Ouders & Kinderen

Hallo iedereen
Ik zit nu al 5 maanden ziek thuis, zwaar overspannen met verschillende kalmeringsmiddelen en slaapmiddelen. Gaat dus even niet lekker met me al ben ik wel op betere weg gelukkig. Ben nu een aantal jaren samen met mijn huidige vriend, we zijn verloofd en wonen samen. We hebben een hoop meegemaakt met zn twee waaronder het overlijden van zijn vader. Dit hebben we samen doorstaan we weten wat we aan elkaar hebben en we zijn er voor elkaar. In mijn familie ook een aantal sterfgevallen geweest.
Ik heb helaas een schoonmoeder die alleen maar aan het stoken is. Welliswaar achter mijn rug om tegen mijn vriend. Zoals; "Ik snap niet dat je niet gek van haar word nu zo" "je leeft ongezond" "ze is zo aanhankelijk en klemerig naar je" "een jongen van jou leeftijd hoort te feesten en met zijn vrienden te zijn" "het lijkt wel of jullie een siamese tweeling zijn" "ze moet is zorgen dat je prakje klaar staat als je nu uit je werk komt"
( terwijl ik weinig energie heb en niet alleen naar de winkel kan nog ivm paniekaanvallen ) Ga zo maar door.. Dit is eigenlijk altijd al zo geweest.. Toen hij vertelde over verloving zei ze; "weet je dat wel zeker, ze is zo aanhankelijk en zeker nu word je daar niet gek van" ga zo maar door. Ik sta met m'n rug tegen de muur.. Ik ben zo bang dat dit in de toekomst onze relatie zal breken terwijl ik er 100% van overtuigd ben dat we bij elkaar horen. Gelukkig hij ook en hij weet ook waar zn moeder mee bezig is.. Maar ze gaat maar door.. En nu?

Zaterdag is er kraamvisite geweest, en zojuist vertelde ze mij (maandag)
dat ze gisteravond (zondag) griep heeft en nu met hoge koorts zit.
Hoe groot is de kans dat mijn kind ook de griep krijgt,

ze heeft de baby wel vastgehouden en geknuffeld.
En wat kan ik doen om dit te voorkomen?

maak mij zorgen!

Mijn vriendin vertelde mij dat. Ze heeft nog 3 maanden zwangerschap te gaan. 11 Juni is ze uitgerekend. Is haar 3e zwangerschap. De eerste 2 (of zelfs 3, we zijn de tel kwijt geraakt) is ze verloren. (begrijp mij niet verkeerd een kindje verliezen is vreselijk!! Maar lees even verder voordat je daarover valt)
Wij geloven daar echter niet in. Er was nooit iets van bewijs. Rond de 13e week verloor ze het kindje. De 1e keer werd het kindje afgestaan aan de wetenschap. Dit leek ons heel erg onwaarschijnlijk. Aangezien ze ons niet kon vertellen wat er dan met haar of de baby was. Een foetus word niet zo maar aan de wetenschap gedoneerd toch?
Het 2e kindje was ook ineens weg. Bij mijn vraag of er een echo was gemaakt zei ze dat de rol waar de foto`s op zaten leeg was en ze dus niks mee naar huis kreeg. Dikke onzin. Bij al mijn kinderen heb ik een foto van de foetus mee naar huis gekregen. Zoiets zou een grote fout zijn als er geen rol meer zou zijn. Maar goed.
Nu hebben we bij deze baby dus wel een echo gezien via whatsapp. (haar en haar dikke buik hebben we nog niet gezien.)
Ze vroeg zelfs of wij nog baby spullen van onze kinderen hadden die zij kon gebruiken. (bij de vorige zwangerschappen dus totaal niet. Als ik daar te veel vragen over stelde kapte ze dat af. Ik stelde te veel vragen. Hoe gaat het met je? Voel je je goed? normale vragen dus)
Ze slikt Ritalin en heeft borderline. Er is verder niks mis met haar. Normale vriendin. Wij worden alleen zo moe van dat gelieg.

ik leg altijd eerst de baby op bed en daarna gaat ons dochtertje.
we komen vaak niet verder dan even tekenen of bumba op de telefoon ( leiver geen tv, maar eigenlijk ook liever niet op de telefoon.....)
beiden lijken niet heel erg te werken en nu is ze vaak zo druk en nog in to spelen dat ze de slaap niet erg vatten wil.

boekjes hebben haar interesse totaal niet dus dat probeer ik overdag wel eens om haar zo toch warm te zien te draaien hiervoor, maar dat is dus ook geen optie:(