Wanneer uiten mannen hun ware gevoel?

Mijn vriend ( waar ik een lat-relatie mee heb) heet 2 kids uit een vorig huwelijk, wat niet zo soepel verlopen is allemaal en hij ziet zijn kids ook niet meer. Hij geeft aan nooit geen kinderen meer te willen. Voor mij is de wens niet zo groot en heb het er ook nooit over. Vreemd genoeg, is hij de gene die zich nog vaak richt op zwangere buiken die voorbij komen lopen. Ook als ik een soort wijde blouse aan heb, zegt hij: je lijkt wel zwanger.
Op vakantie zijn we 3 weken heerlijk samen close en ontspannen geweest, en heeft hij weer wat ( onduidelijke) uitspraken gedaan mbt tot het onderwerp.
Zelfs het cafe waar we regelmatig kwamen zei hij tegen de barman, volgend jaar als we terug zijn is ze zwanger.
Terwijl ik nergens om heb gevraagd. Ik vind het niet erg die uitspraken, maar vraag me dan af hoe serieus ik het moet nemen.
Het hangt er wel vanaf bij hem hoe ontspannen hij is, en bv na wat biertjes zegt hij makkelijker van dat soort dingen. Ook dat hij van me houd enz.
In het normale leven is hij meer gestressd vanwege zijn werk.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Blijkbaar is hij er toch veel mee bezig. Ik kan me ook voorstellen dat zijn hoofd zegt dat hij er niet meer aan moet beginnen omdat hij al een hoop ellende heeft gehad. Dat wil hij natuurlijk niet nog eens. Zijn gevoel zegt wellicht iets anders. Neem een goed moment waarop je de rust en de tijd hebt om hier met hem over te praten. Vertel hem dat je het idee hebt dat hij tegenstrijdige signalen afgeeft. Zoals je je bovenstaande bericht opstelt denk ik dat je heel goed in staat bent om hier op een goede manier over te praten. Je zegt dat je er zelf niet zoveel mee bezig bent en dat je zijn opmerkingen niet erg vindt. Je zult dus (hopelijk) geen druk op hem leggen.

Tj de enige tip die ik je kan geven is; Praat er toch over met hem. Kijk hoe serieus je het moet nemen weet ik ook niet ik ken hem tenslotte ook niet. Ik kan begrijpen dat hij misschien zegt van; ik wil nooit geen kinderen meer. Misschien zegt hij het omdat hij nooit meer die pijn/ellende mee wil maken. En misschien is het ook wel een 'grootspraak' Desondanks kan je er alleen achter komen door met hem er over te praten!

Ik zou zeggen: vraag het hém. Ik wil best helpen, maar wij zijn niet helderziend of telepathisch. Praat dus met hem, stel hem deze vragen in plaats van ons. Je krijgt dan gegarandeerd antwoorden die meer met de werkelijkheid te maken hebben dan wanneer wij gaan fantaseren over iemand die we niet kennen.

Mannen zijn wat minder open met hun gevoelens dan vrouwen en dat is natuurlijk lastig. In jouw geval zou ik zeggen zoek het juiste moment en praat er met hem over. Er is ook wel een degelijk verschil tussen een kind willen en een zwangere vrouw mooi vinden. Het kan voor een man opwindend zijn een zwangere vrouw te zien en misschien uit hij dat wel op die manier. Andere mannen hebben het idee van "job done" niets meer te doen voor mij, en weer andere zien het als de totale verwoesting van het mooie vrouwelijke lichaam. Gevoelens bij een man zul je soms ook onuitgesproken moeten aanvoelen en hem op de juiste manier weten te triggeren om ze met je te delen. Als dat je lukt ben je weer een stukje dichterbij zijn hart dan elke andere vrouw die dat niet lukt.

Waarschijnlijk uit je vriend in beide gevallen zijn ware gevoelens. Mensen zijn niet zwart en mannen dus ook niet. Het ene moment kun je iets heel graag willen en een moment later niet. Maar maakt het uiteindelijk zoveel uit? Jij wil op dit moment niet perse kinderen, hij zegt ook dat hij geen kinderen wil. Dus op dit moment is dat toch ideaal. Wie weet of jij of hij, of allebei daarover in de toekomst anders denken? Dus ga die discussie pas aan als die toekomst er is in plaats van hem nu in de verdediging drukken over het feit dat hij soms naar zwangere vrouwen kijkt.

Misschien beseft hij door de zwangere vrouwen hoeveel hij zijn kinderen mist en zoekt iets om de leegte te vullen/te projecteren. Of hij wil laten zien dat hij het beter kan doen als hij opnieuw vader zou worden. Dit zijn suggesties, ik mag niet oordelen. Zelf ervaar ik dat als mannen een drankje op hebben het meest eerlijk zijn.

Onderzoek wat jouw onderliggende behoefte is om zijn gevoelige (vrouwelijke) kant meer te horen. De kunst is om erover in gesprek te gaan op een manier dat er dialoog ontstaat. Een hulp hierbij kan het boek "Geweldloze communicatie"zijn van Marshall Rosenberg. Ik gebruik het voor mijzelf, in mijn coaching en in mijn rol als vertrouwenspersoon. De dialoog gaat altijd in vier stappen en altijd in de ik-vorm en zonder oordeel. 1. Wat zie ik en hoor ik? in objectieve termen. 2. Wat voel ik (fysiologisch en niet verwarren met wat denk ik) 3. Wat wil ik? 4. En hoe ziet er dat dan uit. Als je dat naar elkaar doet met mededogen en ruimte, dan kom je een heel eind. Groei naar elkaar maar wordt nooit elkaars copy. Dat is saai. Courage!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100