Psychologie

Ja, je kent het wel, je komt een vage kennis tegen en je vraagt uit beleefdheid "hoe gaat het met je? "
"ja prima hoor!"is vaak het antwoord, later hoor je dat hij in een scheiding ligt, zijn baan kwijt is, zijn hypotheek niet meer kan betalen en zijn auto totall los is gereden.
Bijna nooit zijn we eerlijk op deze vraag, hoe is dit nu ontstaan?
Is het dan bijna niet meer mogelijk in onze maatschappij om een eerlijk antwoord te geven?
Zonder een eerlijk antwoord, kan je ook niemand helpen.

Dit snap ik nou helemaal niet . Waarom gelovige mensen die zich aan kwetsbare kinderen kunnen vergrijpen. Waar zit in deze mensen hun gevoel van empathie , van mededogen die inherent is aan hun functie. Hoe vangen ze dit voor zichzelf op .

ik rook zo''n 5 jaar elke dag minstens 1 joint.

ik werk meer dan 43 uur per week.. als ik aan het werk ben is er niks aan de hand..dan ben ik mezelf..dan denk ik alleen maar aan het werk. maar zodra het weekend dichterbij komt ga ik me al helemaal verheugen op wat ik ga doen.. in het weekend. kan dan nergens meer aan denken dan alleen aan blowen en prostitués bezoeken.
dan als het weekend is .. blow ik me helemaal suff en bezoek een dame..het lijkt dan wel een roes waar ik in leef.. zondags meestal porno kijken... (ik weet ik ben verslaafd aan porno op het net)... en dan begint het verhaaltje weer opnieuw , en opnieuw.. in mijn hoofd, en ook de dingen die ik doe...ikzelf vind het allemaal prima.. alleen ik zou het wat meer onder controle willen hebben. en niet alleen maar over blowen en porno en prostitués denken....