Is jou ooit iets totaal onverklaarbaars overkomen?

Ter verduidelijking van onverklaarbaar , mijn eigen onverklaarbare ervaring : Op het moment dat mijn vader stierf ( ver weg op dat moment ) was ik boodschappen aan het doen , beide handvaten van mijn plastic boodschappentas begaven het , en de flessen en potjes kletterden in scherven op de grond van de winkel ...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Toen mijn eerste man overleed(hij verongelukte) was ik in Nederland en hij In Zuid-Afrika. Ik stond op het punt in het vliegtuig te stappen om terug te vliegen naar hem toen ik een ontzettende vreselijke hoofdpijn kreeg(naderhand bleek dat op dat moment hij verongelukte en een enorme hoofdwond de uiteindelijke reden van zijn overlijden was). Ik dacht meteen aan hem omdat ik een voorgevoel had over iets wat zou gebeuren. Zittend in het vliegtuig, viel ik in slaap, nadat ik een pijnstiller had genomen, die niets hielp tegen de hoofdpijn. Al slapend zag ik mijn man in een droom, hij zei dat als ik landde ik dan een vogel op de vleugel zou zien, dat hij dat zou zijn om afscheid te nemen en dan weg zou vliegen voor zijn volgende reis! Hij vroeg hij of hij begraven kon worden in een wit vervoermiddel. Ik werd wakker en de hoofdpijn was weg. Ik voelde me kalm en ontspannen. De droom had me eerder gelukkig gemaakt dan overstuur. Daarom dacht ik dat het allemaal wel mee zou vallen. Ik landde in Zuid-Afrika na een hele lange reis en veel overstap-problemen. Ik belde tijdens een tussenstop een keer naar ons huis in Zuid-Afrika, maar er nam niemand op. Toen ik landde en het vliegtuig stil stond keek ik naar buiten en zag niets, mijn hart maakte een sprongetje, gelukkig......we moesten lang wachten voor we naar buiten konden en ik bleef zitten wachten tot het laatst en ik keek nog een keer naar buiten voordat ik opstond en op de vleugel zat een spierwitte duif. Ik zakte terug in de stoel en wist dat het klopte, mijn man was dood. Toen ik uiteindelijk door de deuren van de luchthaven naar buiten liep, stonden daar mijn huishoudster en zijn assistent, en de Zuid-Afrikaanse huishoudster zei alleen: u heeft hem al gezien. Daarna we konden alleen maar huilen, huilen, huilen...

Mijn twee honden die opeens tegelijk naar een hoek van de huiskamer lipen, kwispelstaartend, omhoogkeken en hun koppen bogen alsof ze geaaid en vertroeteld werden. De ogen schittererden van plezier en genot... En er was niets.... Het is al zo'n 15 jaar geleden gebeurd, maar ik zal het nooit vergeten. Ze werden echt heel duidelijk aangehaald en geaaid, maar niet door iets of iemand die ik kon zien... Het gekke was dat ik er niet bang van werd, ik keek er in opperste verbazing naar maar voelde wel dat er geen kwaaie entiteit achter zat...

Vorige maand nog. Op de begrafenis van mijn oma. We stonden buiten bij het graf met 80 man. De vrouw was uitgesproken en we mochten toekijken hoe de kist de grond in werd getakeld. En op dat moment kwam er een duif aan vliegen. De duif zat op de stapel modder bedenkt met een groot plastic zeil (het regende). De duif bleef daar op zitten. Tot dat de eerste vrienden en kennissen weg liepen richting de koffie. Toen stond alleen de familie er nog. De duif vloog precies voor mijn moeder en haar 2 zussen. (de dochters van mijn overleden oma). De duif bleef daar zitten. En vloog daarna weer op het zeil. We verwonderden ons erover en bleven staan. Na 5 minuten daar gestaan te hebben liepen ook de laatste familie leden weg (waaronder wijzelf). En pas op het laatste moment, toen ik achter aan liep en achterom keek, (vlak voordat ik verdween achter de kerk) vloog de duif op. Pas toen iedereen weg was. Dat vond ik zo opmerkelijk en bijzonder... het is niet te verklaren. maar normaal is het ook niet. Prachtig en om nooit te vergeten.

Toen ik een keer mijzelf blesseerde in een indoor sneeuwpiste in mijn woonplaats waar ik dagelijks kom. Was mijn moeder al onderweg naar mij toe zonder dat zij was geinformeerd en bracht me naar het ziekenhuis. Zij verklaarde later dat ze niet wist waarom maar dat ze al wist dat er iets niet goed was. Dit was geen uitzondering, het gebeurt wel vaker dat mijn moeder van te voren al weet wanneer mij iets slechts overkomt.

Ik heb op mijn 8e levensjaar iets meegemaakt wat ik destijds aan mijn ouders heb verteld en aan vriendinnetjes op school en niemand keek mij te geloven. (logisch) Ik lag ik bed die stond aan het raam ik deed mijn gordijn opzij en daar vloog voorbij een wit lang gedaante (ik vergelijk het altijd met dat beest uit The Never Ending Story) het was een soort onherkenbaar beest (later gedacht dat het iets buitenaards was) en het vloog vlak langs mn raam, heb de hele nacht niet geslapen en de volgende ochtend verteld aan mn ouders en vriendinnetjes. mn ouders reageerde laconiek, het was vast een *droom* en verder niets........ik heb altijd geweten dat het GEEN droom was..........maja.....als iemand dit voorheen aan mij had verteld had ik het ook niet geloofd...........geloof ik.............

Ik heb ooit mijn levens gits ontmoet Als jongen van 15 zag ik haar Vergeet ik nooit Een paranormaal iemand heb het mij een jaar geleden uitgelecht

Wat ik nog steeds onverklaarbaar vind, is dat ik een keer druppeltjes bloed heb gevonden op m'n vloer. Wat geen enkele oorzaak leek te hebben. Was echt niet van mij of m'n kat. Toen ik dat vertelde aan wat mensen, bleek dat het niet alleen bij mij gebeurde maar bij meer mensen. M'n zus bv van een paar straten verder vond druppeltjes bloed op de eettafel. Heel vreemd en overklaarbaar.

Ikzelf niet, maar mijn zusje. Onze moeder van bijna 80 was aan haar hart geopereerd, en nadat het aanvankelijk goed met haar ging, takelde ze ineens toch enorm af, en bleek de nieuwe hartklep te lekken. Enige oplossing: opnieuw operen. Ze zag er verschrikkelijk tegenop, en zei herhaaldelijk dat het voor haar niet hoefde, maar dat ze het wilde doorzetten voor onze vader en voor ons. In de nacht vóór de operatie is zij toen overleden. En hier konden we op zich vrede mee hebben - ze zag zo op tegen het vervoer naar het AMC, en wéér opengesneden worden door haar borstkas, waar ze nog zo'n pijn van had - dat was haar bespaard... In de weken daarna had mijn zusje een paar keer dezelfde droom : ze stond aan het ziekenhuisbed van mijn moeder, die met iemand praatte - ze mocht kiezen : óf nu overlijden, of morgen op de operatietafel. En mijn moeder zei heel duidelijk : laat me dan nu maar sterven. Het is zo onverklaarbaar, omdat mijn zusje zegt zich nooit dromen te kunnen herinneren, maar deze, terugkomende droom wél. Zij (en ik ook) hebben er veel troost uit geput.

Ik geloof niet zo in paranormale dingen, maar wat ik meemaakte vond ik toch wel heel apart: Ik was bij kennissen op bezoek, die op hun beurt ook weer kennissen op bezoek hadden. De dochter van eerstgenoemde kennissen had griep. Ze hing helemaal apathisch op de bank. Een persoon van de andere groep kennissen kon, naar zijn zeggen, pijn e.d. van een ander overnemen. Dus hij nam de dochter op schoot. Binnen een half uur liep ze vrolijk met haar zusje te spelen! Tja, òf het was waar wat hij zei, òf er moet een andere verklaring voor zijn...

Mijn man en ik hebben een aantal onverklaarbare dingen meegemaakt toen we in ons vorige huis (appartement) woonden. Deze twee zijn mij het meest bijgebleven: We woonden al ongeveer een jaartje in ons appartement. Op een gegeven moment liet mijn man me het raam in de woonkamer zien. Er zat een handafdruk op het raam. Niets bijzonders zou je denken, maar de afdruk was te klein om van ons afkomstig te zijn en te groot om van onze dochter te zijn. Bij nadere inspectie bleek de afdruk zelfs tussen het dubbel glas in te zitten.... De volgende dag was er niets meer te zien.... Een paar dagen later zaten mijn man en ik op bed tv te kijken. Op een gegeven moment zakte de matras aan het voeteneinde (alsof er iemand ging zitten). Mijn man en ik keken elkaar aan vol ongeloof en voordat we het wisten, was het weer weg.

Mijn schoonmoeder is bijna 2 jaar geleden overleden na een kort ziektebed. Ze was altijd gek op vlinders. Ooit was ze es naar een dierentuin geweest en daar had ze vlinders gekocht met aan de achterkant een magneet. Voor mn kinderen had ze er ook één meegenomen. M'n zoon had die van hem op de verwarmingsbuis( die langs de muur omhoog loopt) "geplakt" Zo zat ie daar al tijden. Op een avond hadden mn man en ik het over mn schoonmoeder, dat we haar zo missen en over de specifieke dingen die ze altijd deed. Zomaar opeens, uit het niets, viel de vlinder van de verwarmingsbuis......we hebben elkaar met grote schrikogen en open mond aan zitten kijken. Wat dit nou toeval of......

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100