Hoe omschrijf je het gevoel van een bewegende baby in je buik?

Ik bedoel niet psychisch, maar puur fysiek. Een baby voel je als vrouw bewegen in je buik, maar hoe kan je dat gevoel omschrijven, benoemen?

ps. ben een jongetje...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Helemaal in het begin lijkt het of er echt een vlindertje in je buik beweegt. Hele lichte golvende beweginkjes. Later als de baby wat groter is, lijkt het of je je darmen voelt, maar dan is het niet akelig maar heel fijn. Nog veel later voel je echt een baby in je buik bewegen. Je voelt de armpjes en beentjes het draaien. Soms schoppen ze lekker tegen je ribben. Dat is af en toe wel pijnlijk ;-) Als je ontspannen zit of ligt dan zie je de baby van de ene kant van je buik naar de andere kant kruipen. Opeens heb je rechts een hele dikke bobbel en links niks zitten b.v. Ik kon de voetjes van mijn dochter vastpakken :)

In het begin voelt het aan alsof je darmen rommelen. Althans bij mij was dat zo. Mijn zoon was een dwarsligger, dat betekende dat zijn hoofd onder mijn hart lag en zijn voetjes in mijn rechter zij. In het begin denk je dat hij nog wel draait dus lekker doorgegaan met mijn yoga en dan merkte ik eigenlijk pas dat hij extra ging bewegen. Je zou denken dat hij dan juist rustig zou zijn, maar dat ene uurtje was hij extra aktief. Dan trapte hij in mijn zij en dat zag je dan pas goed. Ik kon het voetje gelukkig terug duwen, want het was een rot gevoel. Meneer lag wel lekker zo, dus hij draaide niet! De gynaecoloog probeerde het nog wel, maar hij was toen al wilssterk. Ik stelde me altijd voor dat hij als in een hangmatje ligt en kon me voorstelllen dat hij het wel lekker vond zo. Toen de gynaecoloog me zei dat het een keizersnee zou worden, omdat hij zich niet meer kon draaien, ben ik gestopt met yoga en voelde ik het zijtrappen niet meer. Hij heeft zich erg rustig gedragen en voelde hem alleen als ik mijn hand over zijn bolletje streelde en voor hem zong of tegen hem praatte. Dan kriebelde hij op een bepaalde manier. Toen ik 2 weken over tijd was kreeg ik de keizersnee en ik kan zeggen dat ik geen wee gehad heb, want hij had helemaal geen zin om te komen. Toen de gynaecoloog hem eruit haalde liet hij dat duidelijk merken, ik zag een kindje boven het scherm uitgetild worden dat echt kwaad huilde, rood van woede was hij, sloeg met zijn vuistjes en ik dacht; " Oei, die laat merken dat hij er is, schreeuw maar jongen zo hard je kan Goed voor je bloedstroom en longen!" Toen hij even bij me mocht liggen, voor hij gewassen zou worden was hij direct rustig toen hij mijn stem hoorde, mijn man en ik keken elkaar aan met betraande ogen met een overstromend hart voor elkaar en dit kleine mannetje. En op de achtergrond klonk een Weense wals.....

Op dit moment zit mijn baby enthousiast in mijn buik te schoppen en te friemelen, dus ik zal proberen het te beschrijven ;) In het begin vond ik het voelen als luchtbellen die knappen, echt van die kleine plopjes voelde ik. Lijkt op je darmen, maar voelt toch wel weer anders, op een andere plek in je buik. Nu voel ik echt dat het een baby is die duwt, draait en schopt. Een voetje dat in mijn zij duwt kan je somt ook echt zien en met je hand kan je ook voelen dat er iets hards terug duwt tegen je hand. Als de baby schopt voelt het als tikken in m'n buik en het voelt dan ook meer als een soort schokje/trilling. Soms zo hard dat je ervan kan schrikken :) Als het tegen mn ribben is voelt het alsof iemand gewoon van onderaf tegen je rib duwt/schopt, dat kan je wel een beetje zelf na doen met je hand. Als de baby draait voel je vanbinnen vanalles verschuiven (niet altijd heel fijn) je buik kan dan ook echt even scheef gaan staan en dan dan voel je spanning op je spieren enzo. Al met al vind ik het toch wel zo voelen als je zou verwachten (voor hoever dat kan dan).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100