Mijn moeder geeft me 'tikken', wat kan ik hiertegen doen?

Nou, ik heb wel elke dag ruzie met mijn moeder, maar dat is normaal omdat ik een puber ben.
Maar als ik bijvoorbeeld een grote mond hebt komt ze op me af en sleurt me aan me arm.
Of geeft me een 'tik' zoals zei het noemt.
het is niet echt súper pijnlijk.
maar soms voel ik het even.
Als ze een tik geeft probeert ze het vaak op me achterwerk, omdat daar het minste pijn doet.
maar vaak is het er boven, en dat doet meer pijn.
Ik heb weleens geschreeuwd; '' Ik ga het aan de kinderbescherming vertellen!'' en dan zegt ze: '' Ja doe maar, mag je lekker uit huis!''

Ik vind dit zéker niet fijn. En ik heb erover geprobeert te praten maar het lukt gewoon niet.

Ik wil niet weg van huis: mijn zusje, mijn vriendinnen, mijn school, enz.

Maar hoe kan ik dit stoppen?
Het is niet dat ik met blauwe plekken loop, maar het is even rood maar ik vind het niet fijn! en het maakt me bang hoe ze woedend naar me loopt op me de 'tik' te geven. vaak zorg ik dat er een tafel tussen staat zodat het niet gebeurt en ze afkoelt of ik ren naar de wc en sluit me daar op.

En als de 'tik' gebeurt is, dan praat ze weer met me alsof het nooit gebeurt is!

Hoe kan ik dit oplossen? Luisteren doet ze niet!

Toegevoegd na 11 minuten:
Bedankt voor jullie antwoorden,
maar als ik haar erop aanspreek dan:
- zegt ze dat ze het te druk heeft
- dan luistert ze gewoon niet
- ze luistert, maar doet er niks mee.
- ze luistert, en doet er wat mee maar na een tijdje lijkt het alsof ze het is vergeten ( ong. 2 dagen )

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vraag je moeder of het oplucht die tikken. Mocht het bij haar iig opluchten vraag haar dan of jij het ook bij haar mag doen als jij boos op haar bent. Vraag haar of ze haar buurvrouw of collega of baas ook slaat als ze boos op hun is.....waarschijnlijk niet! Vraag haar eens waarom jij moet leren dat je niet mag slaan maar dat jij van haar de indruk krijgt dat slaan in alle gevallen de oplossing is als je boos bent. Vertel haar dat jij dat later niet als voorbeeld wilt gebruiken en dat je graag een goed voorbeeld wilt van je moeder, namelijk dat je conflicten moet uitpraten. P.S. Dat je in deze leeftijd dingen verkeerd doet wil niet zeggen dat de puberleeftijd een excuus is en dat dat een vrijbriefje hiervoor is. Mocht jij het niet met haar eens zijn, probeer zelf eens het goeie voorbeeld te geven en praat eens normaal met haar, misschien hoeft zij haar hand dan niet steeds pijn te doen door hem tegen jou aan te slaan!

Ik vind dat hier geen sprake is van mishandeling. Waarschijnlijk hebben jullie best een goede band. Maar wanneer ze jou een tik wil geven moet je je afvragen waarom ze dat wil en wat jouw aandeel hier in is. Communicatie komt van 2 kanten en ook jij als kind moet je verantwoording nemen als het om communiceren gaat. Je kan ook tegen haar zeggen dat je het niet leuk vindt dat ze jou steeds een tik wil geven en dat je hier angstig van wordt. Maar wanneer een moeder op een vrij beheerste manier tiks uitdeelt dan kun je je afvragen wat de reden erachter is, het is wel onvermogen dat ze dit steeds weer opnieuw doet. Ook je moeder moet leren dat fysieke afstraffing niet de oplossing is en dat het geen goed voorbeeld is. Je moet altijd alles verbaal proberen op te lossen op een eerlijke oprechte manier.

Je kunt je eigen gedrag aanpassen, zodat zij niet meer de neiging krijgt om je een tik te geven

Laten we er mee beginnen dat ouders hun kinderen niet horen te slaan. Als pubers je het bloed onder de nagels vandaan halen, kan het best wel eens gebeuren dat je als ouder uit je slof schiet en een draai om de oren uitdeelt, en dat is niet goed te praten, maar ouders zijn ook maar mensen. Maar als dat een gewoonte is, is er meer aan de hand. Elke dag ruzie met je moeder is niet normaal, ook niet als je een puber bent. Waarom hebben jullie elke dag ruzie? Wil jij zulke onredelijke dingen of is jouw moeder zo streng en onredelijk? Heeft ze het gevoel dat ze de controle verliest? Als ik jou was, zou ik er over bellen met de kindertelefoon of met een vertrouwenspersoon bij jou op school. Die kan je vast wel verder helpen. Voor uit huis plaatsing hoef je echt niet bang te zijn, voordat het zo ver komt zijn er al heel veel tussenstapjes gezet.

Dit is inderdaad geen kindermishandeling. moeders hebben het ook zwaar, weetje, en kunnen soms even uit hun vel schieten. Probeer nu van te voren kalm te blijven, tot 10 te tellen tijdens ruzies en/of er desnoods wanneer je je niet zo "puberaal" voelt er met je ma over te praten

Je vind het normaal dat je elke dag ruzie met je moeder hebt, omdat je een puber bent. Ik vind het eigenlijk helemaal niet normaal dat je elke dag ruzie met je moeder hebt, al ben je 100 keer een puber. Elke dag ruzie is stierlijk vervelend, en ik denk dat zowel jij als je moeder daar hopeloos van aan het worden zijn. Dan doe je wel eens iets dat je niet zo bedoeld had: Een tik die net iets harder uitvalt dan bedoeld, of iets zeggen wat je eigenlijk helemaal niet zo bedoeld had te zeggen. Voor jullie beiden is het nu geen makkelijke periode. Zowel jij als je moeder zullen nu heel wat aan het hoofd hebben. Zeggen dat elke dag ruzie normaal is omdat je een puber bent, is wel heel makkelijk gezegd. Probeer je moeder eens wat tegemoet te komen, door haar te vertellen dat je van haar houdt, haar wat werk uit handen te nemen, en je vriendelijk op te stellen. Probeer eens om het niet steeds tot ruzies te laten komen. Zeg ook eens 'sorry' tegen haar. Kortom: Investeer ook wat in de relatie tussen jou en je moeder. Ik denk dat je dan de hele sfeer en relatie met je moeder al een stuk verbeterd, waardoor het probleem al voor een groot deel is opgelost.

Hello my dear. My name is rose aliyu, it give me a great happiness to write to you this latter after viewing your profile to day at ( )which really interest me to contact you to send you this mail. my language is English . because i will like us to know each other. i will like you to send me email back through my email address: (rosealiyu1@ymail.com).please i will like you to send me your email address so that i will tell you more about my self and also my picture to you to know who i am .hope you understand.thanks.And i will like you to contact me trough my email adress(rosealiyu1@ymail.com) Am waiting to see your lovely reply soonest. Miss rose

Bronnen:
hi

mijn broer (12) heeft met onze stiefmoeder ook zulke problemen, ik merk dat als hij begint te huilen en 'schreeuwen' (want hij kan daar ook niet goed mee omgaan) dat onze stiefmoeder het meer gaat doen. ik heb hem er eens op gewezen van zich sterk proberen te houden en eens te proberen van niet te huilen. zij reageert daar dan ook niet meer verder op en doet het minder vaak omdat ze ziet dat het geen zin meer heeft. als je de 'tikjes' eens gaat proberen te negeren gaat je mama misschien ook merken dat ze geen zin meer hebben. je moet wel opletten met deze tip want als je de 'tikjes' gaat negeren kan het ook zijn dat ze nog harder gaan worden. denk dus eerst goed na wat het beste zou gaan. ik hoop voor jou dat het betert!

Dus jij vind het "normaal" dat je ieder dag ruzie met je moeder hebt? En jij vind het niet "normaal" dat jouw moeder de wanhoop nabij is met zo'n dochter met een grote mond of andere ruziezoekende actie? Hoe kun je dat stoppen?? Door op de eerste plaats eens naar jezelf te kijken en je eigen gedrag en je grote mond. Door op de tweede plaats je eens in je moeder te verplaatsen. Voor haar zijn die tikken ook niet leuk want daarna doet ze alsof het niet gebeurt is. Maar als jij haar het bloed onder de nagels vandaan treitert, kan zij wel eens uit haar slof schieten. Je laatste zin: - ze luistert, en doet er wat mee maar na een tijdje lijkt het alsof ze het is vergeten ( ong. 2 dagen ) Ben jij dat dat ook weer vergeten? En kom je gewoon weer met je grote mond haar pesten?

Elke dag ruzie is helemaal niet 'normaal als puber'. Dat je de situatie zo bekijkt, geeft al aan wat voor houding je aanneemt. Denk daar maar eens over na..

Vanaf 25 april 2007 is het in Nederland voor ouders verboden om hun kinderen te slaan. Artikel 1:247 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek is hiervoor aangepast. Hierin staat nu dat in de verzorging en opvoeding van het kind de ouders geen geestelijk of lichamelijk geweld of enige andere vernederende behandeling mogen toepassen. Onder geweld wordt verstaan het opzettelijk pijn doen van een kind. Een tik op de vingers, is geen geweld. Ook het stevig beetpakken van een kind om te voorkomen dat het iets gevaarlijks doet, valt niet onder het toepassen van geweld. Dit valt beide niet onder het toepassen van geweld omdat niet het bestraffen, maar het voorkomen overheerst. Voor het ouderlijk tuchtigingsrecht is door de invoering van dit wetsartikel geen ruimte meer. Het tweede lid van artikel 247 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek luidt als volgt: "Onder verzorging en opvoeding worden mede verstaan de zorg en de verantwoordelijkheid voor het geestelijk en lichamelijk welzijn en de veiligheid van het kind alsmede het bevorderen van de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid. In de verzorging en opvoeding van het kind passen de ouders geen geestelijk of lichamelijk geweld of enige andere vernederende behandeling toe." Bron: Staatsblad 2007, 145 Brief van Minister Rouvoet aan de Tweede Kamer, Kamerstuk II 2007-07 31 015 nr. 1; http://www.overheid.nl ik denk dat dit geen mishandeling is maar frustratie en machteloosheid van je moeder .

Je zou je moeder een briefje kunnen sturen waarin jij haar vraagt jou niet meer met slaan en/of tikken pijn te doen, of te vernederen. Je kunt rustig aangeven dat je het niet prettig vindt als zij zich wat ruw tegenover jou opstelt. In ruil daarvoor beloof jij haar je in het vervolg niet meer zo lastig zult proberen te gedragen. Zeg haar dat je wèl kunt begrijpen dat zij af en toe wat boos op jou wordt..maar dat je niettemin graag tot een oplossing wilt komen die wat minder pijnlijk is voor alle betrokkenen..Dit mede omdat je heel veel van haar houdt.. Je sluit dan dus een soort overeenkomst met je moeder af. Ik vermoed dat je ma graag op je voorstel in zal gaan en jullie het dus snel eens zullen worden. Eindig je briefje met een knuffel voor haar..dat zal haar goed doen.. Succes en sterkte! Groet, Ton

een tikje geven is hetzelfde als slaan maar dan een stuk minder hard. Misschien moet je je ook is afvragen of je moeder jouw houding fijn vindt . Je bent een puber en zoekt grenzen op en ik denk dat als je daar ook iets aan zou doen je moeder niet zo hoeft te reageren , het feit dat jij uitlokt met ik ga dit melden bij de kinderbescherming (waar jij je moeder erg mee kwetst) roept bij haar ook woede op en daarop zegt zij haar zin , ze meent het net zo goed als jij met de kinderbescherming , maar jullie zijn twee vrouwen in 1 huis en je bent nog puber ook , probeer wat milder te worden dan wordt je moeder het ook succes

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100