Hoe overtuig ik mijn partner van mijn trouw?

Na een korte vakantie met mijn partner, zus en haar man en nog wat vrienden kreeg ik van mijn partner het verwijt vreemd te zijn gegaan met een vriend die ook meeging. Dit is pertinent niet waar, maar door mijn wisselende partners in het verleden gelooft hij me niet.
Nu heb ik van mijn zus gehoord dat zij met deze man wel naar bed is geweest, maar ik heb haar beloofd dit niet aan haar man te vertellen, en zij zegt op haar beurt alles glashard te ontkennen als ik dit wel vertel.
Mijn vriend weet ook dat zij is vreemdgegaan en omdat zij dit heeft gedaan (de brave zus) verdenkt hij mij er helemaal van, al blijf ik hem zeggen dat deze man wel avances heeft gemaakt, maar ik hier niet op in ben gegaan.
Elke dag krijg ik nu de vraag of ik het lekker met hem vond, en meer van dat soort opmerkingen en het doet pijn dat hij me niet op mijn woord gelooft en me steeds van die dingen naar mijn hoofd slingert.
Hoe overtuig ik hem ervan dat ik hem trouw ben gebleven en maak ik hem duidelijk dat ik die opmerkingen zat ben.
Als ik hier iets over zeg, dan is dat volgens hem alleen maar een bewijs dat ik ontrouw ben geweest, net als het feit dat ik lief doe, en hem cadeautjes geef...terwijl ik dat (net zoals hiervoor) alleen maar doe omdat ik van hem hou en hem op die manier mijn affectie wil tonen.
Wie heeft advies hoe ik hiermee om moet gaan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Vertrouwen moeten in een relatie aanwezig zijn. Indien je hem gerust stelt en toch je niet vertrouwd ligt dit wel niet aan jou maar aan hem. Meestal zeggen ze zulke dingen omdat ze zichzelf minderwaardig voelen en daardoor denken dat je vreemd gaat met iemand anders. Hem overtuigen heel de tijd is geen oplossing indien hij het toch niet geloofd. Persoonlijk zal jou man best aan zichzelf gaan werken en zichzelf aanvaarden. Door zo'n gedrag kan een relatie nooit stand houden Je kan je best blijven doen maar ooit houd dit op. Ik raad je dan ook aan dat je man toch best eens naar een psychiater toe gaat om aan zijn jaloerse gedrag te gaan werken, zo is er nog niets verloren en kan de relatie nog slagen. Groetjes Ritchie

Wat een lang en gecompliceerd verhaal. Als je je partner moet overtuigen van je trouw, dan is er iets mis. Je geloofd dat gewoon, als je van elkaar houdt

Absoluut.. Geen vertrouwen is geen basis.. Jij bent eerlijk en dat je dat zegt moet voldoende zijn.. Je zou het gewoon moeten blijven zeggen wat het met jou doet! Dat het je zeer doet.. Ik heb net zoiets meegemaakt in mijn geval met n zeer jaloers en achterdochtig vriendje en echt, het sloopt je... Sterkte!

dumpen die hap..kom op zeg je bent wel meer waard dan dit!! Als hij je niet vertrouwd, heeft geen relatie geen enkele zin. ik denk dat hij wat problemen met zichzelf heeft en het afreageert op jou. en daarom gaat die relatie niet werken. je kan wel beter krijgen dan dit hoor!!!

Het vertrouwen is echt zoek in jullie relatie. Misschien is het er ook nooit echt geweest. Ga eens rustig met elkaar praten en spreek je vooral uit over waar je van wordt beschuldigd. probeer dit goed te bespreken en welke gevolgen dit voor jou heeft in de relatie.

Vind ik ook. Het meest belangerijke van een relatie is vertrouwen. Als dat er niet is is er heel wat mis. Sommige mannen beschuldigen vaak vrouwen wanneer ze zelf iets verkeerds hebben gedaan. Waardoor de vrouw dus een schuldgevoelkrijgt en denkndat de man kapot gaat, dus dat de man het nooit zal doen. Ik bedoel hier niet mee dat het perce zo is. Maar mijn punt is dat als jou man jou niet verttrouwd dan is dat echt heel bot gezegt zijn eigen probleem. Jij hebt niks verkeerd gedaan dus jij hoeft e biet schuldig te voelen en proberen zoeken naar een oplossing terwijl je niks verkeerds hebt gedaan. Ik vind het heel sneu voor je, ik hoop dat je eruitkomt. Mannen. Wat moet je er toch ook mee.

Dat kan je niet. Vertrouwen is er of niet. Jouw partner is ziekelijk jaloers. Hij moet maar hulp gaan zoeken, want hij maakt jullie relatie kapot!

Gewoon kwaad worden als hij weer aan jouw trouw twijfelt. Is hij nou helemaal betoeterd? Hoe kun je jezelf nu verdedigen tegen dit soort verwijten? Hij heeft geen enkel bewijs, alleen een 'onderbuikgevoel'. Nou, dat gevoel is dan fout. Punt uit. Ikzelf zou me als een ijskoningin gaan gedragen als mijn partner zoiets zou durven zeggen. Hooghartig naar hem kijken en vragen of hij je graag kwijt wil of zo met z'n jaloerse gedoe.

Wat geeft hem het recht om jou vals te blijven beschuldigen en je niet te geloven? Heeft hij vroeger geen andere relaties gehad? Je moet hier niet mee om gaan, je moet er afstand van nemen! Sta op je strepen en zeg hem klip en klaar, dat je niet gediend bent van zijn ongegronde insinuaties! Ga je geen schuldgevoel laten aanpraten omtrent je verleden, dit was en is normaal zoals bij de meesten. Ik zou me in elk geval niet vals laten beschuldigen en als hij mij geen bewijs kan leveren om het tegendeel te bewijzen, dan zou ik hem negeren en verlangen dat hij excuses aanbiedt. Ik ging in elk geval niet mezelf constant verdedigen , om iets wat nooit te bewijzen valt omdat er simpelweg geen bewijs voor is te vinden!

Vertrouwen is de basis van een relatie. Als dat weg is, wat blijft er dan van je relatie over ? Jullie (of eigenlijk hij) hebben een zeer ernstig probleem. Als hij echt niet te overtuigen is van jouw eerlijkheid resteert jou eigenlijk niets anders dan hem voor de keus stellen: Of je vertrouwt mij en gelooft mij op mijn woord of de afstand tussen ons wordt steeds groter en je loopt een grote kans dat je mij verliest. Je kunt niet leven in de wetenschap dat elke stap die je zet met arendsogen gevolgd wordt.

Als uw partner zijn gedachten over uw ,,verleden,, er telkens bij haalt en u aan de hand van de vakantie gebeurtenissen niet vertrouwd, ja zelfs beschuldigd, dan bent u toch meer waard dan alleen goed te zijn voor zijn ,,geneugten,, , vuile was en zijn natje en zijn droogje. Hang niet aan de evt opgebouwde luxe met zo,n partner. Zeg uw partner de wacht aan of dump hem. U hoeft niet alles te nemen.

Overtuigen?? De basis van een relatie IS vertrouwen, lijkt mij. Je kunt je ook afvragen waarom hij zo wantrouwig is. Jouw verleden met meerdere partners, heeft zich afgespeeld voordat hij zich aandiende. Daar heeft hij niets mee te maken. Ik denk eerder dat hij daar erg onzeker over is en hier op een wel heel vreemde manier uiting aan geeft. Je kunt in een helder, kort en bondig gesprek aangeven dat je niet van plan bent je te moeten 'bewijzen' dat je niet vreemd bent gegaan. En waarom zegt hij van die lelijke dingen? Hij gelooft je of niet. Als hij dat niet gelooft: jammer dan, dan gaat hij maar naar iemand die hij wél vertrouwt. Als hij niets met jóuw verhaal en gevoelens doet, dan moet je je beraden of je dit nog langer wilt.

Waarom moet jij "bewijzen" dat je iets niet gedaan hebt? Dat is doorgaans onmogelijk. Waarom is je vriend ineens op tilt? Waarom is jouw woord niets meer waard voor hem? waar denkt hij het "recht" vandaan te halen jou te beschuldigen? Makkelijk gezegd vanaf een afstand: dump die gast. Die is jou niet waard. Misschien dat je het nog kunt rechtbreien via bijvoorbeeld relatietherapie, maar ja, wie weet heeft ie dan over x tijd weer wat anders dat jij 'fout' gedaan zou hebben. Ik zou proberen op een rijtje te zetten wat hij je NU nog te bieden heeft. Dus niet wat er altijd leuk _was_, want een deel daarvan is nu weg. Ik wens je veel sterkte en wijsheid.

Je hebt beiden een verleden. Accepteren of andets hem dumpen. Je verdient meer vertrouwen, anders wordt het later moeilijker bij elke beschuldiging.....

Hier zou ik heel snel klaar mee zijn. Als je niets fout hebt gedaan, heb je niets fout gedaan. En dat betekent dat je partner heel ver zijn boekje te buiten gaat door zich zo te gedragen. Mijn oplossing: "Oké, en nu ben ik er klaar mee. Als je er zo zeker van bent dat ik ben vreemdgegaan, is daar het gat van de deur. Je wilt vast niet in een relatie blijven met iemand die je niet vertrouwt. Dus óf je vertrekt, óf je gaat weer normaal doen."

Wat je partner in feite doet is jou onder druk zetten en bedreigen. Ik weet niet of ik je echt aanraad hem meteen het gat van de deur te wijzen (ik zag dat dit in veel antwoorden het geval is) MAAR ........ hoe zie jij zelf je toekomst voor je met zo iemand? De eerstvolgende keer dat hij je iets verwijt wordt deze "misstap" er weer bij bijgehaald en een paar maanden later krijg bij één blik op een vreemde man al 2X vreemdgaan aan je broek. Over 10 jaar ga je zelf nog geloven dat je het hebt gedaan ook. Je kunt niet bewijzen dat je te vertrouwen bent. Je kunt je hooguit correct en goed gedragen. Vertrouwen moet GESCHONKEN worden en daar is jouw partner blijkbaar niet toe in staat. Als je deze relatie wilt redden zou ik zeggen: relatie therapie, niet om jouw zogenaamde vreemdgaan te behandelen maar zijn angst voor vertrouwen (want waarschijnlijk is hij hierin toch beschadigd dat hij er zo'n moeite mee heeft)

Je vraag zegt het al; als je je parter moet 'overtuigen' van je onschuld, dat is het begin van het einde......

overtuigen? bewijzen? vraag hem eens hoe je hem moet overtuigen, en hoe je het kan bewijzen dat het gewoon niet waar is. vraag hem eens wat jou woorden voor hem betekenen als hij jou toch niet wil en kan geloven vertrouwen is de basis voor een relatie, je bent toch ook open en eerlijk geweest over de relaties hiervoor? vertel hem dat hij je pijn doet met deze opmerkingen en hij je elke keer weer kwetst. dat wat je doet is niet goed want er word ook weer een reden aan gegeven wat niet spoort met de werkelijkheid. als hij het allemaal zou goed weet kan hij je hier vast antwoord op geven lijkt mij..... sterkte, want het is wel een kl#te situatie zeg...

Het zou best wel eens zo kunnen zijn dat hij zelf vreemd gaat of gegaan is en de aandacht van hemzelf over dit onderwerp af wil leiden. Voel hem daar maar eerst eens over aan de tand. Als er geen gesprek mogelijk is over waarom hij jou steeds beschuldigt zou ik hem maar dumpen want een relatie zonder wederzijds vertrouwen werkt niet.

Vertrouwen is belangrijk en een groot gemeengoed in een relatie maar als het er aan schort, twijfel over vertouwen dan wordt het heel moeilijk. Ik zou het vragen hoe wil je dat ik bewijs dat ik de waarheid spreek, of hoe zou jij aan mij bewijzen dat je trouw bent aan mij. Soms is het oude spreekwoord zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten wel eens dicht bij de waarheid. Maar ik wil beslist geen olie op het vuur gooien maar vragen staat toch vrij. Waarschijnlijk gaat hij dan zelf eens nadenken over wat hij doet en hoe hij je behandeld. Sterkte

Zoiets heb ik ook meegemaakt dat ik continue vals beschuldigd werd, nog steeds heel vaak door dezelfde persoon. Wij wonen inmiddels niet meer samen, jaloezie is onbegonnen werk lijkt het wel. Het maakt iets stuk wat bijna niet meer te lijmen valt, ook niet als het ergens uitgepraat word. Vertrouwen heeft hier een paar gaatjes opgelopen .. je kan het wel weer vullen .. maar de vulling kan er ook net zo hard weer uit vallen, omdat het gat langzaam aan steeds groter word. Het heeft op zoveel punten in het leven een slechte invloed. En ja zoals ik al las, diegene die dat het hardste roept doet het zelf .. in dit geval was dat ook zo. Ik werd 7 jaar beschuldigd van vreemdgaan zonder wat gedaan te hebben en hij kwam met het verlossende woordje het is uit want ik heb een ander en ik ga samenwonen. Jammer genoeg dan hij nog harder weer terug kwam rennen en me niet met rust kan laten. Mijn advies is daarom ook, wil hij niet per direct eraan werken, begin lekker je eigen leven want hij gaat je op deze manier alleen nog maar meer leeg vreten .. Stop met kadotjes kopen, met aardig doen etc .. laat hem maar voelen wat hij gaat missen als hij niet kapt met die onzin. In mijn geval heeft het proces gaatjes gekregen, mocht het voor jou alleen nog maar deukjes zijn die je hebt opgelopen .. die vallen nog terug te duwen. Veel sterkte ermee!

Je verleden had je al. Hij maakte evengoed de keus om voor jou te gaan dus moet hij dat nu niet als argument gebruiken. Misschien kun je hem zeggen dat niet hij maar al die andere mannen juist omzeker moeten zijn want je hebt hem gekozen boven de andere mannen. Zo te zien is je vriend erg onzeker en uit hij dat door te proberen elke situatie onder controle te hebben en dus de touwtjes in handen te hebben. In gevallen dat dit niet lukt raakt hij in paniek wat zich uit in dit soort gedrag. Door geen controle over zijn angsten te hebben nemen deze paranoide vormen aan waarin hij zichzelf uiteindelijk overtuigt dat het zo is, zonder te beseffen dat hij straks zelf de oorzaak is dat zijn angsten uitkomen. Als je echt oprecht de waarheid spreekt laat je dan niet meesleuren in zijn neerwaartse spiraal en geef daar dan ook je grens in aan. Doe je dat niet wordt het van kwaad tot erger want hij zal zichzelf blijven voeden met paranoide gedachten die hij op hun beurt weer voedt met angsten. Ik wens je veel sterkte en wijsheid!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100