Kan/mag iemand commentaar geven op de manier van opvoeden van anderen?
Mijn schoonzus (en man) scheldt tegen haar kinderen (8 en 3jr. oud) om de kleinste dingen.
Recht in hun gezicht zegt ze de meest vreselijke woorden, en als de kinderen vervolgens zelf eens zo'n woord gebruiken wordt ze eerst boos en daarna lachen ze de kinderen uit.
Emotioneel worden de kinderen 'afgekapt'. Toen mijn neefje moest huilen omdat zijn tand los zat werd hij naar zijn kamer gestuurd en mocht pas terug komen als hij klaar was met 'janken'.
Als de kinderen 'te' enthousiast zijn of luidruchtig wordt er SMOEL of KANIS naar ze geschreeuwd.
De oudste stottert en is faalangstig, zeer onzeker, en de jongste praat nog amper omdat ze niet gestimuleerd worden zich te ontwikkelen. Ze komen zelden buiten of in een museum oid.
Ik kan nog lang doorgaan met voorbeelden, maar duidelijk is dat dit anders kan.
Om deze reden heb ik liever geen contact met ze want ik word soms echt onpasselijk van de manier waarop ze -in mijn bijzijn- met hun kinderen omgaan.
In hoeverre kan ik/mag ik me hiermee bemoeien?
Van verschillende (jonge) ouders hoor ik dat je beter geen commentaar kunt geven op de manier van opvoeden van anderen, omdat dat uitmondt op ruzie. Wij hebben zelf (nog)geen kinderen.