Kun je een kind leren wat harder te worden?

Mijn zoon van bijna 8 is een heerlijk kind, hij is alleen ontzettend gevoelig. Huilt direct, is heel snel verdrietig. Laat zich op de kop zitten door andere kinderen die jonger en kleiner zijn, zal nooit terugslaan of van zich afbijten. Als zijn 4-jarige broertje hem een mep geeft kijkt hij mij al hulpvragend aan omdat ie dan niet weet wat ie ermee aan moet. Is er een mogelijkheid dat ik met aan de slag ga zodat ie wat meer van zich afbijt, dat ie leert wat harder te worden?

Toegevoegd na 8 minuten:
De reden waarom ik dit vraag is niet omdat het moet voor MIJ maar voor hemzelf, omdat ik zie dat ie veel verdriet heeft als ie wordt geplaagd en niets terug durft te doen. En als mijn zoon verdriet heeft, heb ik het ook.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het lijkt me ontzettend fijn om geen kind te hebben dat iedereen aanvalt en agressie toont wanneer iets hem niet zint; dat zal veel lastiger te hanteren zijn. Toch is het uitkijken. Hij zou niet de eerste zijn die uiteindelijk, na jaren over zich heen te hebben laten lopen, agressie gaat tonen als 'wraak' voor al die tijd en er problemen mee krijgt. Natuurlijk hoeft dit niet zo te zijn. Ik ben zelf ook een ontzettend gevoelig persoon, ik ben dat altijd gebleven en was al zo op de leeftijd van jouw kind. Je zou hem kunnen leren om het allemaal niet over zich heen te laten komen, er wel iets van te zeggen, maar dit zeker niet doen door hem zelf op een hardere manier te benaderen. Kortom; eigenlijk zou je hem niet harder moeten maken, maar simpelweg moeten leren wat het verschil is tussen goed en fout, en wanneer er iets fouts gebeurd, hij er recht toe heeft om daar iets over te zeggen. Hij mag niet gaan denken dat hij zomaar geslagen 'mag' worden, hij moet weten dat dit verkeerd is en hij er iets tegen mag doen. Al is het maar in huilen uitbarsten of weg rennen; zolang hij het maar niet als een schaapje laat overkomen omdat hij denkt dat het zo hoort.

Wat fijn dat jer een kind hebt, dat nog durft te voelen... Als jij dat harder probeert te maken zal hij stoppen met gaan voelen, is dat wat je wilt... God zij dank is je kind gevoelig... Laat hem daarin en ik zou je willen vragen om net zo gevoelig te worden als je kind... Dus leer hem niets, maar laar van hem... Ga met hem huilen samen... En laat hem intact please... Wees trots op hem, dat helpt hem... En op het moment dat hij werkelijk moet, dan bijt hij van zich af op een manier die van hemzelf is... WOW...

Natuurlijk is assertiviteit aan te leren en direct huilen kun je ook als ouder prima afleren door hem dan niet te knuffelen maar te zeggen dat er niets aan de hand is. Aanstellerij dus gewoon negeren, kan best lastig zijn, maar werkt heus. Ook uitleggen dat je door dat aanstellerige straks niet meer weet wanneer het wel echt is. Nou is slaan in mijn optiek een verkeerd voorbeeld, want ik zou niet toestaan dat ze mekaar slaan en van terugslaan wordt ook niemand beter, maar als ze bijvoorbeeld speelgoed van elkaar afpakken kun je hem ook leren dat hij het dan prima mag terugpakken en niet huilend naar jou toe hoeft te komen. Consequent zijn en degene die de boel afpakt ook (verbaal) tegengas geven natuurlijk om te helpen, dan komt het vanzelf.

Doe je zoontje op judo-les. Da's goed voor z'n zelfvertrouwen in dergelijke gevallen.

Ik zou niet "aan de slag" gaan (grapje hoor), maar hem qua gevoel wel heel goed begeleiden. Het is immers een karaktertrek, waar niet makkelijk verandering in gebracht kan worden. Een zacht karakter kan je niet zomaar veranderen. Veel begrip tonen en daar waar mogelijk tegen hem zeggen dat hij zich niet op zijn kop moet laten zitten, omdat het niet goed is wat anderen doen. Je zoontje ook prijzen omdat hij immers niet terugslaat, wat heel goed is....Dat moet hij weten. Het is een langzaam proces, maar tel je zegeningen bij goeie vorderingen! Sterkte en succes hoop ik.

Mijn zoon heeft ook een moeilijke tijd doorgemaakt; Werd veel geplaagd en kon niet zo goed voor zichzelf opkomen. Ben toen geattendeerd op het bestaan van "Sterkamp" en heb hem daar voor ingeschreven. Hij heeft daar een kleine week doorgebracht en heeft dat al fantastisch ervaren. Sinds die tijd staat hij een stuk sterker in zijn schoenen en is hij ook zelfverzekerder.

Karate, judo, teamsport!

Een gevoelig kind kan je leren om sterk te staan in zichzelf. Nu heeft hij veel angsten en is onzeker. Wanneer hij sterk zichzelf kent en in zichzelf staat. Zal een ander niet eens meer durven om hem aan te vallen. Toegevoegd na 14 minuten: Oh, ja het antwoord van Xinix is ook HEEL belangrijk

Eerlijkheidshalve denk ik dat het een gevolg is van je eigen opvoed techniek, en dat jij niet zelf in staat bent het resultaat terug te draaien. Het klinkt hard, ik weet het, maar ik zie het overal om mij heen gebeuren. Zorg dat in een groepspoces terecht komt: van zaalvoetbal tot zomerkampen bij de padvinderij. Toegevoegd na 4 uur: Zorg dat JOUW KIND in een groepspoces terecht komt: van zaalvoetbal tot zomerkampen bij de padvinderij

Jouw zoontje is zeker weten een heerlijk kind, en een gevoelig kind. Er is helemaal niets mis met hem, hij hoeft niet "harder" te worden, het is juist goed dat hij huilt, wees blij, er zijn zoveel mensen, zowel kinderen als volwassenen, die vastzitten in hun emoties en daardoor weer allerlei problemen ontwikkelen. Hij hoeft niet van zich af te bijten om een gelukkig kind te zijn. Waarschijnlijk is je zoontje hooggevoelig. Ik kan je een boek aanbevelen, Het hoog sensitieve kind door: Elaine N. Aron zie: http://www.ouders.nl/moff2004-hsk.htm Accepteer hem zoals hij is. Wat zijn zelfvertrouwen kan sterken is een vechtsport als karate of judo. Hierdoor leert hij meer in balans te komen en zijn innerlijke power te ontwikkelen. Laat je zoontje voelen dat hij geliefd en geaccepteerd wordt door jou. Precies zoals hij is. Want hij is helemaal mooi en perfect, juist omdat hij is wie hij is. Niets mis mee dus. Geen enkele ouder vindt het fijn als een kind verdriet heeft of zich onzeker voelt. Probeer daarmee om te gaan. Daarin schuilt jouw les. Probeer hem niet te laten worden zoals de maatschappij van hem verwacht. En leer hem situaties op te lossen op een positieve manier. Niet door van zich af te bijten of terug te slaan, maar door zijn innerlijke kracht te ontwikkelen. Leer hem die mep van zijn broertje van 4 te negeren. Dat is pas echte kracht!

Heel herkenbaar en weet hoe dit voelt. Mijn zoontje had er ook last van. Ze pakten zelfs het brood uit zijn broodtrommel en de leerkrachten zeiden er niets van, zodat hij geen brood had en iedereen zat lekker te smikkelen. Maar heb hem op judo gedaan, niet waar het gericht was op prestaties maar waar kinderen plezier hadden en heeft heel erg goed geholpen en kreeg zelf vertrouwen. Je hebt een heerlijk jong en zal echt goedkomen. Maar door hem iedere keer te troosten zal hij niet weten hoe hij het moet oplossen. Probeer hem te laten e praten met de boosdoener en laat hem zeggen wat hij niet leuk vond en beloon hem achteraf als hij dat heeft gedaan. Want dat is ook goed voor zijn zelfvertrouwen. Succes en geef hem een lekkere knuffel.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100