Hoe ga ik om met afstandelijke kinderen?

Ik heb sinds een tijdje een leuk oppasadres, alleen met de oudste twee krijg ik heel erg moeilijk contact. Het jongste kind is erg makkelijk en vrolijk en hier heb ik geen problemen mee en eigenlijk nooit gehad met andere kinderen. De oudste kinderen zijn 6 en 7 en zeggen nauwelijks gedag, lachen niet veel en zijn ook erg gevoelig. Hoorde van de moeder dat ze redelijk vaak in bed plassen en ook op school zeggen ze niet erg veel. Zij hebben wel veel vriendjes. Hoe moet ik ze benaderen om leuker contact te krijgen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Volgens mij doe jij het al heel goed. Je hebt je geinformeerd over de achtergronden,met moeders gepraat en je signaleert 'problemen'. Blijf nu vertrouwen in jezelf houden. Geef de kinderen kans om naar jou toe te komen. Misschien bestaat de mogelijkheid om met alle drie apart iets te gaan doen, vraag de kinderen wat zij willen doen of stel voor om iets erg 'geks' met hen te doen (heerlijk kliederen, dansen op harde muziek, watergevecht. etc.) Maar blijf vooral jezelf en trek het je vooral niet teveel aan, daar help je niemand mee. Geniet van het contact zoals het er nu is en blijf met de ouders praten. Succes

Gun ze meer tijd, het komt vanzelf. Of niet. Zolang de kinderen geen hekel aan je hebben en naar je luisteren is het prima. Niet elk kind is spontaan en enthousiast, ongeveer net zo veel kinderen zijn wat verlegen, gevoelig en terughoudend. Er is niks mis met wat verlegen, gevoelig en terughoudend zijn. Het is meer dat die enthousiaste spontane types meestal de alle aandacht opeisen en het leukst gevonden worden. Dus vergeet niet om de terughoudende kinderen ook te vragen wat ze leuk vinden en hoe hun dag was, maar sta er niet van te kijken als ze daar geen antwoord op willen geven. Ga ook niet overdreven je best doen om vriendjes met ze te worden, want dat werkt toch niet.

Als eerste lijkt een goed gesprek met mams me raadzaam. Zij weet als geen ander hoe haar kids het beste benaderd kunnen worden. Naar aanleiding daarvan kan je kijken hoe en wat. Wat ik altijd doe en gedaan heb is de kinderen naar mij toe laten komen, met andere woorden: niet teveel aandacht, niet drammen, alleen het nodige zeggen/doen, soms wat gerichte en geïnteresseerde vragen stellen/belangstelling tonen. Maar het contact meer van hun uit laten gaan zo dat mogelijk is. Bij sommige kids is geduld gewoon de beste benadering. Succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100