Ouders & Kinderen

Natuurlijk wil de kind naar zijn moeder, maar hij wil geen vaste regeling, de rechter zegt dat wij moet hem gewoon daar naar toe sturen, maar de kind zegt, als ik wil niet dan ga ik ook niet, wij weten het niet meer, wat moeten wij doen, kan iemand ons misschien hier helpen.

Stel je begint ergens nieuw te werken en bent/wordt zwanger. Normaal mag je dan pas na 12 maanden oudersch.verlof opnemen, maar als je na bv 7 maanden zwangerschapsverlof opneemt, verlengd dat dan de tijd dat je moet wachten op het recht krijgen van oudersch.verlof, of telt die tijd gewoon mee voor de verplichte 12 maanden ?

Ik hoop dat dit een beetje duidelijk overkomt..

Ik ben 39 weken zwanger en ik vroeg mij af of mijn buikomtrek te groot is. De kleine is ongeveer 49-50 cm groot, ik ben rond de 4-5 kilo aangekomen en kan al mijn kleren van voor de zwangerschap (had toen maat 40) nog aan. Ik waggel ook nog niet. Mijn buikomtrek is 120 cm, is dit te groot? Ik lees vaak dat een buik bij een 39 weken zwangere vrouw niet groter is dan 110 cm, moet ik me zorgen maken?

Ik heb zowel professioneel als in mijn persoonlijk leven te maken met een aantal mensen die een soort pantser om zich hebben.
Eén voorbeeld is mijn vader : hij heeft zijn eigen verhaal gebouwd over onze heel moeilijke jeugd (waarbij hij natuurlijk buiten schot blijft) en verkondigt dit verhaal aan wie het horen wil. en ook dat ik uit ben op zijn geld :-). In feite deert me dit niet zo, maar wel als dit verhaal verteld wordt tegen mijn dochter, zijn vriendin (die ondertussen behoorlijk boos op me is hierdoor) enz.... Het is soms zo grappig als ik dan mensen ontmoet aan wie hij zijn leed verteld heeft en die mensen me aanstaren en zeggen "is dàt je dochter? die ziet er toch netjes en lief uit?".
Maar ook mijn vriend heeft er last van (zij het een heel stuk minder dan mijn vader). Hij "hoort" vaak niet wat ik zeg en plaatst alles in een categorie vanuit wat hij in het verleden heeft meegemaakt. "Jaloers op mijn kinderen" "Jaloers op mijn moeder" "Jij wil samenwonen omdat je een laag pensioen zal hebben" etc.
Op mijn werk idem dito. vooral de doelgroep waarvoor ik werk zit soms vast in zichzelf. ze horen dan niet welk advies ik hen geef als ze met een probleem komen. ze willen vooral horen dat ze het grote slachtoffer zijn, alle sociale verhuurders bedriegers zijn....
Ik heb de neiging laten varen om door te drammen, want dat werkt averechts bij mensen die Oost-Indisch doof zijn. Maar welke methode kan ik dan wel gebruiken om mijn standpunt, info etc. duidelijk te maken?