k ben verliefd op de beste vriendin die ik ooit gehad heb

ik heb het haar verteld, omdat ik liever gewoon vrienden wilde blijven... zij ziet mij ook alleen als een gewone vriend en wilde onze vriendschap in ieder geval niet meteen over boord gooien... maar ze is me gaan ontlopen en lijkt wel bang voor me... wat moet ik nu??

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het de tijd geven. Zij moet natuurlijk even wennen aan jouw bekentenis en heeft tijd nodig om te ontdekken dat er niets aan jullie vriendschap zal veranderen. Het is lastig als je weet dat iemand verliefd op je is wiens liefde je niet kunt beantwoorden. Je wil die iemand niet kwetsen en gaat hem dan uit de weg. Geef haar dus tijd en laat merken dat er voor jou niets aan de vriendschap hoeft te veranderen. Ga na een tijdje met haar praten. Of schrijf haar een brief waarin je het nog een keer uitlegt.

Met haat gaan praten erover, is de enigste manier.

Ga met haar het gesprek aan en zeg: we zijn toch goede vrienden? Waarom zou je mij niet vertrouwen als ik zeg, dat ik er ook zo over denk. Oke, dat ik verliefd werd is nou eenmaal gebeurt, maar laat dit niet tussen onze vriendschap staan.

Zij beseft beter dan jij dat doet,dat het van jouw kant nooit meer gewone vriendschap kan worden. Dat is voor haar de(begrijpelijke)reden jou te ontlopen. Goh, ik lijk lieve Lita wel! Toegevoegd na 6 minuten: Wat je moet, is het aanvaarden.

Doordat je haar verteld hebt dat je verliefd op haar bent, is er iets heel wezenlijks veranderd : nl : twee meiden onder elkaar. Een heel groot aspect van twee meiden die kletsen is : jongens, verliefd zijn, wat bedoelde-ie nou, is hij ook 'op mij', wat zal ik aandoen naar dat feestje waar 'hij' komt, welke oorbellen, welk topje, wat vind jij? En dat kán nu opeens niet meer : je gaat zulke dingen niet bespreken, met iemand, die verliefd op je is : daar voel je je ongemakkelijk bij, want je gaat je mooi maken voor iemand anders, en wat, als die verliefdheid daardoor nog wordt aangewakkerd? Ze voelt zich duidelijk niet meer op haar gemak bij je, en heel eerlijk gezegd kan ik me dat goed voorstellen. Want wanneer is een toevallige aanraking eigenlijk helemaal níét toevallig, en is het toch een verkapte ''come-on"? Je bent, door jouw toegeven van je gevoelens, allebei de onbevangenheid en de natuurlijkheid kwijtgeraakt. Het is heel jammer voor jullie allebei, vooral omdat zij de beste vriendin was, die je ooit gehad hebt. Maar ik denk, dat je zult moeten accepteren, dat jullie 'meidenvriendschap' voorgoed voorbij is. Misschien is dit een pijnlijke les voor als het je nog eens gebeurt, dat je verliefd wordt op een andere vrouw. Dat je pas je gevoelens uit, als je er redelijk zeker van bent, dat die vrouw iets met die gevoelens 'kan' en 'wil'. Ik denk niet, dat ze bang is voor je, maar wel, dat ze zich héél erg ongemakkelijk voelt in jouw nabijheid. Vooral als er niemand anders bij is, en jullie met z'n tweetjes zouden zijn. Zelfs al zou je zeggen, dat het gevoel 'over' is, en dat je niet meer verliefd bent op haar, zal ze toch altijd deep down twijfelen of dit steeds de waarheid is. Het is té gecompliceerd geworden voor haar, en ik denk, dat je zult moeten leren zónder je beste vriendin te zijn, en andere vriendschappen op te gaan bouwen. Ik vind het héél verdrietig voor je, en voel erg met je mee, want je bent zelf ook vast erg in de war. Sterkte, echt heel veel echtgemeende sterkte...

eerlijk gezegd, als zij geinteresseerd is in jou en jij in haar, denk ik dat je bereid moet zijn om het risico te nemen om de vriendschap te 'verprutsen' als ik het zo moet zeggen.

Jij wilt liever vrienden blijven, echt? waarom heb je het dan verteld? afijn, ik vind het knap dat je het durfde te zeggen, maar wees ook eerlijk naar jezelf toe. neem even afstand om te laten bezinken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100