Als je man in de midlifecricis is ,hoe ga je daar mee om?

zeg ik dat hij rare dingen doe of laat ik het zo.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

't Is net als bij de puperteit : ze moeten er nou eenmaal door heen. Ik zou het maar zo bekijken : een fase, waarin het 'jongetje' in je man nog een laatste keer laat zien, dat hij draken kan verslaan, en erom proberen te glimlachen, het met humor te bekijken. Als je er issues van gaat maken, gaat het 'puberen' alleen maar langer duren, en nadrukkelijker gebeuren. Veel sterkte evengoed : makkelik is het soms absoluut niet......

Kook lekker, zorg dat er altijd voldoende drank in huis is, kleed/gedraag je geregeld zeer verleidelijk en......stel voor om eens te gaan kijken naar een mooie, snelle auto .......pfft ha,ha

Zeg hem dat het ook weer overgaat... Als je toekomst kleiner wordt en je verleden alleen maar groter, dan heb je dat... En op enig moment weet je dat je het grootste deel van je laven niet meer tegoed hebt, maar achter de rug hebt, dan moet je even jezelf aanpassen aan de nieuwe situatie, dat duurt even... En sommigen doen dat snel en anderen weer langzaam, dat kan per individu verschillen... Maar het gaat over... Ook dit gaat voorbij... Dus zeg hem deze dingen, dat helpt jou en je man...

Het vraagt veel geduld en invoelend vermogen van je als vrouw, om je man een kans te geven, om te leren gaan met zijn nieuwe emoties en gevoelens. Probeer de dingen anders te zien, hetzij vanuit een andere optiek of met een andere accentlegging. Hierdoor ga je ze ook anders beleven. Is het een échte crisis vraag dan hulp,neem therapie waardoor je dit kunt leren. Veranderen kan je hier niets aan, hij moet er doorheen en dit kan zelfs jaren duren. Hoe bedreigd en onzeker je je ook als partner kunt voelen,hem de ruimte geven helpt. Hem de dingen te laten doen waarvan hij vindt dat hij ze moet doen, zonder verwijten te maken, kan helpend zijn. Als partner kun je wel willen en eisen dat hij weer de oude persoon wordt die hij was, maar daar heb je geen invloed op. Klagen en zeuren, hoe terecht ook, maken dingen alleen maar erger. Hoe moeilijk het ook is om toe te kijken vanaf de zijlijn, hoe hij zich soms destructief of belachelijk gedraagt, toch is dat de beste positie. Als partner ben je niet verantwoordelijk voor zijn gedrag, maar door hoe je je als partner gedraagt, heb je wel invloed op zijn keuzes.

Bronnen:
psycho-consult.

Gewoon zelf lekker meedoen. Als dat kan natuurlijk. Genieten van elkaar en de nieuwe veranderingen.

Inderdaad, zeggen dat hij rare dingen doet, maar er verder geen punt van maken. Toegevoegd na 12 uur: Bestaat de midlifecrisis eigenlijk wel? We nemen dat allemaal wel aan. Is dat terecht? Een hoogleraar zei eens tegen mij: we zijn eigenlijk voortdurend in crisis.

Ligt er wat mij betreft maar helemaal aan wat voor rare dingen hij dan doet. Ik kan er wel een paar verzinnen die ik echt niet zou accepteren.. midlife crisis of geen midlife crisis. :( // ;)

Ik zou niets zeggen.Gun het hem maar.Binnenkort is hij misschien te oud om al die rare dingen nog te kunnen doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100