Ouders & Kinderen

Ik en mijn vriend hebben al 4 jaar. Hij is 19 ik ben 16, In de eerste jaren hielt hij zielsveel van mij, maar ik zag hem niet staan. Nu laatste jaar voel ik zo veel voor hem, zo veel spijt van verleden. Maar zijn liefde is onderhand veel minder geworden. Ik ben 1 x vreemdgegaan en heb er erg spijt van. Ook heb ik veel gelogen. We hebben het de laatste half jaar weer geprobeerd, het was erg leuk en ik loog ook niet meer. Maar deze week begonnen de problemen weer, hij begon over vroeger en denkt dat ik nog steeds lieg. Erg begrijpelijk..

Hij zei dat het beste is dat het uit is, maar hier ben ik zwaar tegen.. Ik hou zo veel van hem, dat ik niet eens wil denken om zonder hem te zijn.
Gisteren waren we weer vanplan het weer te proberen ; en dit keer de laatste keer!

Maar in de avond werd het weer ruzie, en nu ontwijkt hij mij. Ik sms hem hij geeft geen antwoord, ik bel hem hij neemt niet op. Dus ging ik bij hun langs (hier weet hij niks van). Ik liep naar zijn kamer en hoorde kei harde muziek en hem huilen, ik wilde wel troosten maar liet het en ging weer weg. Nu is me vraag: Hoe krijg ik me relatie weer op het juiste pad?
Gaat het veel tijd kosten?
Hoe gaat hij me weer vertrouwen?
B.T.W Hij zegt dt hij nog wel van me houd, maar erg veel pijn heeft..

Graag een advies, ik heb dit met moeite gedaan en vertel het eigenlijk liever niet. Hopelijk zullen jullie geen hekel aan me hebben door wat ik heb gedaan. Zelf heb ik wel een hekel aan mezelf.

X

Ze geeft aan minder vrolijk en spontaan te zijn als ze haar medicijnen slikt, en wil begrijpelijkerwijs een beetje vrolijk zijn op haar sportdag. Kan het kwaad als ze een dag overslaat?

Toegevoegd na 9 uur:
Ik hoef geen reacties meer van mensen die geen bal verstand hebben van de materie, noch inzage in onze persoonlijke situatie, maar toch graag hun ongefundeerde mening willen geven over medicatie bij ADHD. Op dergelijk stompzinnig geblaat zit ik niet te wachten. Ik wil vanzelfsprekend graag reacties van intelligente mensen die verstand van zaken hebben en genuanceerd kunnen denken.

None

Ik woon samen met mijn vriend en ik hou heel vaal van hem.ik zie mijn vrienden ook bijna niet meer wegens de afstand.
Hij werkt elke dag, begint heel vroeg,ook in het weekend, heel soms heeft hij eens een zondag vrij maar bijna niet.
Ik ga binnenkort een opleiding volgen maar zit tot nu al elke dag alleen tot 18 uur ongeveer,ik doe dan het huishouden,hou mij bezig en wacht tot hij thuis komt maar het begint steeds zwaarder te wegen.
Ik heb het al een paar keer met hem erover gehad dat ik mij eenzaam voel en dat ik het niet aankan van heel de dag alleen te zitten ik ben er zo verdrietig van.want s avonds als hij thuiskomt krijgen we dan ruzie erover en praten we heel de avond niet meer tegen elkaar, hij geeft me bijna geen aandacht omdat hij niet weet wat hij moet zeggen omdat hij ziet dat ik lastig ben en hij ook niet weet hoe we het moeten oplossen.
Vanaf dan is er een spannende stilte.Er zijn ook avonden dat het wel goed gaat en dat we fijne dingen samen gaan doen.En dan ben ik ook zo blij dat ik hier buiten ben en dat we samen gelukkig zijn .Ik ken hier niemand dus weet niet wat ik overdag kan doen maar na een paar dagen vallen we terug bij dat onderwerp want dan komt hij thuis en is hij meestal heel moe van werk. Hij zegt dat hij niet kan kiezen dat hij heel graag dat werk doet en niet zomaar kan laten vallen en dat hij ook van mij houd en dat hij zich ook slecht voelt daarover. Ik wil het zo graag oplossen,ik wil hem echt niet kwijt.

None