Ouders & Kinderen

Ik heb vanavond wat een dipje, heb mn vriend gebeld (5,5 jaar relatie) en gezegd dat ik wat meer emotionele nabijheid wil. bv. es een belletje (dat hoeft niet elke week) om te horen hoe het met me is. Ik gaf als voorbeeld dat andere vrouwen op kantoor soms een telefoontje krijgen van hun man/vriend als ze bv. op evaluatiegesprek moesten. Gewoon om es te horen hoe het gelopen is.
Maar ik lees nu een boek waar staat dat je meer als een "bitch" moet reageren en je emotioneel onafhankelijk moet opstellen alsof het je allemaal niet deert.
Dat dat een man prikkelt omdat je dan mysterieuzer bent.Maar nu heb ik vanavond dus gebeld, alles behalve bitch. Twee uur aan de telefoon gehangen. Maar hij is zo goed om me te gevoel te geven dat wat ik voel verkeerd is, of dat ik het verkeerd interpreteer. Het is dus nooit waar, of hij veralgemeent het of vergroot het uit. (bv “aha, je bent jaloers op je collega’s dus”) Waardoor ik op den duur compleet verward ben en niet meer weet wat ik eigenlijk wilde zeggen..
Het gesprek is dan geëindigd omdat hij de horen opgooide omwille van de kilometervergoeding (zie vorige vraag).
Nu erger ik me blauw dat ik gebeld heb en niet naar de boek heb geluisterd. Zeker omdat ik nog altijd kwaad was op hem om iets wat deze namiddag gebeurde. Slecht moment om iemand te bellen…
En als ik die boek geloof, krijg ik zo juist minder emotionele nabijheid als ik me zwak toon, en moet ik juist onverschillig doen en afstand houden…" Hoe kan ik dit rechtzetten?

mijn vriend heeft n wagen, ik niet. als we ergens naartoe rijden, gaat hij ervan uit dat hij een kilometervergoeding krijgt. dat zijn benzinekosten + tussenkomst in andere kosten (zoals verzekering etc…).
Het was zeer moeilijk om een bedrag te bepalen omdat hij dan zei "kijk zelf maar hoe je het doet".
Tot ik uiteindelijk een bedrag vroeg aan hem. En dat een tijdje betaalde. Maar al bij al voelde ik me er niet echt goed bij. De reden :
- ik vond dat het bedrag hoog was per kilometer. toen heeft hij me geadviseerd om eens op een site te kijken waar de "reële kosten voor de wagen" werden berekend. Ik schrok eerst van de hoge kosten, en zei dat tegen hem. ‘zie je wel" zei hij . Maar dan zag ik dat ik me miskeken had, en dat het eigenlijk neerkwam op wat ik betaalde.
- ik voel weerstand tegen een kilometervergoeding. ik vind dat zo weinig relatie-achtig.
- hij heeft de wagen veel meer nodig dan die enkele keren dat hij met mij ergens naartoe rijdt. Dus ik wil wél tussenkomen in de benzine maar wil geen kilometervergoeding betalen.
- hij heeft meer financiële mogelijkheden dan ik, en gooit met geld voor zn kinderen die er enkel prullen voor kopen. ook hij koopt constant wat : n 2de huis, een porsche…
- ik betaal zn tram en bustickets als hij hier is.
Het is echt een breekpunt voor hem dat ik 42 (?) Euro niet betaald heb. Waardoor we nu wat in een patstelling zitten, want als ik ze moet betalen rijd ik niet meer met hem mee.

Ik ben een getrouwde vrouw met 2 kinderen maar heb al een tijdje geen gevoelens meer voor mijn partner. Ik wil graag scheiden maar durf de knoop niet door te hakken omdat ik niet weet hoe het in zijn werk gaat. Hij is kostwinner en ik werk maar een paar uur in de week dus ik ben bang dat ik geen poot om op te staan heb. Er is geen ander in het spel maar puur de gevoelens die al lange tijd weg zijn. Ik durf vanwege financiele redenen niks te ondernemen. Kan iemand mij mss adviseren? Bvd.