Hoe kan ik doordringen tot moeilijk beïnvloedbare mensen (zodat ze ook naar mijn standpunt luisteren, informatie aanhoren etc.)?

Ik heb zowel professioneel als in mijn persoonlijk leven te maken met een aantal mensen die een soort pantser om zich hebben.
Eén voorbeeld is mijn vader : hij heeft zijn eigen verhaal gebouwd over onze heel moeilijke jeugd (waarbij hij natuurlijk buiten schot blijft) en verkondigt dit verhaal aan wie het horen wil. en ook dat ik uit ben op zijn geld :-). In feite deert me dit niet zo, maar wel als dit verhaal verteld wordt tegen mijn dochter, zijn vriendin (die ondertussen behoorlijk boos op me is hierdoor) enz.... Het is soms zo grappig als ik dan mensen ontmoet aan wie hij zijn leed verteld heeft en die mensen me aanstaren en zeggen "is dàt je dochter? die ziet er toch netjes en lief uit?".
Maar ook mijn vriend heeft er last van (zij het een heel stuk minder dan mijn vader). Hij "hoort" vaak niet wat ik zeg en plaatst alles in een categorie vanuit wat hij in het verleden heeft meegemaakt. "Jaloers op mijn kinderen" "Jaloers op mijn moeder" "Jij wil samenwonen omdat je een laag pensioen zal hebben" etc.
Op mijn werk idem dito. vooral de doelgroep waarvoor ik werk zit soms vast in zichzelf. ze horen dan niet welk advies ik hen geef als ze met een probleem komen. ze willen vooral horen dat ze het grote slachtoffer zijn, alle sociale verhuurders bedriegers zijn....
Ik heb de neiging laten varen om door te drammen, want dat werkt averechts bij mensen die Oost-Indisch doof zijn. Maar welke methode kan ik dan wel gebruiken om mijn standpunt, info etc. duidelijk te maken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik herken je probleem en het hangt er vanaf hoe belangrijk je dit uiteindelijk zelf blijft vinden om het je eigen leven niet teveel te laten beïnvloeden. 1. Wie niet wil luisteren doet dit toch niet, dan kun je tevergeefs praten als Brugman. Veel mensen zijn zoveel met zichzelf bezig, hebben al bij voorbaat een bepaald standpunt ingenomen - overtuigd van hun eigen gelijk - dat je je de moeite kunt besparen. Hopeloos hen uit te leggen hoe het eigenlijk zit, of jouw kant van het verhaal te vertellen. Iedereen heeft toch ook zijn eigen kijk op dingen. Bovendien luisteren mensen over het algemeen heel erg slecht naar elkaar en hebben hun mening/antwoord dikwijls al klaar. 2. Dan zijn er je dierbaren die wel naar je willen luisteren of redelijke mensen die jouw mening, standpunt of hoe jij tegen de zaak aankijkt ook willen horen. Die kun je rustig uitleggen hoe de vork eigenlijk in de steel zit en dat doe je bij voorkeur in een één op één gesprek in een vertrouwelijke omgeving. Het loont de moeite om hier tijd aan te besteden en je energie in te steken. 3. De reactie van je vader naar anderen toe is absoluut onacceptabel. Hoog tijd dat je eerst eens een hartig gesprek met hem hebt dat hij ermee moet ophouden om jou zwart te maken. Het lijkt er sterk op dat hij zijn eigen falen als opvoeder wil verdoezelen en dus gauw de schuld op jou afschuift. Ik neem aan dat je dochter dit wel begrijpt. Of je verder wel goed bent of wilt zijn met de vriendin van je vader bepaalt verder of je ook haar (later) in het gesprek met je vader betrekt of apart ook met haar eens een (ongetwijfeld voor haar verhelderend) gesprek aangaat. 4. Verder dien je te beslissen hoe het verder privé of op het werk aan te pakken. Als je privé de indruk hebt het werkt toch niet dan kun je het laten gaan en ook met die personen kappen. Op het werk ligt dit toch anders want daar zul je steeds weer professioneel moeten handelen en proberen om klanten/collega's toch de verschillende kanten van een zaak te laten zien. Houd privé en zakelijk goed van elkaar gescheiden, dat houdt dus ook in dat je zakelijk door moet gaan waar je privé al lang het bijltje erbij neer kunt gooien. 5. Tot slot hou jezelf voor ik heb er alles aan gedaan wat mogelijk is en ik sta altijd open voor een ander, maar ik heb zelf ook nog het recht om prettig te leven met degenen die mij wel vertrouwen en dierbaar zijn en ik laat mijn eigen leven door het negatief handelen van een ander niet meer verpesten. Toegevoegd na 18 minuten: zie verder reactie

Stap 1: Je hoeft niet tegen de mening van de ander in te gaan, maar alleen maar door te vragen. Als iemand kritiek geeft, vraag dan door waarom ze dat vinden. “Waarom denk je dat je dit moet zeggen? Waarom op deze manier?” Wees gewoon geïnteresseerd en oordeel niet. Je oordeel kun je later altijd nog geven. Het mooie is dat je niets hoeft te zeggen, je hoeft alleen maar te vragen. Dit zorgt ervoor dat je de werkelijke motivatie van de ander begrijpt en alleen dan kun je er ook wat mee doen. Als de ander echt geen gelijk heeft, dan zal doorvragen ervoor zorgen dat dat duidelijk wordt. De ander zal moeite hebben aan te tonen dat de opmerking of het verzoek terecht was. Stap 2: Je hoeft in dit stadium het niet eens te zijn met de ander. Je hoeft alleen maar begrip te tonen. Zeg bijvoorbeeld: ”Ik begrijp dat je dat wilt. Ik begrijp dat dat je mening is. Ik begrijp dat je denkt dat…” Hiermee zeg je niet dat je dezelfde mening hebt. Je zegt alleen maar dat je begrijpt dat de ander dat vindt – vanuit zijn of haar oogpunt. Je geeft hiermee aan dat het alleen maar een mening is en niet per se de waarheid. Je buigt de kritiek of het verzoek om. Je doet wat je kunt om de ander te begrijpen. Dat zal die persoon hopelijk waarderen. En zo niet, dan helpt toch niets en heb jij er alles aan gedaan om je van je beste kant te laten zien. Door op deze manier ‘toe te geven’ kweek je weer begrip bij de ander. Dat haalt het conflict uit het gesprek. Stap 3: Nu wordt het tijd voor jouw verhaal. Voor jouw mening, behoefte en voorkeur. Dit is misschien een lastige stap als je dit niet gewend bent. Maar wel essentieel. Als je de vorige stappen hebt genomen en je vergeet deze, dan is er geen resultaat. Zeg gewoon wat je vindt. Op een rustige manier. In plaats van: “Dat doe je altijd! Ik heb er genoeg van!” zeg je gewoon: “Het valt me op dat je dat meer doet. Ik vind dat niet prettig.” Dit is het punt waarin je je gevoel moet laten spreken. Jij hebt er recht op. De ander heeft er recht op. Het kost misschien wat moeite, maar het is het waard. Denk hoe goed je je zult voelen als je voor je mening uitkomt. Denk hoe vervelend je je voelt als je weer niet zegt wat je werkelijk vindt. Misschien kost het nu wat moeite, maar op de lange termijn levert het je veel op: een beter gevoel, meer zelfvertrouwen en minder kans op herhaling van dezelfde situatie. Verder in reacties.

Bronnen:
www.newstart.nl/blog/voor-jezelf-opkomen-i...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100