Klopt het dat je na de eerste verliefdheid gaat ergeren aan kleine dingen?

Ik hoor veel mensen zeggen dat je, je na de eerste verliefdheid gaat ergeren aan kleine bepaalde dingen van je partner. Nu vraag ik mij af waardoor dat dus komt.

Tijdens de verliefdheid heb je een verstand en die ziet die ergenissen al, dus dan zou je tijdens de eerste verliefdheid daar ookal aan moeten ergeren of ten minste moeten opvallen.

Hoe komt het dat we ons daaraan ineens gaan ergeren en zijn er ook mensen die dit niet hadden? Ik zelf ben er één die ze niet ziet bijmij vriendin maar omdat ik het me nu ga afvragen ineens wel kleine dingen ga zien, wat volgens mij gevoel niet klopt omdat ik niet weet omdat dat zo hoort of omdat het zo is.

Dus.. waarom gaan we ons naar de eerste verliefdheid ineens ergeren aan dingen ondanks dat het goed voelt?
En of er eventueel mensen zijn die dit niet hebben.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als de eerste verliefdheid en de rose bril die daarbij hoort over is, zie je ook negatieve dingen aan je partner. Dat wat je eerst leuk vond is nu afgezaagd en dat wat je grappig vond een stuk minder grappig omdat je de grap al kende. Of je je daaraan gaat ergeren is echter je eigen keuze. Als het goed voelt kun je de negatieve kanten ook voor lief nemen en bewust daarbij denken: 'ach, zo erg is dat niet, want over het algemeen doet hij/zij ook...' en dan iets positief invullen. Kort antwoord: het klopt dat negatieve dingen kunnen gaan opvallen als de eerste verliefdheid over is. Of je je eraan ergert is je eigen keuze.

dat kan wel kloppen als de eerste verliefdheid wat over is dan ga je verder kijken en vallen andere negatieve dingen meer op

Zodra de 'rosse bril' wordt afgezet, zie je bepaalde dingen toch ietsie pietsie anders......

Je glijdt van de roze wolk weer terug naar de werkelijkheid.!

Tijdens de verliefdheid is alles anders, leuker, boeiender. Als je weer met beide benen op de grond staat en je het echte leven ingaat met die persoon kan het soms anders zijn dan voorheen. Het wordt immers weer gewoner en gewone dingen zijn minder leuk dan nieuwe. Wordt alles gewoner dan vallen kleine dingetjes je op, die je mogelijk gaan irriteren, welke eerder niet opvielen omdat je jezelf in de zevende hemel waande.

Eigenlijk heb je min of meer zelf al het antwoord gegeven. Wanneer je verliefd bent, let je niet op al die kleine dingetjes. Als de echte verliefdheid over is en je gaat kijken hoeveel je relatie echt waard is, dan pas kom je er achter dat er vele dingen zijn waaraan je je zou kunnen ergeren. Als je relatie echt sterk is, leer je ook met deze kleine dingen te leven. Lukt dit niet, dan moet je er zo snel mogelijk een punt achter zetten, of alleen maar doorgaan voor de sex.

Is toch eigenlijk met alles. Eerst heb je iets gekocht en ben je er onwijs blij mee, maar langzaam ga je ook de nadelen van het procuct zien, vooral omdat je merkt dat er ander producten zijn die het nog beter doen. Verliefd zijn is blind zijn en dan zie je de ergerlijke dingen wel, maar vallen ze in het niet bij de goede dingen. Maar zoals ieder mens komen naderhand de twijfels of je een goede keuze hebt gemaakt, en ga je de minpunten zien. Maar als er in die periode al een hechte band is ontstaan, en jullie houden echt van elkaar, zal je over die punten heen kunnen zien.

Er is niet voor niets een spreekwoord ontstaan:"liefde maakt blind". In het begin is diegene waar je voor valt "perfect"voor jou. Kleine dingetjes vallen je niet op, omdat je ze ook niet ziet. Je geeft je in het begin ook zoals de ander het graag wil," perfect" dus. Met de tijd geef je meer van je ware ik bloot en dan sluipen de ergernissen er al langzaam in. Je zegt het zelf al, als je je verstand inschakelt en daardoor objectiever bent, zie je ook al kleine dingetjes. Dit komt omdat niemand perfect is.In het begin van verliefdheid zijn het de hormonen die de boventoon voeren, als die wat afgezakt zijn, gaat je verstand pas werken. Het is dan de kunst je aan elkaar aan te passen met zowel de positieve- als de negatieve eigenschappen die iedereen heeft.

Ja dat klopt, verliefdheid is een verdoving tegen die kleine ergernissen als die verdoving (lees verliefdheid) uitgewerkt is, dan vallen de schellen van je ogen en ga je je ergeren aan die kleine dingen en worden plots HELE grote dingen... Ik heb dat ook, maar ik ergerde me nooit aan die kleine dingen, dus ook toen het veranderde bleef er niets te ergeren over...

dat komt omdat de spiegel eerst nog beslagen was, en nu helderder, waardoor je jezelf beter kunt spiegelen in de ander. de dingen die jij ziet, zitten ergens diep van binnen bij jezelf verborgen. profiteer ervan zou ik zeggen, en probeer je nieet te vlug te ontdoen van die spiegel, want ergens later in het leven kom je gewoon weer een andere spiegel tegen waarbij je opnieuw de kans krijgt erin te kijken. Je komt de spiegel tegen in de vorm van iemand waarin jij jezelf tegenkomt. als je erg jong bent, zal je dit nog niet begrijpen, snap ik wel. andere versie: doordat je zo opging in het beleven van andere dingen die de verliefdheid met zich mee brengt, pastte het letten op kleine irritante dingetjes niet in het plaatje. nu de verliefdheid een beetje over gaat, heb je opeens meer tijd over om op die dingetjes te letten omdat je niet meer de hele dag aan de liefde zelf denkt.

even een biologisch antwoord: omdat de dopaminebom door verliefdheid, in je kop uitwerkt en plaats maakt voor de harde realiteit. Daarna gaat het uit met je relatie of ga je verder en wordt de dopamine vervangen voor de gemoedelijkheid van oxytocine. Dit hormoon zorgt voor "houden van" gevoel.

Bronnen:
http://www.gezondheidsnet.nl/relatie/artik...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100