Ouderschap & Opvoeding

Mijn zoon van 9 heeft het altijd gezellig met zijn vrienden en mag ook vrij veel van me in ons huis. Zo vindt hij het super gezellig om op mijn of zijn eigen bed te 'loungen' met zijn DS of boekjes.
Ik vind dit allemaal prima, echter nu heeft hij één vriend en dat vriendje is niet zo schoon. Wanneer ik 'niet zo schoon' zeg, druk ik het nog zachtjes uit. Hij ruikt ook onfris, naar ontlasting en zweet om precies te zijn.
Ik vind dit een lieve jongen en hij is altijd welkom om te spelen, maar ik heb dus liever niet dat mijn zoon met hem gaat 'loungen' boven.
Ik zou spontaan alle bedden willen verschonen.
Dit klinkt onaardig maar het is echt best erg gesteld met de hygiëne van dat vriendje :(
Ik weet dat het manneke hier zelf ook niks aan kan doen, maar hoe ga je met zulke dingen om?
Verder heb ik overigens niet het idee dat de jongen verwaarloosd wordt, ik denk wel dat de familie waarin hij opgroeit het niet zo nauw neemt met persoonlijke verzorging.

Toegevoegd na 1 dag:
Bedankt allemaal voor jullie antwoorden!
Ik ga hier in huis wel even wat nieuwe regels maken, niet meer op mama's bed en een sprei op zijn eigen bed.
Kan ie daar lekker loungen met zijn vriendjes zonder dat ik het gevoel heb dat de boel vies wordt.
Verder denk ik er nog even over na of ik dit bespreekbaar maak. Dit zou, als het goed uitpakt, wel fijn voor het vriendje zijn. Maar je zegt zoiets niet gewoon zomaar tegen een moeder, zeker niet als je haar niet zo goed kent. Tegen een vriendin zou ik het nog wel kunnen zeggen.

Melatonine tabletjes via de drogist helpen niet, rituelen ook niet, zelfs veel lichamelijke (buiten)activiteit niet, maar zijn concentratie en tempo raken ver achterop. Ik ben nog niet met hem naar de dokter geweest, maar weet niet goed meer waar ik het moet zoeken. Wie kan helpen?

Zijn bovenvoortandje staat schuin en ik vraag me af of dat normaal is dat dan kan gebeuren. Word zijn volwassen tand wel normaal? En kunnen we er nou iets tegen doen? Hij is verder nooit op z'n gezicht gevallen.

ik zag al wel soortgelijke vragen maar niet over zo'n jonge leeftijd vandaar dat ik hem toch stel.
Mijn zoon is dus 10 maanden en sinds hij zich op kan trekken tot staan heeft hij veel moeite met het naar bed gaan. (weet niet of dit een link kan zijn!?) hij gaat huilen. trekt zich op tot staan en valt na 6x terug leggen en op hele andere tijden dan normaal in slaap.
normaal sliep hij heel makkelijk: Rond 9.30 rond 14.30 en en rond 19.30. hij huilde nooit met het slapen gaan. (als hij wel huilde wisten we dan hij niet moe was of de rust niet kon vinden.) Nu dachten we dat dus ook maar als we dezelfde handelingen uitvoeren werkt het niet meer.
Ik ben van mening dat een baby niet huilt zonder reden (veilig voelen, pijn oid) maar weet dus echt niet wat ik hier mee aan moet.(Ben echt GEEN voorstander van: laten huilen!) nu slaapt hij uiteindelijk pas rond 11.00 15.30 en 20.15
Kan het zijn dat hij opeens verlatingsangst krijgt? of kan het zijn dat hij al naar 1 slaapje overdag toe gaat? (lijkt me wat vroeg?) maar dat hij toch nog niet moe genoeg is?

Onze 8 maanden oude baby is nu veel aan het kruipen maar het is nou al 3 keer voorgekomen dat hij recht op z'n snufferd valt. Dan is het ff flink huilen maar een minuut later weer goed. Is er geen kans dat hij z'n neusje een keer breekt op deze manier??