Ruzie met stiefmama : reageren of niet?

Mn moeder is al een hele tijd dood. Sinds 5 jaar heeft mn vader een nieuwe vriendin, type "moeder theresa". Hij is bijna blind, en zij doet veel voor hem : koken voor 7 dagen, strijk etc... Hij heeft de middelen om dit te làten doen door externen, maar hij heeft heel veel behoefte aan aandacht. Wij voelen dat het voor haar soms teveel wordt, ze neemt meer en meer afstand. Mn vader trekt nog goed zijn plan voor het overige, gaat geregeld op café, op stap met n vriend etc.
Wij hebben een erg moeilijke kindertijd gehad, hebben eigenlijk geen "vader" gekend. Door mishandeling etc..; is de band ook geschaad.
Toch hebben we beiden nog contact met vader, in de mate van het mogelijke (hij woont 100 km van me af, ik heb geen wagen, werk en renoveer mn huis zelf). Ik hou ook echt van hem, ook al blijft hij wat dezelfde trekken hebben dan vroeger. Mn zus echter kan hem niet van binnenuit vergeven. Zij heeft al aan stiefma uitgelegd wat er bij ons thuis allemaal gebeurd is.
Nu is er ruzie ontstaan, stiefma is boos op ons. Reden : wij zijn tijdens de kerstperiode niet langsgegaan bij mijn vader. Ze is zo boos dat ze ons niet meer wil zien, ze wil zelfs niet meer met ons praten. Ze is zelfs boos omdat mn zus dat allemaal verteld heeft.
Ikzelf heb de neiging om niet te reageren. Als ze met iets zit, kan ze me altijd bellen. Dit vind ik manipulatie. Mn vader al kennende, zal hij er ook wel voor iets tussen zitten.
Maar is dit correct? Maak ik het zo niet erger?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

vergeet het bemiddelen en de goede lieve vrede. je hebt een geschiedenis (je jeugd) en dit heeft een bepaalde invloed op je. hier kan je stiefmoeder boos om zijn of niet, maar veranderen doet ze het niet. ik heb er alle respect voor dat je toch contact wil houden met je vader. je kan je stiefmoeder zeggen dat jij ook je verplichtingen hebt rond de kerstdagen, en dat 'niet langs komen' echt niet betekend dat iemand ook uit het hart is of dat je niet aan iemand denkt. je weet wat jij wil. je kan haar aangeven dat het in het verleden al moeilijk genoeg was en dat je het daar waar mogelijk achter je wil laten en verder wil gaan met je leven en het op deze manier oppakt (contact etc) je kan haar schrijven (als ze niet wil praten) dat je het jammer zou vinden als het verleden in het heden alsnog impact heeft en dat je haar waardeert (als stiefmoeder en als goede vrouw voor je vader.. als dat het geval is tenminste) laat haar maar aangeven wat de bedoeling is: wil ze praten en kan ze op een gegeven moment ook vergeven en het verhaal van je zus een plaatsje geven (het gaat haar zeker niet in haar koude kleren zitten lijkt me, dus er is kan dat het zwijgen puur frustratie is over het hele gebeuren en niets met jou en je zus te maken heeft) jij zou graag normaal contact willen maar werkt ze hier niet in mee zit er helaas niets anders op dan dit te accepteren. laat je niet opjagen, laat je niet leven door een ander. jij hebt je eigen leven, je verbouwing, je woont niet om de hoek, je hebt geen eigen vervoer, en je werkt!!! jij kan niet meer doen dan je best, dus wijk niet af van je gewone doen omdat een ander hierop af stuurt. voel jij je fijn bij de manier waarop het ging? hou hier dan lekker aan vast. ik lees eigenlijk niet wat je vader ervan vindt. heb je hem wel gevraagd naar wat hij wil? wat jij ervan vindt? of hij ook zeggenschap heeft over het contact? in feite bepaald je stiefmoeder het nu voor je vader.... laat je niet gek maken, nogmaals: alle respect dat je toch contact met je vader hebt gehouden. mocht het stoppen ligt het niet aan jouw, dus hou hoe dan ook de eer aan jezelf. je mag hier echt wel trots op zijn, ook al weet je stiefmoeder het niet te waarderen. (dat is háár probleem!) sterkte gewenst voor jou en je zus, en voor je stiefmoeder wens ik wijsheid ;-)

Omdat ik ook eerdere vragen van jou heb gelezen, denk ik dat je je gevoel gewoon moet volgen: niet reageren. Kies voor jezelf! Jij hebt geen verantwoording af te leggen aan je "stiefmoeder". Jij woont zelfstandig, zij is nog maar vijf jaar in het leven van je vader, je hebt al veel met hem meegemaakt; allemaal goede redenen om je niet te mengen in deze ruzie. Nogmaals; kies voor jezelf, je bent zo goed op weg!

Wat voor jou op dit moment het beste aanvoelt is voor jou correct. Soms is het beter om over dit soort conflicten wat tijd te laten overgaan zodat de oplaaiende emoties kunnen bezinken. Als jij dat geduld en die tijd kan opbrengen gun je in ieder geval jezelf de kans om eens goed na te denken over jouw positie in deze kwestie. En ook over de niet te benijden positie van jouw stiefmama. Ik kan aannemen dat jouw stiefmama liever niet wil verstrikt raken in de emotionele wirwar van het verleden. Zij kent jouw vader op een andere manier en bovendien kan noch jij, noch jouw vader jouw ervaringen uit het verleden ongedaan maken. Van zodra jij een duidelijk standpunt hebt ingenomen in deze kwestie kan je jouw stiefmama ook een brief schrijven en haar om Begrip vragen voor jouw standpunt. Volgens mij is het geenszins haar taak om tussenbeide te komen in kwesties die ver voor haar tijd en buiten haar weten hebben plaats gehad. Dit is iets wat jij/jullie met jullie vader persoonlijk dienen af te werken. Weet je, later als jullie zelf in de positie van ouder of grootouder zullen verkeren dan zullen jullie beter begrijpen waarom kwaad blijven om het verleden enkel maar extra conflicten uitlokt en hierdoor verhinder je vooral voor jezelf de mogelijkheid om NU voluit te genieten van al het moois wat er non-stop aangeboden wordt. Dat vraagt tijd, dat besef ik best want Iedereen heeft zaken te verwerken uit het verleden en de ene slaagt daar sneller in dan de andere. Ik wens het jou van harte toe dat je een keuze kan maken die jou in staat stelt om steeds Bewuster op Begripvolle Wijze aan "Het Leven" deel te nemen want dan hou je behoorlijk wat ongewenste weerstand en/of ziek makende stress van je lijf. Succes ermee!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100