Hoe kan het dat ik het bijna niet kan uitstaan als mijn moeder zich met de kinderen bemoeid?

En erger nog, hoe kan het dat mijn kinderen toch zo goed naar oma luisteren en hoe kan ik leren om mijn kinderen en mijn moeder deze momenten te gunnen? hoe kan ik het nare gevoel loslaten? Is dit trouwens iets herkenbaars? Of ben ik gewoon een egoistisch mens door deze gevoelens?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is een heel herkenbaar probleem, maak je geen zorgen ;-) Je wilt niet weten hoe vaak dit probleem door ouders wordt aangekaart. Ook het feit dat ze naar juf of de oppas wel luisteren en naar mama niet, wordt vaak genoemd. Maar ik kan je zeggen: Het ligt in 90% van de gevallen NIET aan jou dat ze naar oma beter luisteren! Als ouder, vooral als je jong ouder wordt, wil je het vaak 'anders' doen dan je ouders gedaan hebben. Je wilt minder streng zijn dan je ouders voor jou waren, of ze juist meer vrijheid gunnen, etc. Vaak doe je echter precies het zelfde als je ouders deden in de opvoeding of kom je er nou jou manier van 'anders' opvoeden achter dat die van hun zo slecht nog niet was, maar van nature wil je je verzetten tegen het geen jou als kind zijnde niet beviel en dat niet doen voor je kinderen. Als jou moeder zich met de kinderen bemoeit, wil ze jou háár manier van opvoeden opdringen. Terecht dat je dat niet toestaat, het zijn jou kinderen en jij kunt ze prima zelf opvoeden op jou manier. Je moeder kan hier een beeld mee schetsen alsof jij de kinderen niet goed opvoed of dat niet zelf kan, en dat je haar hulp nodig hebt. Die héb je niet nodig, dus kun je het niet uitstaan dat ze dat toch doet. Praat hier over met haar en vraag haar om voornamelijk 'oma' te zijn, vooral als jij er bij bent, en geen opvoeder. Jij voedt je kinderen zelf wel op, laat haar vooral lekker de leuke oma zijn waar je alles van mag en leuke dingen mee doet ipv een tweede moeder. Verder, dat je kinderen naar oma luisteren kan door meerdere dingen komen. De meest voorkomende reden is dat oma er nu eenmaal niet zo vaak is, dus bijzonderder is dan mama, die er altijd is (gelukkig ;-)). Dit maakt vaak meer indruk op kinderen, omdat het 'nieuw' is. Verder kan het zo zijn dat oma strenger is. Wordt er niet geluisterd? Dan wordt er gelijk 'gestraft'. Terwijl ze bij jou misschien eerst een waarschuwing krijgen. Misschien is oma duidelijker in de regels, en willen je kinderen dit graag. Maar dat hoeft helemaal niet. Oma is nou eenmaal niet constant in de buurt van ze, en alleen daarom al leuker om naar te luisteren. Twijfel niet aan jezelf en praat hier over met je moeder! Het zijn JOU kinderen en het is heel normaal dat je niet wilt dat zij zich er mee bemoeit alsof je het niet zelf kan. Dit is niet egoïstisch van jou en dat ze beter naar oma luisteren betekent absoluut niet gelijk dat jij iets fout doet!

Het is helemaal geen egoïstische gedachte. Jij bent 30 jaar en het zijn jouw kinderen en ze horen naar jou te luisteren. Het is helemaal niet verkeerd als oma een keer op de kinderen past en de kinderen dan naar haar te luisteren hebben maar op het moment dat jij aanwezig bent hoor jij de moeder te zijn en dat moment moet ze jou gunnen in plaats van andersom, jij zit nu in de opvoedingsfase van kinderen, jouw moeder heeft die tijd zelf al gehad met jou toch? Het is misschien goed bedoeld van haar maar je kan haar vertellen dat als jij aanwezig bent graag dat ze naar jou luisteren, dat is helemaal niets egoïstisch. Het kan dat je moeder heel andere dingen wil dan jij of juist niet wil en wat bij oma mag wat bij jou niet mag dat werkt alleen maar in jouw nadeel. Sterkte ermee.

Ik herken dit wel heel goed heb je eindelijk een keer iets dat helemaal van jezelf is wil een ander zich er weer mee bemoeien. Waarom probeer je er niet gewoon over te praten met jouw moeder het lijkt mij dat het allemaal wel goed bedoeld is.

Ik doe altijd mijn best dingen van 2 kanten te bekijken. De meest positieve en de meest negatieve. Ik heb net van je de meest negatieve kant gehoord. Maar denk eens aan de positieve kanten: Zij heeft jou groot gekregen, dus redt ze zich ook best met jou kroost. Als het haar teveel word meldt ze het wel. Mijn ouders zeggen altijd te genieten van de kleinkinderen, zoals ze van mij deden, maar met het voordeel dat als ze 'geen zin' meer hebben ze ze gouw teruggeven aan ons. In je moeders huis gelden je moeders regels, zit achterover, en geniet van de interactie tussen die 2 generaties! Voor je het weet kan het niet meer. Probeer de fijne kneepjes die je moeder door de jaren heen heeft geleerd te doorgronden, en daarin te vinden waardoor je kinderen zo goed naar haar luisteren. (Ze heeft ze bij/met jou geleerd en gebruikt nu alleen de beproefde methodes op hun. Maar omdat jij jong was heb je die leerschool (nog) niet helemaal meegekregen) Hoe zijn jou herinneringen aan je grootouders? (ik heb altijd van ze genoten, en veel van ze geleerd!) Wees egoistisch en geniet van de rust voor jou als ze bij je moeder zijn. Win-win-win situatie!! Succes

Dit is heel herkenbaar. Ik ben zelf oma en heb dat ook ondervonden met onze kleinkindjes. Je kan bvb je moeder vragen om zoveel mogelijk de opvoedingsregels van jou de hanteren. Dat wekt minder frustratie bij jou en zo kan je beter omgaan met de goede band die oma heeft met je kinderen. Bij ons werkt het op die manier. En als we op bezoek zijn bij hen thuis, moeten ze me niets komen vragen. Dan zeg ik duidelijk dat ze het aan mama of papa moeten vragen, en dat oma zich hier niet mee mag bemoeien. Kinderen hebben dan vlug door dat het mama is die de regels bepaalt en niet oma.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100