Hoe handel ik in deze vervelende en ongewone situatie?

Privacy-maatregelen:
- Het probleem staat bewust niet in de vraag.
- Ik zet het voor de gemakkelijkheid in hij-vorm, maar het kan evengoed een vrouw zijn.

Een vriend van mij heeft een vreemd wereldbeeld. Vermoedelijk is hij aan de autistische kant. Hij leeft in Disneyland: iedereen is een open boek. Als je lacht ben je aardig, als je fronst ben je slecht. Niemand is echt kwaadaardig, zelfs in de grootste schurken zit een engel te wachten om er door hem uitgehaald te worden.

Hij is eens gevallen voor iemand die hem publiekelijk misbruikte. Hij werd uitgescholden, beledigd, voor gek gezet, moest rare fratsen uithalen, en wanneer een van zijn vrienden hem zei dat dit niet normaal was reageerde hij bozig op hen.
Nu heeft hij een vriendin die ver weg woont. Zij is vrij ernstig verstoord. Ze gedraagt en verkleed zich bewust niet naar haar leeftijd (dit is voor haar seksueel activerend: het heet DL), geeft al haar geld uit aan piercings en wiet (verslaafd aan pijn en drugs), heeft flink overgewicht, en liegt.

Het is overduidelijk dat zij niets met hem wil. Ze laat ieder contact doodbloeden en negeert hem verder volledig. Hij is echter overtuigd dat ze moeite heeft met het uiten van haar liefde. Volgens hem hebben ze al 5 maanden verkering, en hij wil afreizen om haar te bezoeken.

Weet iemand hoe ik hem kan helpen? Hij is een goeie vriend van me die zich prima red in deze maatschappij, met intelligentie en humor. Dit is echter een verontrustende zwakte.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ik zou hem vragen hoe hij het zich voorstelt, een relatie met iemand die geen liefde kan uiten. Je gaat toch ook niet met iemand die niet kan sturen in een auto zitten dacht ik. Liefde is blind zeggen ze. En de liefdesgedichten komen voort uit de almanak der onwetendheid die ons hart is.

Hij leeft dus in een voor jou niet te begrijpen wereld. Een wereld die hij anders ervaart dan jij, zolang jij niet in zijn wereld kan kijken, kan jij ook niet helpen. Voor hem is het allemaal echt zoals hij het ervaart en is het jij , die leeft in een wereldvreemde wereld waar hij niets van begrijpt. Het vervelende aan autisme,(als het dat is) dat deze mensen vaak erg intellegent zijn en dat ook inzetten om hun schijnwereld te verstoppen, ze kunnen vaak zich prima redden in de maatschappij en een vreemde zal er vaak niets aan zien. Ga er maar vanuit dat in zijn ogen jij diegene bent die raar doet en er niets van begrijpt. Hoe kan jij dan hem ooit helpen? Ik heb het gevoel dat het een hele goede vriendin van je is. Als dat zo is probeer te praten, ga mee in haar beleving en haar verhaal, misschien kan je vanaf dat punt haar bereiken, heel misschien. Accepteer anders zoals ze is, kom je misschien nog het verste mee, maar daar is ze niet mee geholpen.

MarieAnne.. Dit is een zeer moeilijke situatie! De persoon in kwestie heeft zodanig een mooi beeld gemaakt, als het ware een zeepbel vol met mooie kleuren maar gevuld met lucht.. Om dat te doorprikken.. ligt erg moeilijk.. Hij/Zij zal hier sowieso gekwetst zijn.. en ik vermoed dat deze persoon dit niet kan relativeren en plaatsen zodat die de woede op jou uitwerkt.. hij/zij zal erg boos worden op jou als je de waarheid vertelt.. of hij het gaat geloven is de vraag want zijn/haar waarheid..zal er heel anders uitzien.. Autisme is erg complex, deze mensen hebben vooral moeite om zich te plaatsen in andermans perspectief.. De vraag is.. als je de waarheid vertelt, ga je hem/haar tegenhouden in de reis? of eerder stimuleren? Ik weet niet hoe hecht je band is met deze persoon maar misschien kan je voorstellen om mee te gaan en hem te steunen/ begeleiden? (sorry, verkeerd geplaatst als reactie, nu als antwoord :p)

Ik heb niet echt het idee dat hier sprake is van autisme, maar eerder van een psychose. Autiste leven ook wel in een andere wereld maar zijn daarin vooral op zich zelf gericht en hebben moeite met het maken van contact (houden dit juist meer op afstand) Maar goed dat kan ik niet beoordelen op afstand. nog een vraagje, gebruikt jouw vriend ook drugs? In alle gevallen leeft hij zoals jij als zegt in zijn eigen wereld en in die wereld heeft hij bijv. al 5 maanden een relatie. Het ligt niet in jou bereik om hem hier uit te halen. Er van uitgaande dat je hierover al gesprekken met hem hebt gevoerd. Je kunt 2 dingen doen, bevriend met hem blijven en het onderwerp links laten liggen en gewoon lol met hem maken. Dus wanneer jullie samen zijn hebben jullie het er gewoon niet over. Jullie hebben allebei een andere mening maar dat maakt verder niet uit. Jullie accepteren elkaars mening maar laten het verder rusten. Of je kunt het (een van) beide niet accepteren en het staat jullie vriendschap in de weg staat. In het laatste geval zit er niets anders op om deze vriendschap (tijdelijk?) te beeindigen. Dat klinkt heel hard, maar ik denk niet dat je hem dit uit zijn hoofd kan praten. Het is lief dat je hem wilt helpen maar persoonlijk denk ik niet dat, dat je gaat lukken. Uit jouw verhaal maak ik verder op dat vooral jij degene bent die het een probleem vindt, Hij niet. Hij heeft humor en staat prima in de maatschappij en is intelegent. Hij wil hier helemaal niet in geholpen worden en dat is wel een eerste vereiste als je iemand wilt helpen. Hij moet het willen en het nut er van inzien. Veel sterkte!

Jij hoeft zelf helemaal niet te handelen; het zijn jouw zaken niet. En wie ben jij om over andere te oordelen, wat goed en slecht is? Hij/zij heeft er plezier in, laat hem/haar dat hebben. Als zijn partner echt zo verschrikkelijk is als jij schetst, komt hij/zij daar vanzelf een keer achter. Je kan je er natuurlijk mee gaan bemoeien, maar daar zit hij/zij echt niet op te wachten. Jij wilt betrokkenheid tonen om je zelf goed te voelen. Om tegen jezelf te kunnen zeggen, ik heb hem/haar geholpen (of geprobeerd te helpen). Maar je helpt helemaal niet, je maakt het voor hem/haar alleen nog maar ingewikkelder. Je mengen in relaties moet je gewoon niet doen. Behalve dat het ontzettend vervelend is voor diegene, werkt het ook nog eens averechts.

Die lijkt me zeker aan de autistische kant. Deze mensen stoten voortdurend hun neus. Je kan hem helpen door duidelijke afspraken met hem te maken. Dat hij je in moeilijke sociale situaties eerst om raad moet vragen. Hopenlijk heeft hij een beetje besef van zijn betrekkelijke onvermogen sociale situaties goed in te schatten.

De overweging zou moeten zijn: wie heeft er een probleem, jij of hij. Wie wint er iets wanneer 'dit' wordt opgelost? Is het de bedoeling dat een ander probeert "het probleem" van de ander te verhelpen? Wil de ander wel geholpen worden?, enz... In het leven wordt een ieder met zijn 'lessen' geconfronteerd. M.i. is het de bedoeling dat we onze eigen manier vinden ermee om te leren gaan. Het is dus aan de ander zelf hoe hij met zijn lessen omgaat. Hij leert van het doen. Wanneer een ander gaat bepalen wat voor hem goed dan wel fout is , wordt dit hem ontnomen! Even heel sec; zonder gevraagd te worden een ander te helpen wordt ook wel vergeleken met 'zelfbevrediging', ofwel ter eigen genoegen, of, eigen leegte vullen. Nou denk ik zelf dat bovenstaande niet op jou van toepassing is, maar dat jij een heel groot 'gun' factor bezit. Jij gunt het de ander dat hij (in jouw ogen) zich niet in het ongeluk stort. Maar nogmaals, wie bepaald of dat zijn ongeluk is? Daarbij, misschien is het zijn les wel om hulp te vragen... Is het niet: "Ons grootste ongeluk leert ons de mooiste les"? Blijf zijn vriendin en ga waar hij gaat en accepteer hem zoals hij is. Dan ben jij zijn beste vriendin!

Autisme is een heel breed aspect, van hele lichte tot hele zware vormen. Ik heb zelf een hele lichte vorm van het syndroom van asperger is me vertelt. Maar ik heb een hoge inteligentie,wat veel autisten hebben. Ik heb eens een lijstje gekregen met punten, waar autisten moeiten mee zouden hebben, maar ik kon geen van die punten bij mezelf herkennen, en ik ken mezelf heel erg goed. Ik ken ook een meisje die ook asperger heefd, maar dan in een zwaardere vorm, die durft niet eens alleen over straat, en ik woon gewoon op mezelf, heb een huishouden, doe boodschappen, verzorg mijn 14 vogels enz. Zij woont nog bij haar ouders en krijgt begeleiding, en is slecht in contacten leggen, zo wil ze bv niet met mij op msn praten, maar wel e-mailen met mij, maar ze zit wel met andere op msn, ze zij dat als ik er ook nog bij kwam dat het te druk werd voor haar. Ik kan rustig met meerdere mensen tegelijk chatten. Maar goed er zit dus al een groot verschil tussen asperger en- asperger, laat staan al die andere vormen van autisme. De beste persoon die een autist kan helpen is een autist, maar dan wel een die een minder zware vorm heefd en het heefd geaccepteerd, dat ie autist is. Omdat die toch altijd in het zelfde wereldje leven, en elkaar begrijpen.

In eerste instantie wees een vriend..! Sta voor hem klaar wanneer hij je nodig heeft. Wanneer hij om jou mening vraagt hierover, wees dat eerlijk. Maar laat wel duidelijk merken dat het jou mening is. Probeer hierbij je gezicht zo neutraal mogelijk te houden, en soms een beetje glimlachen. Zo laat je met je gezichtsuidrukking zien dat je het niet kwaad bedoeld. En soms is het goed om iemand zijn eigen fouten te laten maken. Zodat hij hiervan kan leren. Ik weet niet of dat in deze situatie wel zo goed is. Maar bedenk ook eens realistisch wat er zou kunnen gebeuren. Als ik het zo lees, maakt hij een reis naar zijn liefde, zij wil hem niet zien, hij reist alleen weer terug met een gebroken hart. Dit is heel vervelend, maar op zo'n moment ben jij er en vang je hem op. Je kan ook met hem meegaan en dan wanneer zijn lief hem niet wil zien er samen een dagje uit van maken. Maar wat er ook gebeurt, laat hem zien dat je een echte vriend bent. Laat hem zijn eigen keuze maken, hoe pijnlijk ook. En sta voor hem klaar wanneer hij je nodig heeft. Of zijn keuze nou wel of niet gaan zal zijn. Hij zal toch moeten verwerken dat het "uit" is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100