Hoe leren kinderen van twee dove ouders praten?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bijna het zelfde als horende kinderen, met als enige verschil dat hun ouders vaak niet hard op spreken (en vaak vrienden van die ouders ook, afhankelijk van of die ouders in de Dovencultuur leven of in een horende cultuur). Ook horende kinderen leren een hoop woorden niet van hun ouders maar uit de omgeving. Denk aan buren, klasgenootjes (of peuter-speelzaalgenootjes), overige familieleden (als de rest van de familie wel horend is, dat hoeft natuurlijk niet, er zijn ook een paar families waar werkelijk iedereen doof is), maar ook televisie en radio spelen een grote rol bij het ontwikkelen van de spraak. Wat ik in de antwoorden bij mij niet terug vind is dat deze kinderen wél bijna altijd een taalachterstand hebben als ze naar school gaan. Hoe groot die taalachterstand is ligt aan de mate waarin ze taal aangeboden krijgen. Sommige ouders zijn pas op latere leeftijd doof geworden, en spreken daarom nog heel goed en leren dit hun kind ook aan. Andere zijn weer doof geboren en maken deel uit van de Dovencultuur waardoor de meeste vrienden en kennissen ook doof zijn en het kind dus weer minder met spraak in aanraking komt. Sommige ouders sturen hun kind al naar het kinderdagverblijf om spraak te ontwikkelen, andere laten hun kind veel met een horende oma of buurvrouw omgaan, etc. Er zijn verschrikkelijk veel manieren. Echter blijft de taalachterstand altijd wel een beetje aanwezig, al is het soms maar minimaal. Zo willen horende kinderen van dove ouders nog wel eens de grammatica van het gesproken Nederlands en de gebarentaal door elkaar gooien, dit zie je ook bij kinderen die bijvoorbeeld Italiaans en Nederlands tegelijk leren. Dit leren ze naarmate ze ouder worden vanzelf af. Als ze naar school gaan zie je vaak een enorme vooruitgang in de taalontwikkeling en naarmate ze een jaar of 7 zijn kunnen ze talen écht uit elkaar houden (dat is ook zo bij kinderen die meer horende talen tegelijk leren) Om een beetje inzicht te krijgen in hoe het is om als horend kind in een dove familie te leven, is het misschien leuk om onderstaand filmpje te kijken. Het is de eerste aflevering van een serie over een horende jongen wiens ouders, broers en zussen doof zijn, op 1 broertje na. Hij helpt zijn broertje bij de taalontwikkeling. Een interessant boek er over is 'Een wereld van stilte' van Ruth Sidransky, dochter van dove ouders die pas leert spreken als nadat ze op school komt een radio in huis komt. Maar is een oud boek, dus ik weet niet of die nog verkrijgbaar is

Bronnen:
http://www.youtube.com/watch?v=P-Gc85nQK8w

De andere naaste familie, de buren, op school, met alle audiomiddelen die er zijn.

Iemand geboren in 1956 leerde dat pas toen ze oud genoeg was om buiten te spelen en dat ging ook nog: http://deafness.about.com/od/families/a/growupcoda.htm In deze tijd komen kinderen veel meer met anderen in aanraking door het kinderdagverblijf, een andere vorm van oppas, de peuterspeelzaal en natuurlijk vaak ook opa/oma. Je zult er als ouders wat meer moeite voor moeten doen want het is natuurlijk wel belangrijk als het kind al vanaf het begin woorden hoort. Vergelijk maar met de taal die niet je moedertaal is: die leer je nooit meer zo goed als de taal die je vanaf baby af aan hoort. Ik denk dat je in NL wel hulp kunt krijgen als je kind niet naar de kinderopvang gaat door een soort gastmoeder ofzo. Toegevoegd na 1 minuut: Verder is het simpel om de tv en de radio aan te zetten en luistercd's Toegevoegd na 2 minuten: Sommige dove ouders kunnen natuurlijk wel goed praten maar de meesten spreken natuurlijk wel iets afwijkend wat je je kind niet wilt laten overnemen.

Bronnen:
http://uk.answers.yahoo.com/question/index...

Van diezelfde ouders. Doof wil niet zeggen doofstom. Het zal wel niet van een leien dakje gaan, maar het is mogelijk.

Overal om ze heen wordt gesproken, dus dat pakken ze wel op, vaak gaan ze eerder naar de peuterspeelzaal en daar leren ze ook veel van de taal, verder familie, vrienden en buren, een kind leert makkelijk, deze kinderen worden tweetalig opgevoed, de spreektaal en het gebarentaal.

In de meeste gevallen zullen dove ouders hun eigen moedertaal (gebarentaal) aanbieden aan hun horende kinderen. Dit is niet meer dan logisch om zodoende gelijkwaardig te kunnen communiceren. Spaanse ouders bieden de Spaanse taal aan. Nederlandse ouders bieden de Nederlandse taal aan en Nederlandse dove ouders bieden hun taal, de Nederlandse Gebarentaal aan. Nu vragen veel horenden zich af hoe deze horende kinderen dan leren spreken. Kinderen leren altijd vanzelf spreken omdat zij kunnen horen. Kinderen pikken de taal van hun omgeving (in dit geval het gesproken Nederlands) gewoon op. Overal waar je als kind komt, hoor je mensen praten. Bovendien hebben dove mensen ook leren spreken. Hun misschien vreemde stemmen zijn voor de kinderen vertrouwd en geen probleem. Kinderen kunnen op jonge leeftijd moeiteloos verschillende talen tegelijkertijd leren. En ze weten deze ook moeiteloos te onderscheiden. Daarnaast zouden horende coda´s eerder naar de peuterschool kunnen gaan om dit te stimuleren. De taal wordt dus vanzelf opgepikt. Dit is geen probleem. Het komt echter ook voor dat dove ouders denken dat ze moeten spreken met hun horende kinderen. Dat heeft als gevolg dat deze kinderen alleen de taal en stem van hun eigen ouders kennen en niet die van andere doven. Zij zullen andere doven dus moeilijk of niet kunnen verstaan. Ook bij hun eigen ouders kunnen frustraties optreden als ouders en kinderen elkaar niet goed verstaan. Toegevoegd na 37 seconden: http://www.codanederland.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=11&Itemid=13

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100