kan een peuter van 4 jaloers zijn op een ouder?

Situatie is als volgt. Zoontje toont opstandig gedrag richting vader en heeft altijd bevestiging van moeder nodig. Zelfs als het gaat om een snoepje dan zal die niet eerder gegeten worden of moeder moet toestemming geven. Hij doet bazig want dit mag wel/niet van mama. Ouders trekken kwa opvoeding 1 lijn. Moeder is zelfs wat strenger dan vader.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dit is niet zozeer jaloers gedrag, maar meer "uitprobeer" gedrag. Je kunt het op de volgende manier oplossen. Spreek met de vader bepaalde dagen/tijden af waarop hij naar het kind toe de beslissingen neemt. Dit kun je ook met je zoon communiceren. "Vandaag is papa de baas". Je moet dan ook als moeder geen bevestiging (of ontkenning) naar vader toe doen. Eventuele problemen kun je later bespreken als het kind op bed ligt. Dit moet je regelmatig afwisselen, zo wordt het voor je zoon duidelijk dat zowel papa als mama de baas zijn en papa ook prima besluiten kan nemen.

jaloers denk ik niet dat het is. denk dat hij meer bij mams is en mams ziet als de baas in huis waar iedereen naar moet luisteren, zo ook pappie.

ik heb zelf geen kinderen, maar misschien heb je er iets aan: de moeder is waarschijnlijk vaker bij het kind dan de vader, dan kan ik me voorstellen dat hij meer aanneemt van zijn moeder dan van zijn vader. Misschien helpt het als de moeder tegen haar zoontje zegt: als papa het goed vind mag het. ofzoiets dergelijks.

Moeder is misschien 'n beetje strenger dan papa (niks mis mee hoor!).... en jullie kind heeft wellicht met hetzelfde karakter te maken als die van moeder ..... maar hij moet wel kunnen oefenen en dat kan niet tegen mama want zij is 'te sterk' qua karakter voor hem en bovendien absorbeert hij zo'n beetje alles van wat zij zegt ...... Het is geen jaloezie denk ik .... hij test zijn karakter uit op iemand die hij goed kent en waarin hij vertrouwen heeft en weet dat hij daarbij veilig is ...... en daar is dus papa .... :)))

Dan zou het best wel eens jaloezie kunnen zijn. De ene week heeft hij z'n moeder voor zich alleen en dan ineens moe hij haar met z'n vader delen. Dat is voor een klein kind heel verwarrend en om zijn zekerheden te stellen houdt hij zich bij wat hij het beste kent: zijn moeder. Goed te begrijpen van hem, maar ik snap ook de verwarring van de ouders. Toch lost zich dat vanzelf op naarmate het kind ouder wordt en beter begrijpt dat papa net zoveel te zeggen heeft als mama.

Een tip, zo min mogelijk aandacht geven aan "slecht" gedrag. bv wil hij het snoepje niet opeten zonder toestemming van mam? Gewoon negeren. niet aandacht geven aan zijn wensen op dat moment, dus mam moet geen toestemming gaan geven. doe je telkens wat je zoon verwacht, dan word dat normaal voor hem en weet hij niet beter. Toegevoegd na 58 seconden: Ik denk dus dat het geen jaloezie is, maar meer een ingeslopen "gewoonte" waarbij hij aandacht krijgt

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100