Wat moet je doen als je moeder zegt dat ze de laatste tijd vaak aan zelfmoord denkt?

Ze kan en wil geen professionele hulp aanvaarden. Zit helemaal vast in een slachtofferrol. Ik maak me zorgen. Niet dat ze het echt zal doen, maar omdat ze zo ongelukkig is...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De laatste tijd....zeg je. Dus er is blijkbaar iets gebeurd...waardoor ze zich zo rot en deprie is gaan voelen...Wat is de oorzaak/reden dat ze zo ongelukkig is? Ze zal toch met iemand moeten gaan praten. Dat kan simpelweg een goede vriendin zijn waar ze alles tegen kan zeggen. Praten is vaak al een heel goed medicijn. Als je iemand hebt...die naar je luistert natuurlijk. Vast in een slachtofferrol...dat omschrijf je heel erg goed. Eh...is zij het slachtoffer geworden van iets of iemand? Heeft ze iemand verloren ofzo? Een relatie, vriend of vriendin, ouders? Ook al wil ze niet naar PSYQ...dan nog zal ze haar hart moeten luchten en uitzoeken voor haarzelf...wat haar dan zo ongelukkig maakt. Waar er een deur dicht gaat...gaat er ook echt wel weer ergens een deur open. Meestal ontmoet je iemand die nog leuker is ...dan waarmee je hebt gebroken. Of de ander met jou... Echt...niet de moed en hoop opgeven hoor... Vaak is het een periode waar je doorheen moet en wordt het daarna meestal wat beter. Het kan wel een nieuwe fase in haar leven worden. Ik weet te weinig van haar om daar iets over te kunnen zeggen. Moedig van jou...dat je voor haar opkomt en dit hier vraagt voor haar. Heel lief van je. Ze boft maar met zo'n kindje als jij. Heel veel sterkte en groetjes.

Bij deze vraag staan er heleboel in.! Toegevoegd na 6 seconden: http://www.goeievraag.nl/vraag/zelfmoord-gedachtes.63771

Confronteer haar door te vragen waarom ze dit aan jou meldt! Kinderen worden niet vrolijk van ouders die zulke dingen uiten en daar verder niets mee doen. Ouders die hun kinderen met dergelijke zware kost belasten moeten weten dat dit in feite claimend gedrag is. Kinderen zijn niet verantwoordelijk voor het geluk van ouders , maar zij voelen zich wel enorm betrokken en, zeker als ouders in een slachtofferrol kruipen, voelen ze zich ten onrechte ook (soms, of ten dele) verantwoordelijk. Ouders maken daar regelmatig misbruik van. Hoe begrijpelijk misschien: het is niet juist en het schaadt de onderlinge relatie eerder dan dat die er op verbetert. Als je duidelijk maakt dat dit soort informatie je bezorgd maakt en verdrietig, zeker als zij professionele hulp weigert, maak je helder dat ze jou met een probleem opzadelt. Je doet daarmee een appel op haar verantwoordelijkheid als moeder( iemand die haar kinderen niet wil belasten) en als persoon die over haar eigen leven beslist.

1. Je zou de vraag aan je huisarts kunnen voorleggen. Misschien weet hij wat er gedaan moet worden. 2. Of je kan de vraag ook stellen bij de RIAGG. 3. Internet je moeder ook? Dan kan ze haar rot gevoelens kwijt op zo'n psychologisch forum. 4. Verder kan je nog per internet of telefonisch kontakt opnemen met de Stichting Correllatie. 5. Of een telefonische hulpdienst bellen.

Ik ga heel erg ver mee in het antwoord van Republiekeintje, maar ook in het antwoord van Zondag. De voorliggende vraag voor mij is: komt het opeens of is het altijd al een beetje zo geweest? Maw: benoemt ze nu opeens zelfmoord of is ze altijd al een beetje zwaar geweest? Ik ken je moeder verder niet en kan je geen raad geven met wat je ermee moet doen anders dan hierboven in de antwoorden al is beschreven. Maar: als ze zelfmoord expliciet benoemd is dat een teken dat ze ergens heel erg mee zit. Wat is er gebeurd in haar leven dat zo'n enorme indruk op haar heeft gemaakt? Of is het de uitkomst van alle gebeurtenissen die zij in haar leven heeft meegemaakt? Ik had een vriend die over zelfmoord sprak en dat gaat far beyond je eigen voorstellingsvermogen omdat je zelf in zo'n geval altijd probeert de positieve dingen te benadrukken. Maar daar hebben zij niets aan, dat is far beyond hun voorstellingsvermogen, die grens zijn zij alllang gepasseerd. En: het is ook wel zo dat je een dochter bent van je moeder en dat een moeder natuurlijk wel zo verantwoordelijk moet zijn dat ze haar kinderen niet met zulke dingen lastig valt, maar soms breekt de tijd aan dat de kinderen voor hun ouders moeten zorgen. Dat is een heel andere rol en dan kun je over manipulerend en claimend gedrag praten totdat je een ons weegt: je zult iets moeten doen. Je zegt dat ze het niet zal doen, maar dat ze zo ongelukkig is. Als een vriendin dat tegen mij zou zeggen zou ik alles in het werk stellen om daar iets aan te doen. Als mijn moeder dat tegen mij zou zeggen zou ik misschien wel denken: o nee, mama, nu even niet. Waar ligt het versschil? In de rol die je speelt. Haal er iemand bij, goedschiks of kwaadschiks al is het alleen maar om zelf je ei kwijt te kunnen en om inzicht te krijgen in wat de ander beweegt. De huisarts, maatschappelijk werk, de arts waar ze misschien onder behandeling is, psychologen, et cetera. Succes, zeker voor je moeder.

Een verwijzing naar een goede psychiater, alsmede een begripvolle en liefderijke omgeving lijken mij de enige juiste juiste mogelijkheden om uit zo’n dal te geraken..

Je moeder zit duidelijk in een depressie. Ik denk dat je haar het beste kunt helpen door 'er gewoon voor haar te zijn' Praat vooral met haar. Niet speciaal over haar depressie maar ga dat ook niet uit de weg als je merkt dat zij daar juist wèl over wil praten. Praat, als je kunt, over luchtige dingen. Het liefst iets waarbij je haar lach tevoorschijn tovert. Vang haar een beetje op en laat haar voelen dat je echt van haar houdt, dus een kus geven als je merkt dat ze daar behoefte aan hebt. Of gewoon zonder reden. Wellicht is er iets gebeurd waardoor ze in een dip raakte maar dat niet niet echt noodzakelijk. Sommige mensen overkomt het helaas af en toe dat ze even wat in een dipje 'wegglijden' Liefde geven is naar hét medicijn én niet te vergeten het nodige begrip. Geef haar ook maar een kus van mij Gr. Ton

Naar mijn bescheiden mening schreeuwt zo iemand naar aandacht ! Zeker als ze over zelfmoord praat ! Zoiemand kan je dan echt helemaal gaan opeisen ! Is uiterst vermoeiend voor je !!! Maar mensen die veel praten over zelfmoord zullen dit niet zo snel doen ! Heel veel sterkte hiermee !, en ik hoop dat het weer goed komt met je moeder !!!! Gr. jowie57

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100