Ouderschap & Opvoeding

Hij heeft al een slaapzak aan, maar die doet hij uit. Klimt over zijn bed. Doet de deur open en alle andere deuren en vooral de koelkast en hij pakte een pak yogidrink en heeft de huiskamer onder gekliedert. Ik lag te slapen dus hij heeft dat heel stilletjes gedaan. Ik woon in een flat dus ik heb gelukkig geen trap naar beneden. Ik heb ook al een gewoon bed gekocht en ik ben ook van plan om die eerdaags neer te zetten, maar hoe leer ik hem dat hij dan netjes gaat slapen en al die andere dingen niet gaat doen?

Wij slapen een verdieping boven hun (op zolder) en hebben een hele mooie 'vluchtweg' via het dak. Moet ik ze leren dat ze bij brand naar boven rennen, of naar beneden moeten gaan?

Jongen van 13 past een paar uur op zusje van 9. Het zijn niet mijn kinderen hoor.

Mijn zoontje is 4 jr en heeft sinds kort een nw jongentje in de klas. Dit is dikke mik. Ik ben het alleen totaal niet eens met de opvoedkunsten van de ouders.
Normaal ben ik helemaal niet zo zwart wit, en weet ik ook dat iedereen het anders doet. Maar mijn zoontje is 4, zit heel erg in de periode van het na doen. De ouders van het vriendje laten zich slaan, schoppen, steken met stokken in het gezicht(!) intimideren door een 4 jarige.. Gewoon onhandelbaar. Maar ouders geven ook totaal geen grenzen aan. Ik schrok er enorm van toen ik dit alles zag, meneertje is de baas in huis. Ook speelt het vriendje al dik een jr buiten, alleen, zonder toezicht. Ouders zijn ook niet bepaald hygienisch te noemen, en roken als ketters.

Ik dacht eerst, ga ik gewoon mee, want het zou voor mijn zoontje de eerste keer zijn dat hij uit spelen gaat. Maar nu ik alles in 1 perspectief zie.. wil ik daar liever ook niet zitten. En ga ik hem daar echt niet alleen achterlaten, nooit. Nou de eerst komende jaren niet!

Al onze opvoedkunsten worden dan verpest.
En zelfs mijn zoontje ziet dat wat het vriendje doet t.o. papa en mama niet netjes is. Dat hij zelfs soms met grote ogen staat te kijken.

Dat hij hier speeld zou ik geen probleem vinden, ik kan hem wel aan ;) Maar om nou elke keer te moeten zeggen, dat mijn zoontje niet kan... dat voelt als liegen, is het natuurlijk ook gewoon.

Maar hoe ga ik dit tactisch brengen, zowel als tegen die ouders als tegen mijn kind.

Ik ben 13, en mijn ouders zijn heel erg huiverig als ik over dat soort games begin "dat stompt je hersenen af". nu wil het dat in mijn klas iedereen het speelt, hun ouders staan er dus blijkbaar anders tegenover

Toegevoegd na 30 minuten:
Dank allen voor de tips, ik sluit de vraag straks, zonder beste antwoord, alle antwoorden helpen tot nu toe!