekend is. Dat we af en toe eens nadenken en er bij stilstaan, dat we heel blij en dankbaar mogen zijn dat bij ons alles wel functioneert zoals het zou 'moeten.' Ik kan er nog veel meer over zeggen, maar hier laat ik het bij.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100